Το comeback της Motor Oil, σε 33 εισηγμένες το Norges Bank, δίχως ανάσα η Alpha Bank, στο Κογκρέσο ο GSI, το σήμα του γιεν

Δεν λέει να «ξεκολλήσει» το Χρηματιστήριο Αθηνών από τη ζώνη των 2.600 μονάδων.

Αλλά όπως μας σχολιάζουν και οι πηγές μας είναι το καλύτερο σενάριο που θα μπορούσε να υπάρξει.

Προφανώς, διότι η αγορά χρειάζεται να «χωνέψει» τα ισχυρά κερδών που έχουν προηγηθεί.

Αλλά και τις έντονες κεφαλαιακές κινήσεις του τελευταίου διαστήματος. Που λίγες δεν ήταν.

«Σηκώθηκαν» αρκετά δισ. και λείπουν από την αγορά.

Συνεπώς, προβλεπόμενη η πορεία από τις 3 Αυγούστου, όταν ο δείκτης επέστρεψε για πρώτη φορά μετά από 17 χρόνια πάνω από τις 2.600 μονάδες, ήτοι να κινείται ο γενικός δείκτης σε στενό εύρος, χωρίς να καταφέρνει να διασπάσει πειστικά τις 2.645 μονάδες, αλλά και χωρίς να χάνει το κρίσιμο όριο των 2.600.

Με το βλέμμα στις ΗΠΑ

Η στήλη το έχει τονίσει και το έχει υπερτονίσει ότι οι αποφάσεις της Federal Reserve επηρεάζουν ανεξαιρέτως κάθε αγορά του πλανήτη.

Όσες δηλαδή θέλουν να έχουν αμερικανικά κεφάλαια, δηλαδή αυτά που «λειτουργούν» σε δολάρια στις συμμετοχές τους.

Έτσι, ο πληθωρισμός στις ΗΠΑ, ο οποίος επηρεάζει και τις αποφάσεις της Federal Reserve αποτελεί καταλύτη.

Ένας ακόμη παράγων αναμονής στη χθεσινή συνεδρίαση, λοιπόν, αν και δεν μας επιφύλαξε κάποια έκπληξη.

Τα σπουδαιότερα θα έρθουν, προφανώς, από την αγορά εργασίας.

Και ο MSCI…

Στο κάδρο φυσικά και ο MSCI, ο πάροχος που διαχειρίζεται assets 21 τρισ. δολάρια, με το review του να φέρνει τη Motor Oil στον Standard και την Κρι Κρι στον Small Greece.

H Motor Oil είχε βρεθεί εκτός δείκτη τον Αύγουστο του 2024, όταν η μετοχή ήταν λίγο πάνω από τα 20 ευρώ.

Σήμερα, στα 53 ευρώ και με κεφαλαιοποίηση κοντά στα 5,9 δισ. ευρώ, η εικόνα είναι σαφώς διαφορετική, ενώ το free float έχει πλέον ξεπεράσει τα 4 δισ. δολάρια.

Με την προσθήκη της, ο ενεργειακός κλάδος αποκτά ακόμη μεγαλύτερο βάρος στον δείκτη, δίπλα στη ΔΕΗ.

Μάλιστα, η Motor Oil μπαίνει στον δείκτη με ισχυρές προσδοκίες για τα μεγέθη της, καθώς για το 2026 οι εκτιμήσεις θέλουν τα προσαρμοσμένα EBITDA στα περίπου 1,5 δισ. ευρώ και τα καθαρά κέρδη κοντά στα 900 εκατ. ευρώ, με τα περιθώρια διύλισης να παραμένουν ο βασικός καταλύτης.

Σε κάθε περίπτωση οι αποφάσεις για τις αλλαγές στους δείκτες του, με ισχύ από την 1η Σεπτεμβρίου, αναμένονταν με ιδιαίτερο ενδιαφέρον.

————————————————————————-

Σε κάθε περίπτωση οι αποφάσεις για τις αλλαγές στους δείκτες του, με ισχύ από την 1η Σεπτεμβρίου, αναμένονταν με ιδιαίτερο ενδιαφέρον.

Τα «δίχτυα» του Norges Bank στην Ελλάδα

Πόσο μάλλον όταν το μεγαλύτερο fund του κόσμου, το Norges Bank, χρησιμοποιεί τον MSCI (και όχι μόνο) ως οδηγό του και στο ελληνικό χρηματιστήριο.

