Κάθε μέρα και με ένα νέο μέτωπο βρίσκεται αντιμέτωπο το Μαξίμου, το οποίο παρότι θα ήθελε, με κάθε τρόπο, τη διατήρηση της πρωτοβουλίας των κινήσεων -και ειδικά εν όψει των επικείμενων εκλογών- υποχρεώνεται διαρκώς να έρχεται σε θέση άμυνας, όχι μόνο λόγω των πολιτικών του επιλογών, αλλά και για αλλεπάλληλες υποθέσεις που φέρνουν ξανά στο επίκεντρο τα ζητήματα διαφθοράς, αδιαφάνειας και αναξιοκρατίας.
Η υπόθεση Τσαβδαρίδη, μπορεί εντέλει να οδήγησε στην παραίτηση του πρώην -πλέον- υφυπουργού Ανάπτυξης, αλλά βουλευτές της ΝΔ, ήδη με το ξέσπασμα της σκανδαλώδους αυτής υπόθεσης, έγιναν κοινωνοί της πολύ μεγάλης δυσαρέσκειας και οργής μεγάλου αριθμού πολιτών, που αισθάνονται ότι θα μπορούσαν οι ίδιοι και τα παιδιά τους να βρεθούν στη θέση των αδικημένων από τέτοιες υποθέσεις και πρακτικές, όπως αυτή της εικονικής συμμετοχής της κόρης του υφυπουργού Ανάπτυξης σε ομάδα χάντμπολ και της εξασφάλισης, με αυτόν τον τρόπο, πρόσθετης μοριοδότησης για τις Πανελλαδικές Εξετάσεις.
Η κυβέρνηση θεώρησε ότι έχει κλείσει το θέμα αυτό, αλλά νέες υποθέσεις εξακολουθούν να τη φέρνουν σε θέση άμυνας. Το Μαξίμου εξακολουθεί να παρέχει πλήρη κάλυψη στον υφυπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Νίκο Τσάφο, σε σχέση με τα δημοσιεύματα και της καταγγελίες σε βάρος του για κατοχή ομολόγων της ExxonMobil, η οποία συμμετέχει ενεργά στις έρευνες για υδρογονάνθρακες στην Ελλάδας, και τα σοβαρά ερωτήματα που προκλήθηκαν για ενδεχόμενη σύγκρουση συμφερόντων, δεδομένων των αρμοδιοτήτων του κ. Τσάφου επί των ζητημάτων Ενέργειας, όπου πέραν την τωρινής θέσης του στο αρμόδιο υπουργείο είχε προηγουμένως διατελέσει ειδικός σύμβουλος Ενέργειας του πρωθυπουργού επί περίπου τρία χρόνια.
Μαξίμου για Τσάφο
Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης επανέλαβε (OPEN) ότι «δεν υπάρχει θέμα με τον κ. Τσάφο», δηλώνοντας πως αυτή είναι «ακριβώς η κεντρική θέση της κυβέρνησης». Σε αυτό το πλαίσιο, επανέλαβε την απάντηση που έχει δώσει ο ίδιος ο υφυπουργός περιβάλλοντος και Ενέργειας, λέγοντας ότι όταν έγινε υφυπουργός πούλησε τα ομόλογα που είχε.
Και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος επιχείρησε να υποβαθμίσει τον ρόλο που ο κ. Τσάφος είχε προηγουμένως ως σύμβουλος Ενέργειας του πρωθυπουργού, την περίοδο δηλαδή που, έχοντας την ιδιότητά αυτή στο πλευρό του κ. Μητσοτάκη -όπως επιβεβαιώνουν τα όσα άφησε να εννοηθούν ο Π. Μαρινάκης- εξακολουθούσε να διατηρεί στην κατοχή του τα ομόλογα αυτά.
Στο πλαίσιο αυτής της επιχείρησης υποβάθμισης του τότε ρόλου του Ν. Τσάφου, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, είπε ότι «όσο ήταν σύμβουλος, δεν λάμβανε κάποια απόφαση, δεν έβαζε κάποιες υπογραφές, δεν έβγαζε διαγωνισμούς ή έργα» και υποστήριξε ότι «οι σύμβουλοι έχουν μια αρμοδιότητα παροχής πληροφοριών για τις τιμές της ενέργειας, εν προκειμένω» και πως «αυτός ήταν ο ρόλος του κ. Τσάφου. Όταν απέκτησε νομοθετική αρμοδιότητα, δηλαδή μπήκε στην κυβέρνηση, ως όφειλε, για λόγους ηθικού, πολιτικού ασυμβιβάστου, πούλησε τα συγκεκριμένα ομόλογα».
Την ίδια ώρα βέβαια υφυπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας βρίσκεται ήδη στο στόχαστρο εσωκομματικής γκρίνιας.
