Η ελληνική οικονομία συνεχίζει να καταγράφει ρυθμούς ανάπτυξης υψηλότερους από τον μέσο όρο της Ευρωζώνης, με βασικούς μοχλούς τις επενδύσεις, τον τουρισμό, την κατανάλωση και τους πόρους του Ταμείου Ανάκαμψης. Ωστόσο, πίσω από τη θετική εικόνα εξακολουθούν να υπάρχουν διαρθρωτικές αδυναμίες που περιορίζουν τις μακροπρόθεσμες αναπτυξιακές δυνατότητες της χώρας και προβληματίζουν τόσο τους ευρωπαϊκούς θεσμούς όσο και την ελληνική οικονομική πολιτική, κάτι που αναμένεται να τεθεί και κατά τη διάρκεια του 7ου ΟΤ FORUM με θέμα «100 Χρόνια Οικονομικός Ταχυδρόμος – Από το 1926 στη Νέα Ψηφιακή Εποχή», το οποίο θα διεξαχθεί στις 11-12 Ιουνίου στο Παλαιό Καπνεργοστάσιο και θα μεταδοθεί livestreaming από τον ot.gr
Στο θέμα των αδυναμιών αναμένεται να αναφερθούν αρκετοί καλεσμένοι, όπως ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Κωστής Χατζηδάκης, ο υπουργός Ανάπτυξης Τάκης Θεοδωρικάκος, ο υφυπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών Γιώργος Κώτσηρας, ο Γενικός Διευθυντής του ΙΟΒΕ Νίκος Βέττας, ο Φραγκίσκος Κουτεντάκης, Επ. Καθηγητής Παν. Κρήτης, μέλος Επιστ. Συμβουλίου ΙΝΑΤ, πρ. Συντονιστής Γρ. Προϋπολογισμού του Κράτους στη Βουλή, ο πρόεδρος της ΕΣΕΕ Σταύρος Καφούνης, ο πρόεδρος του ΕΒΕΑ Γιάννης Μπρατάκος, η πρόεδρος του ΣΒΕ Λουκία Σαράντη, ο Οικονομολόγος Δημήτρης Λιάκος και ο και πολλοί άλλοι.
Ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα παραμένει το μεγάλο έλλειμμα στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών. Παρά τη βελτίωση που καταγράφεται τα τελευταία χρόνια, η Ελλάδα εξακολουθεί να εισάγει περισσότερα αγαθά και υπηρεσίες από όσα εξάγει. Η εξέλιξη αυτή αντανακλά την περιορισμένη παραγωγική βάση της οικονομίας, τη χαμηλή εξαγωγική επίδοση σε προϊόντα υψηλής προστιθέμενης αξίας και την ισχυρή εξάρτηση από εισαγόμενες πρώτες ύλες, ενέργεια και καταναλωτικά αγαθά.
Οι προκλήσεις
Παράλληλα, η παραγωγικότητα της εργασίας παραμένει σημαντικά χαμηλότερη από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Παρότι η απασχόληση αυξάνεται και η ανεργία έχει υποχωρήσει αισθητά σε σχέση με τα επίπεδα της κρίσης, η ελληνική οικονομία εξακολουθεί να χαρακτηρίζεται από μικρές επιχειρήσεις, περιορισμένες οικονομίες κλίμακας και χαμηλή ενσωμάτωση νέων τεχνολογιών. Η υστέρηση αυτή επηρεάζει την ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων και περιορίζει την αύξηση των μισθών σε βάθος χρόνου.
Σημαντική πρόκληση αποτελεί και το δημογραφικό πρόβλημα. Η γήρανση του πληθυσμού, η χαμηλή γεννητικότητα και η μείωση του εργατικού δυναμικού δημιουργούν πιέσεις στις αναπτυξιακές προοπτικές της χώρας. Οι οικονομολόγοι επισημαίνουν ότι η συρρίκνωση του πληθυσμού εργασιακής ηλικίας μπορεί να λειτουργήσει ως τροχοπέδη στην παραγωγή, στις επενδύσεις και στα δημόσια οικονομικά τις επόμενες δεκαετίες.
Την ίδια στιγμή, η στεγαστική κρίση εξελίσσεται σε έναν ακόμη παράγοντα που επηρεάζει την οικονομική ανάπτυξη. Η αύξηση των τιμών αγοράς και ενοικίασης κατοικιών περιορίζει το διαθέσιμο εισόδημα των νοικοκυριών, δυσκολεύει την κινητικότητα των εργαζομένων και επιβαρύνει ιδιαίτερα τους νέους που επιδιώκουν να δημιουργήσουν δικό τους νοικοκυριό.
Επιπλέον, η ελληνική οικονομία εξακολουθεί να εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τον τουρισμό και τις υπηρεσίες. Αν και οι κλάδοι αυτοί προσφέρουν σημαντικά έσοδα και απασχόληση, η περιορισμένη συμμετοχή της μεταποίησης και της τεχνολογικής παραγωγής καθιστά την οικονομία περισσότερο ευάλωτη σε εξωτερικές κρίσεις και διεθνείς αναταράξεις.
Οι αναλυτές εκτιμούν ότι η διατήρηση υψηλών ρυθμών ανάπτυξης τα επόμενα χρόνια θα εξαρτηθεί από την επιτυχία των μεταρρυθμίσεων που στοχεύουν στην αύξηση της παραγωγικότητας, στην ενίσχυση των επενδύσεων, στη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας και στη διεύρυνση της παραγωγικής βάσης.