Το νορβηγικό κρατικό επενδυτικό ταμείο πάντως έχει απλώσει τα δίχτυα του σε ένα μεγάλο κομμάτι της εγχώριας αγοράς, σε 33 μετοχές, από τις τράπεζες και την ενέργεια έως τις κατασκευές, τα ακίνητα, το λιανεμπόριο και την τεχνολογία.

Στο τραπεζικό ταμπλό, οι συμμετοχές του περιλαμβάνουν 1,93% στην Πειραιώς, 1,79% στη Eurobank, 1,78% στην Εθνική και 1,18% στην Alpha Bank, ενώ η μεγαλύτερη συμμετοχή του με βάση το ποσοστό εντοπίζεται στην Profile, όπου φτάνει το 4,33%.

Ακολουθούν η Jumbo με 3,43%, η Autohellas με 2,31%, η Trade Estates με 2,21% και η Dimand με 1,93%.

Ενδιαφέρον έχουν και οι επιλογές του σε ενέργεια και υποδομές. Διαθέτει 1,70% στον ΑΔΜΗΕ, 1,15% στη Motor Oil, 0,98% στη ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ και 0,75% στη ΔΕΗ, ενώ έχει θέσεις σε HELLENiQ ENERGY, Cenergy, Viohalco και Titan.

Στο κάδρο βρίσκονται ακόμη η Jumbo, η Aegean, η Lamda Development, η Quest, η Fourlis και η Σαράντης, μεταξύ άλλων.

Ισχυρά χέρια…

Ισχυρά πάντως φαίνεται ότι είναι τα κεφάλαια που εισέρχονται στην Alpha Bank το τελευταίο διάστημα, με τη μετοχή έχει διανύσει απνευστί μια μεγάλη απόσταση (που τη χώριζε με τον υπόλοιπο κλάδο σε όρους αποτίμησης), από τις 22 Ιουλίου.

Απνευστί, διότι έχει κάνει μόλις δύο πτωτικές συνεδριάσεις από τότε. Μία 0,25% και άλλη μία -0,13%.

Σταθεροί οι αγοραστές, με τον τίτλο μάλιστα να κάνει καθημερινά το ίδιο μοτίβο, του αρνητικού πρωινού προσήμου, γυρίσματος ενδοσυνεδριακά και κλεισίματος σε θετικά εδάφη.

Σε όρους αποτίμησης (P/BV) εξακολουθεί να υπολείπεται του κλάδου, αν και η ψαλίδα έχει κλείσει αρκετά, αλλά στην αγορά διακινούνται αρκετά σενάρια για τις επόμενες κινήσεις της UniCredit.

Αβάσιμα προς ώρας, αφού η εστίαση της ιταλικής διοίκησης είναι στη Φρανκφούρτη.

Τι άλλαξε

Για να μείνω όμως στον κλάδο, η στήλη εντόπισε μια αλλαγή στον τρόπο που βλέπει ορισμένες τράπεζες στα πρόσφατα reports της.

Και δεν είναι μόνο οι τιμές-στόχοι που αυξήθηκαν, αλλά κυρίως οι παραδοχές πίσω από αυτές.

Στην Alpha Bank, η Citi κατέβασε το κόστος ιδίων κεφαλαίων στο 10,4% από 11%, ενώ παράλληλα ανέβασε τις εκτιμήσεις για τα κέρδη.

Στην Εθνική, οι εκτιμήσεις για το EPS αυξήθηκαν 1% φέτος, 4% το 2027 και 3% το 2028 και το cost of equity να υποχωρεί στο 10% από 11%, η τιμή-στόχος εκτοξεύεται στα 20 ευρώ από 17 ευρώ.

Στην Πειραιώς, η Citi κράτησε πιο συντηρητική στάση στην αποτίμηση, αλλά όχι στις προβλέψεις της. Αύξησε αυξάνει τις εκτιμήσεις για το EPS από 1% έως 9%, παρά το αυξημένο κόστος κινδύνου και τα έκτακτα κόστη φέτος.

Και στη Eurobank, η αναβάθμιση στα 5,10 ευρώ από 5 ευρώ ήρθε από τις καλύτερες εκτιμήσεις κερδοφορίας.

Πέραν όμως των εκτιμήσεων, η σταδιακή αποκλιμάκωση του κόστους κεφαλαίου, που δικαιολογεί υψηλότερες αποτιμήσεις, προφανώς διαφαίνεται μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα από τις διοικήσεις, αυξάνοντας έτσι την παρούσα αξία των μελλοντικών κερδών και διανομών τους.