Υπόθεση Λιάκου
Αλλά ακόμα και μετά τον μίνι ανασχηματισμό που ακολούθησε την παραίτηση Τσαβδαρίδη, το Μαξίμου βρέθηκε αντιμέτωπο με την υπόθεση του νέου υφυπουργού Εσωτερικών, Βαγγέλη Λιάκου, για την οποία η ΕΛΑΣ κάνει λόγο για «”οικογενειακή” αξιοποίηση της εξουσίας από την κυβέρνηση και τους βουλευτές της ΝΔ», ενώ έχει θέσει σειρά ερωτημάτων, μεταξύ των οποίων, «πώς η κυβέρνηση εγγυάται την διαφάνεια και την ισονομία όταν ο αρμόδιος για την τοπική αυτοδιοίκηση υφυπουργός είναι επιβλέπων των Δήμων που αναθέτουν εργασίες στην αδελφή του». Για την ίδια υπόθεση ερωτήματα έχει επίσης θέσει το ΠΑΣΟΚ και συγκεκριμένα: «Πώς η εταιρεία συγγενικού προσώπου του κ. Λιάκου αύξησε τη δραστηριότητα της αφότου ο ίδιος εκλέχτηκε βουλευτής; Είναι σύμπτωση;».
Με το Μαξίμου να βρίσκεται ξανά σε θέση άμυνας, επιχειρώντας να διαχειριστεί την υπόθεση, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος είπε (OPEN) ότι «δεν υπάρχει οικογενειακή ευθύνη» και ότι «δεν θεωρώ ότι επειδή η αδερφή ενός βουλευτή έχει νόμιμη συνεργασία από το 2012, νομίζω, η αδερφή και πολλά χρόνια πριν ο μπαμπάς της αδερφής, δηλαδή και του βουλευτή, όταν εκλέγεται βουλευτής το 2019 σε άλλη εκλογική Περιφέρεια, είναι ασυμβίβαστο το ότι έχει μια νόμιμη συνεργασία η αδερφή του Υφυπουργού», προσθέτοντας ότι «το πώς θα διαχειριστεί η οικογένεια αυτό το χρονικό διάστημα που θα είναι ο Βαγγέλης ο Λιάκος Υφυπουργός Εσωτερικών, αφήστε να το δούμε».
Η γαλλική διακοίνωση
Αλλά σε θέση άμυνας εξακολουθεί να βρίσκεται η κυβέρνηση και για το θέμα του καλωδίου για την ηλεκτρική διασύνδεση με την Κύπρο και της γαλλικής ρηματικής διακοίνωσης, με την κυβερνητική πλευρά να δημιουργεί νέες εστίες που προκαλούν τη σφοδρή κριτική της αντιπολίτευσης. Όπως συνέβη με τη δήλωση του γραμματέα της ΝΔ Κωνσταντίνου Κυρανάκη (OPEN) ότι η ελληνική κυβέρνηση δεν έχει το χαρτί της ρηματικής διακοίνωσης της Γαλλίας, με αφορμή την οποία η ΕΛΑΣ έστρεψε τα πυρά της στην κυβέρνηση, κάνοντας λόγο για «μία ακόμη απόδειξη του επικίνδυνου τρόπου που διαχειρίζεται τα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής» και καταλογίζοντας στην κυβέρνηση ότι «ή έχει στην κατοχή της ρηματική διακοίνωση και λέει ψέματα στον ελληνικό λαό, ή δεν γνωρίζει τι μετέφερε η Γαλλία στην Τουρκία όσον αφορά τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας μας και δεν συμμετείχε στη διαμόρφωση της ρηματικής διακοίνωσης».
Η κυβέρνηση, λοιπόν, επιχειρεί να αποκρούσει την κριτική που της ασκεί η αντιπολίτευση για το θέμα της ρηματικής διακοίνωσης της Γαλλίας, με τον κυβερνητικό εκπρόσωπο να απαντάει (OPEN) ότι «η ενημέρωση αυτή ήταν σε γνώση της χώρας ως προς το περιεχόμενο που αφορά τη χώρα».
Η φιλοχουντική ρητορική Άδωνη
Κερασάκι στην τούρτα των εστιών που ανοίγουν μέτωπα για την κυβέρνηση και την φέρνουν σε θέση άμυνας ήταν βέβαια η ανάσυρση, για άλλη μια φορά, από τον Άδωνη Γεωργιάδη, της ρητορικής των απολογητών της χούντας και της αμφισβήτησης των νεκρών του Πολυτεχνείου.
Το Μαξίμου δεν αποδοκίμασε τις δηλώσεις του, δίνοντάς του το ελεύθερο να συνεχίσει να τις λέει. Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, από τη μία δήλωσε ότι το Πολυτεχνείο «είναι σύμβολο της Δημοκρατίας» και πως «τιμούμε τη θυσία κάθε πολίτη, ανεξαρτήτως του πολιτικού χώρου που ανήκει», αλλά από την άλλη υποστήριξε ότι «έχουμε Δημοκρατία» και «ο καθένας μπορεί να εκφράζει ελεύθερα τις απόψεις του». Το Μαξίμου επιχείρησε έτσι να πατήσει σε δύο βάρκες. Μόνο που εδώ, οι δύο βάρκες είναι από τη μία το δημοκρατικό ακροατήριο, αλλά από την άλλη το φιλοχουντικό.
Πηγή: in.gr



































