Να μπει σε φάση παραγωγής φυσικού αερίου ετοιμάζεται η λεκάνη Beetaloo, στη βόρεια Αυστραλία, με τις πρώτες ποσότητες να αναμένονται τον επόμενο μήνα και να κατευθύνονται 500 χλμ. βορειότερα προς το Ντάργουιν. Οι επενδυτές ελπίζουν ότι η εξέλιξη αυτή θα αποτελέσει την απαρχή μιας αυστραλιανής «επανάστασης» στο σχιστολιθικό αέριο, στα πρότυπα των ΗΠΑ.
Η Beetaloo εκτιμάται ότι διαθέτει 7 τρισεκατομμύρια κυβικά πόδια φυσικού αερίου, ποσότητα που θα μπορούσε να τροφοδοτήσει κέντρα δεδομένων στη Βόρεια Επικράτεια και να ενισχύσει τις εξαγωγές LNG της Αυστραλίας προς την Ασία, αναφέρει το Reuters.
Ωστόσο, η ανάπτυξη της περιοχής αντιμετωπίζει σημαντικές προκλήσεις. Απαιτούνται νέοι αγωγοί δισεκατομμυρίων δολαρίων, ενώ η κυβέρνηση έχει θέσει περιορισμούς στη χρήση φυσικού αερίου από κέντρα δεδομένων και απαιτεί από τα έργα LNG να διαθέτουν το 20% του αερίου τους στην εγχώρια αγορά.
Η Tamboran Resources, υπό τον διευθύνοντα σύμβουλο Τοντ Άμποτ, θα ξεκινήσει με παραγωγή 40 τερατζάουλ (37 εκατ. κυβικά πόδια) ημερησίως, ενώ αργότερα μέσα στη χρονιά η Beetaloo Energy θα προσθέσει άλλα 15 τερατζάουλ. Οι ποσότητες είναι αρχικά μικρές, αλλά θα επιτρέψουν στις εταιρείες να αξιολογήσουν την παραγωγικότητα των γεωτρήσεων.
Η Αυστραλία και οι φιλοδοξίες για σχιστολιθικό αέριο
Ο Άμποτ εκτιμά ότι μέσα σε μία δεκαετία η Tamboran θα μπορούσε να παράγει πάνω από 1 δισ. κυβικά πόδια φυσικού αερίου ημερησίως, αυξάνοντας σημαντικά την εξαγωγική δυναμικότητα LNG της Αυστραλίας.
Η λεκάνη Beetaloo είναι γεωλογικά πολύ παλαιότερη από αντίστοιχα κοιτάσματα στις ΗΠΑ, γεγονός που κάνει τα πετρώματά της σκληρότερα και δυσκολότερα στην εκμετάλλευση. Παράλληλα, η περιοχή δεν διαθέτει την απαραίτητη υποδομή, καθώς δεν είχε προηγουμένως αναπτυχθεί ως συμβατικό κοίτασμα πετρελαίου και φυσικού αερίου.
Οι εταιρείες έχουν ήδη επενδύσει περίπου 1 δισ. αυστραλιανά δολάρια σε έρευνες και γεωτρήσεις. Σημαντική θεωρείται και η είσοδος της ιαπωνικής Inpex, καθώς η Ιαπωνία αποτελεί βασική αγορά για το αυστραλιανό LNG.
Ο αναλυτής Σολ Καβόνιτς της MST Marquee εκτιμά ότι η περιοχή χρειάζεται επενδύσεις δισεκατομμυρίων δολαρίων και αρκετά χρόνια ανάπτυξης προκειμένου να αποδειχθεί η εμπορική της δυναμική.
Τελικά, το μεγάλο στοίχημα είναι η κλίμακα και η μείωση του κόστους. Οι παραγωγοί σχεδιάζουν, μεταξύ άλλων, να χρησιμοποιούν τοπικά παραγόμενη άμμο για την υδραυλική ρωγμάτωση, μειώνοντας σημαντικά τα έξοδα μεταφοράς. Όπως χαρακτηριστικά σημειώνει η αναλύτρια της Wood Mackenzie Άνι Φορμπς, η οικονομική βιωσιμότητα θα κριθεί από «μικρές βελτιώσεις στην αποδοτικότητα» σε κάθε στάδιο της παραγωγής.