Αμερικανικό «σήμα» για τον Great Sea Interconnector

Θα επιστρέψω όμως στο αμερικανικό αποτύπωμα στην ελληνική αγορά, καθώς ένα ισχυρό διακομματικό σήμα από την Ουάσιγκτον έλαβε ο Great Sea Interconnector (GSI), καθώς ομάδα Αμερικανών βουλευτών ζητά από την κυβέρνηση Τραμπ να δώσει προτεραιότητα στην ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας, Κύπρου και Ισραήλ.

Την πρωτοβουλία ανέλαβαν ο Δημοκρατικός Μπραντ Σνάιντερ και ο Ρεπουμπλικανός Γκας Μπιλιράκης, οι οποίοι απευθύνθηκαν στον υπουργό Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο και τον επικεφαλής της U.S. International Development Finance Corporation, Μπεν Μπλακ.

Στην επιστολή τους χαρακτηρίζουν τον GSI έργο στρατηγικής σημασίας για την Ανατολική Μεσόγειο και υποστηρίζουν ότι μπορεί να αποτελέσει κρίσιμο κομμάτι της σύνδεσης της περιοχής με τον Οικονομικό Διάδρομο Ινδίας–Μέσης Ανατολής–Ευρώπης (IMEC).

Το αμερικανικό ενδιαφέρον, πάντως, δεν περιορίζεται στην ενεργειακή διάσταση.

Οι βουλευτές θεωρούν ότι η διασύνδεση των τριών χωρών ενισχύει τη διαφοροποίηση των ενεργειακών οδών, τη συνεργασία μεταξύ συμμάχων των ΗΠΑ και τη γεωπολιτική σταθερότητα στην Ανατολική Μεσόγειο.

Για τον λόγο αυτό ζητούν από την αμερικανική κυβέρνηση να αντιμετωπίσει το έργο ως προτεραιότητα, αλλά και να υπάρξει απόρρητη ενημέρωση για τους γεωπολιτικούς κινδύνους που μπορεί να επηρεάσουν την υλοποίησή του.

Δεν είναι, άλλωστε, η πρώτη φορά που οι δύο βουλευτές αναδεικνύουν τον συγκεκριμένο άξονα, καθώς είχαν πρωτοστατήσει και στο Eastern Mediterranean Gateway Act, το οποίο προωθεί την Ανατολική Μεσόγειο ως στρατηγική πύλη του IMEC.

Η παρέμβαση «εξατμίστηκε»

Επιστρέφω όμως σε διεθνές επίπεδο, καθώς μπορεί να ταλαιπωρηθεί και η δική μας αγορά.

Δεν είναι καθόλου καλό το σήμα που εκπέμπει η αγορά συναλλάγματος, καθώς μόλις δύο εβδομάδες μετά την πρωτοφανή συντονισμένη παρέμβαση ΗΠΑ και Ιαπωνίας, το γιεν έχει ήδη χάσει περίπου τα μισά από τα κέρδη που κατέγραψε τότε, επιστρέφοντας πάνω από τα 159 γιεν ανά δολάριο.

Η παρέμβαση μπορεί να περιόρισε τις κερδοσκοπικές θέσεις, δεν κατάφερε όμως να αλλάξει τα βασικά δεδομένα της αγοράς.

Το μεγάλο χάσμα αποδόσεων παραμένει. Το 10ετές αμερικανικό ομόλογο αποδίδει 4,686%, έναντι 2,846% του αντίστοιχου ιαπωνικού, διατηρώντας ισχυρό το κίνητρο για carry trades, δηλαδή δανεισμό σε φθηνά γιεν και τοποθέτηση σε assets υψηλότερης απόδοσης.

Όπως επισημαίνουν αναλυτές, χωρίς ουσιαστική αλλαγή των κινήτρων των επενδυτών, η παρέμβαση λειτουργεί περισσότερο ως «φρένο» στην υποτίμηση παρά ως λύση στο πρόβλημα.

Το βλέμμα πλέον στρέφεται στην Bank of Japan και στη συνεδρίαση του Σεπτεμβρίου, με τους αναλυτές να θεωρούν πιθανές νέες αυξήσεις επιτοκίων, εφόσον το Τόκιο θέλει να ανακόψει πιο αποτελεσματικά την πτώση του νομίσματος.

Το επίπεδο των 160 γιεν ανά δολάριο φαίνεται, μάλιστα, να εξελίσσεται σε άτυπη «κόκκινη γραμμή», με το ενδεχόμενο νέας παρέμβασης να παραμένει στο τραπέζι εάν η κίνηση γίνει απότομη ή άτακτη.