Μεταρρυθμιστική αφλογιστία

Λίγοι μήνες έμειναν μέχρι η κυβέρνηση της ΝΔ να κλείσει την τετραετή θητεία της. Τη δεύτερη για την ακρίβεια μετά τις εκλογές του 2023.

Και μπορεί το Μέγαρο Μαξίμου να θέλει να πείσει την κοινή γνώμη πώς έχει βελτιωθεί η καθημερινότητα των πολιτών αλλά και το πεδίο δράσης των επιχειρήσεων, ωστόσο τόσο οι δημοσκοπήσεις όσο και οι φορείς εκπροσώπησης των επιχειρήσεων μαρτυρούν το αντίθετο.

Το νέο Δ.Σ. του ΣΕΒ με την εκλογή του φρόντισε να στείλει το μήνυμα της ανάγκης αντιμετώπισης κρίσιμων ζητημάτων που απειλούν την αναπτυξιακή τροχιά της ελληνικής οικονομίας.

Ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας μέσα από την έκθεση για τη νομισματική πολιτική υπενθύμισε ξανά το πρόβλημα της χαμηλής παραγωγικότητας.

Όμως πέραν αυτών ο δείκτης Εφαρμογής του Προεκλογικού Προγράμματος που δημοσίευση το Κέντρο Φιλελεύθερων Μελετών (ΚΕΦίΜ) έρχεται να επιβεβαιώσει την μεταρρυθμιστική αφλογιστία της κυβέρνησης παρά τις δεσμεύσεις της ΝΔ πριν τις εκλογές του 2023 για την υλοποίηση 156 παρεμβάσεων.

Και δεν θα σταθώ στα νούμερα που μπορείτε να τα διαβάσετε στο δημοσίευμα του ΟΤ για την επιστημονική ανάλυση του ΚΕΦίΜ.

Θα μείνω στο γεγονός πώς σε κρίσιμους τομείς της οικονομίας και της κοινωνίας η κυβέρνηση έχει μείνει πίσω στις παρεμβάσεις και τις μεταρρυθμίσεις που δεσμεύτηκε ότι θα υλοποιήσει.

Στην Υγεία δεν υπάρχει ούτε μία προεκλογική δέσμευση που να έχει εφαρμοστεί πλήρως. Μόλις το 31% έχει εφαρμοστεί μερικώς και το 46% είναι σε εξέλιξη. Το 8% δεν έχει εφαρμοστεί και το 15% δεν έχει αξιολογηθεί.

Στις Υποδομές μόλις το 17% των προεκλογικών δεσμεύσεων έχει εφαρμοστεί πλήρως.

Στη Βιωσιμότητα μόλις το 8% έχει υλοποιηθεί.

Στο Κράτος Δικαίου επίσης καμία προεκλογική εξαγγελία δεν έχει ολοκληρωθεί.

Και στον τομέα Θεσμοί και Οργάνωση του κράτους έχει πλήρως εφαρμοστεί μόλις το 9% των όσων υποσχέθηκε η κυβέρνηση.

Η μη ή η μερικώς εφαρμογή παρεμβάσεων που υποσχέθηκαν οι κυβερνώντες προεκλογικά και δεν υλοποιήθηκαν και ιδίως στους προαναφερόμενους τομείς αποτελούν μνημείο κυβερνητικής αναξιοπιστίας.

Και το χειρότερο είναι πώς πρόκειται για τομείς που καθορίζουν την καθημερινότητα και την ασφάλεια του πολίτη αλλά και την επιχειρηματική δραστηριότητα. Και όσο μία κυβέρνηση δεν προχωρά στην αντιμετώπιση των προκλήσεων σε αυτά τα πεδία τόσο θα βρίσκεται αντιμέτωπη με τη δυσφορία και την αγανάκτηση της κοινωνίας και του επιχειρείν.

Με απρόβλεπτες επιπτώσεις στην κοινωνική συνοχή και τη βιώσιμη τροχιά της οικονομίας…