Bally: Λάθη και προβλήματα για το ελβετικό brand πολυτελούς μόδας

Τα προβλήματα συσσωρεύονται για την Bally, την εμβληματική ελβετική εταιρεία πολυτελούς μόδας και αξεσουάρ των αδερφών Carl Franz Bally και Fritz Bally στην πόλη Caslano, που έγινε αρχικά γνωστή για τα παπούτσια της, αλλά έκτοτε έχει επεκταθεί και σε δερμάτινα είδη, τσάντες, αποσκευές, αξεσουάρ και έτοιμα ενδύματα.

Σύμφωνα με την ελβετική εφημερίδα La Regione, η Bally έχει πλέον υπαχθεί στο δημοτικό γραφείο πτωχεύσεων του Λουγκάνο της Ελβετίας, μετά την παρέμβαση του ειρηνοδικείου για να εμποδίσει την πώλησή της στην Aare LLC, μια αμερικανική εταιρεία που ιδρύθηκε τον Μάιο.

Τα προβλήματα της Bally

Τον Ιούνιο, το δικαστήριο αποφάσισε ότι η Bally Schuhfabriken θα έπρεπε να τεθεί σε αναστολή αναδιάρθρωσης χρέους και διόρισε εξωτερικό διαχειριστή, εμποδίζοντας την εταιρεία, η οποία είχε ιδρυθεί το 1851 στο Schönenwerd της Ελβετίας, να χρεοκοπήσει.

Η εξέλιξη αυτή προκαλεί βαθύ προβληματισμό, καθώς πρόκειται για μια εταιρεία που παρέμεινε συνεχώς στην ιδιοκτησία και τη διαχείριση της οικογένειας Bally για έξι γενιές, μέχρι το 1999, οπότε και πωλήθηκε στην TPG Inc., μια εταιρεία ιδιωτικών επενδύσεων με έδρα το Σαν Φρανσίσκο.

Το 2008, πωλήθηκε στον Όμιλο Labelux (γνωστός σήμερα ως JAB Holding Company), ο οποίος ανήκει στη γερμανική οικογένεια Reimann, ενώ τον Αύγουστο του 2024 πέρασε στην Regent, μια εταιρεία ιδιωτικών επενδύσεων με έδρα την Καλιφόρνια.

Μετά τις πρόσφατες εξελίξεις, η Regent απέρριψε μια προσφορά για την Bally από τον Ελβετό επιχειρηματία Roberto Martullo, ο οποίος εξέφρασε ενδιαφέρον για ολόκληρη την επιχείρηση, συμπεριλαμβανομένων των καταστημάτων, των μηχανημάτων στο εργοστάσιο στο Caslano και του ίδιου του brand.

Ο Martullo δήλωσε ότι χωρίς την επωνυμία – η οποία θεωρείται το κύριο περιουσιακό στοιχείο της Bally – η επιχείρηση δεν έχει νόημα. Επέκρινε το επιχειρηματικό μοντέλο της Regent, κατηγορώντας την εταιρεία ότι αγόραζε προβληματικές μάρκες για να τις αποκομίσει στη συνέχεια μέσω αδειών, εις βάρος των εργαζομένων και των προμηθευτών της. «Ως επιχειρηματίας, δεν νομίζω ότι αυτές οι συμφωνίες είναι δίκαιες», διευκρίνισε ο Martullo στην La Regione. «Οι εργαζόμενοι θα χάσουν, όπως και οι προμηθευτές της, στους οποίους οφείλονται δεκάδες εκατομμύρια ευρώ», πρόσθεσε.

Υπενθυμίζεται πως όταν εξαγοράστηκε από την Regent, η Bally είχε 1.500 υπαλλήλους (τώρα είναι περίπου 1.000) και τα έσοδά της ήταν περίπου 200 εκατ. ευρώ, με χρέη 100 εκατ. ευρώ.

