Με όραμα και όχι με αλαζονεία

Στην Ελλάδα έχουμε, δυστυχώς, συνηθίσει οι διακυβερνήσεις της χώρας από το ίδιο πολιτικό κόμμα για δεύτερη συνεχόμενη τετραετία να χαρακτηρίζονται από την αλαζονεία στην εξουσία.

Το όραμα γρήγορα σβήνει και χάνεται μέσα στην άκρατη πολιτική των παροχών και των επιδομάτων με σκοπό την πολιτική ομηρεία των ψηφοφόρων και ακολουθούν οι αλαζονικές συμπεριφορές.

Δυστυχώς η μικροπολιτική ζει και βασιλεύει… αλλά το χειρότερο όλων, που δυστυχώς τείνει να εξελιχθεί σε παθογένεια του κράτους, είναι η διαφθορά, τα οικονομικά σκάνδαλα, η απόπειρα ελέγχου της Δικαιοσύνης και συνολικά των θεσμών που στηρίζουν το δημοκρατικό μας πολίτευμα.Μία αναδρομή στο παρελθόν αρκεί για να φέρει στο νου μας τέτοιες διακυβερνήσεις της χώρας.

Δυστυχώς, η οικονομική ύφεση που συνοδεύτηκε και από την κρίση των θεσμών δεν αποτέλεσε το έναυσμα για την αλλαγή της πολιτικής νοοτροπίας και συμπεριφοράς. Οι όποιες προτάσεις και συστάσεις για την ισχυροποίηση των θεσμών κρατήθηκαν βαθιά στα συρτάρια του Μεγάρου Μαξίμου και των υπουργείων.

Και η σημερινή κυβέρνηση οδεύοντας προς το τέλος της δεύτερης τετραετίας (το 2027 είναι επίσημα εκλογικό έτος) δείχνει να έχει στερέψει από όραμα για μία ευημερούσα χώρα, για μία οικονομία που να τρέχει με βιώσιμους ρυθμούς ανάπτυξης, οι οποίοι θα διαχέουν και στα κατώτατα εισοδήματα τους καρπούς της προόδου και της καλύτερης ζωής. Τα σκάνδαλα του ΟΠΕΚΕΠΕ και των υποκλοπών, η επίδειξη αλαζονικής συμπεριφοράς απέναντι στους αγρότες, τους μικρομεσαίους επιχειρηματίες και τους φοιτητές που κινητοποιούνται διεκδικώντας μέρισμα από τους υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης ή καλύτερα δημόσια πανεπιστήμια και δημόσια υγεία φανερώνουν ένα σύστημα εξουσίας που έχει αποκοπεί από τους πολίτες και απομυζά κάθε πολύτιμο κρατικό πόρο, ως λάφυρο.

Αλαζονική συμπεριφορά επιδεικνύει η κυβέρνηση και στους γονείς των θυμάτων των Τεμπών αλλά και στα εκατομμύρια των Ελλήνων που ζητούν επιτέλους «Δικαιοσύνη».

Το 2026 πρέπει να αποτελέσει την αφετηρία για τη διεκδίκηση διαφανών όρων και κανόνων εξουσίας αλλά και την επαναφορά της Δικαιοσύνης στη θέση που την έχει ορίσει η Δημοκρατία.

Το 2026 πρέπει να μπει ένα οριστικό τέλος, να υψωθεί ένας φραγμός στην αλαζονεία της εξουσίας και να διεκδικήσουμε βιώσιμη ανάπτυξη και ευημερία για όλους τους πολίτες και όχι μόνο για τους λίγους και αρεστούς και όσους έχουν περίεργα εύκολη πρόσβαση στην εξουσία.

Το 2026 είναι η τελευταία ευκαιρία για την ελληνική οικονομία ώστε να αποκτήσει ένα νέο παραγωγικό μοντέλο, μία επιχειρηματικότητα που θα είναι πρωταγωνιστής στις διεθνείς αγορές και δεν θα στηρίζει τα κέρδη της σε κρατικοδίαιτες λογικές. Απαιτούνται μεταρρυθμίσεις, απλοποίηση της διοικητικής λειτουργίας με διαφανείς και καθαρούς όρους.

Το 2026 είναι η χρονιά που πρέπει η χώρα να αποκτήσει ένα πολιτικό όραμα και υλοποιώντας το να έχει την ικανότητα να πορευτεί και να αναπτυχθεί στις δυσκολίες και τις αβεβαιότητες που τείνουν να γίνουν κανονικότητα στον πλανήτη.