Ποια είναι η Bally

Η εταιρεία ξεκίνησε ως οικογενειακό εργοστάσιο κορδελλών στο Schönenwerd και γρήγορα εξελίχθηκε σε πρωτοπόρο παγκόσμιο εμπορικό σήμα στις αρχές του αιώνα, καθώς η Bally βιομηχανοποίησε τις διαδικασίες της (1854), δημιούργησε υποδομές και υπηρεσίες για τη στήριξη των εργαζομένων της και επέκτεινε το δίκτυο καταστημάτων της από το Μοντεβιδέο της Ουρουγουάης (1870) έως το Παρίσι της Γαλλίας (1879).

Η εταιρεία ξεχώρισε για τις μπότες «Reindeer», που φορούσε ο Tenzing Norgay κατά την πρώτη ανάβαση στο Έβερεστ το 1953, όπως και για τα εξειδικευμένα παπούτσια κέρλινγκ που φορούσε η ελβετική ολυμπιακή ομάδα, είτε για τη χρήση τεχνητής νοημοσύνης και τρισδιάστατων πρωτοτύπων για την ανάπτυξη των σχεδίων της.

Ενδεικτικό της διαχρονικότητάς της είναι πως η Bally συνέχιζε την παραγωγή ακόμη και για τα πιο εμβληματικά της παπούτσια, όπως το ανδρικό επίσημο μοντέλο «Scribe», που δημιουργήθηκε από τον εγγονό του Carl Franz Bally, Max Bally, για τον εορτασμό της 100ής επετείου της μάρκας το 1951.

H πορεία προς την κατάρρευση

Μετά την εξαγορά της από την Regent τον Αύγουστο του 2024, ο οίκος διοικούνταν από τον Διευθύνοντα Σύμβουλο Nicolas Girotto, με τον Simone Bellotti ως δημιουργικό διευθυντή. Εκείνη την εποχή, η Bally είχε 320 καταστήματα mono-brand και 1.500 υπαλλήλους παγκοσμίως.

Τον Οκτώβριο του 2024, η Bally ανακοίνωσε στους εργαζομένους της ότι θα περικόψει έως και 65 θέσεις εργασίας, διορίζοντας τον Ennio Fontana ως Διευθύνοντα Σύμβουλο. Τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους, η μητρική Regent δήλωσε ότι θα κλείσει το Bally Studio στη Lastra a Signa, κοντά στη Φλωρεντία, μια εγκατάσταση που δραστηριοποιείται στην κατασκευή πρωτοτύπων, τη βιομηχανοποίηση προϊόντων και τον συντονισμό παραγωγής, απολύοντας 55 εργαζόμενους.

Και πλέον το 2025, η κατάσταση επιδεινώθηκε. Το Ίδρυμα Bally, με έδρα τη Villa Heleneum στο Λουγκάνο, έκλεισε. ΟBellotti μετακόμισε στην Jil Sander, ενώ απολύθηκανη και 28 υπάλληλοι του Bally Studio, αφήνοντας τις εγκαταστάσεις σχεδόν άδειες.

Το 2026, τα πράγματα επιδεινώθηκαν περαιτέρω: Τον Φεβρουάριο, ο Mario Grauso, πρώην επικεφαλής δημιουργικού διευθυντή της Bally, ανέλαβε τον ρόλο του Διευθύνοντος Συμβούλου μετά την παραίτηση του Fontana. Λίγο αργότερα, σταμάτησε η παραγωγή στην Ελβετία, απολύοντας τους 27 εναπομείναντες υπαλλήλους στο εργοστάσιο του Caslano και έκλεισε τον εκθεσιακό χώρο στη Viale Piave στο Μιλάνο. Τον Ιούνιο, η εταιρεία άρχισε να μειώνει τις θέσεις εργασίας στο λιανικό εμπόριο, καθώς έκλεισε πολλά καταστήματα.

Το μορατόριουμ αναδιάρθρωσης χρέους θέτει πλέον υπό αμφισβήτηση τη συμφωνία για τους 27 εργαζόμενους που απολύθηκαν, και υπάρχει φόβος για το μέλλον των εκατό περίπου υπαλλήλων γραφείου που εξακολουθούν να εργάζονται.