Μολονότι η εισοδηματική θλιβερή πραγματικότητα, όπως αποτυπώνεται στις δημοσκοπήσεις, επιβεβαιώνεται από την ελληνική και κοινοτική στατιστική υπηρεσία, παραδόξως σε κάθε ευκαιρία ή εκδήλωση ή μελέτη ή έκθεση επαναλαμβάνεται το κυβερνητικό «αφήγημα» ότι «η ισχυρή αύξηση της ιδιωτικής κατανάλωσης στηρίζεται στην ενίσχυση του πραγματικού διαθέσιμου εισοδήματος των νοικοκυριών». Αυτό επεσήμανε για πολλοστή φορά σε πρόσφατο «Σημείωμα» και ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος Γιάννης Στουρνάρας, σε μια περίοδο (τα τελευταία τέσσερα κυρίως χρόνια) κατά την οποία:
-Το 55% των Ελλήνων δηλώνει ότι ο μισθός δεν επαρκεί για να καλύψει τις ανάγκες του μήνα, με πολλούς να εξαντλούν τα εισοδήματά τους πριν τις 20 ημέρες!
– Οι αυξημένες τιμές βασικών αγαθών και η ακρίβεια οδηγούν σε συρρίκνωση της αγοραστικής δύναμης, καθιστώντας την κάλυψη των αναγκών εξαιρετικά δύσκολη για την πλειοψηφία!
-Η Ελλάς είναι δεύτερη (μετά τη Βουλγαρία) σε κίνδυνο φτώχειας!
-Η Ελλάς είναι προτελευταία (τελευταία η Βουλγαρία) με βάση κατά κεφαλήν ΑΕΠ σε μονάδες αγοραστικής δύναμης!
-Την ίδια περίοδο (βλ. πίνακα) το ποσοστό του ελληνικού πληθυσμού σε υλική και κοινωνική στέρηση αυξάνεται!
-Η πραγματική κατά κεφαλήν ιδιωτική δαπάνη στην Ελλάδα φτάνει στο 80% περίπου του μέσου ευρωπαϊκού όρου, ενώ την ίδια περίοδο, το κατά κεφαλήν ΑΕΠ σε μονάδες αγοραστικής δύναμης βρίσκεται στην Ελλάδα στο 70% του ευρωπαϊκού μέσου όρου!
-Η αποταμίευση ως ποσοστό του ακαθάριστου διαθέσιμου εισοδήματος είναι αρνητική, σ΄αντίθεση με την αντίστοιχη επίδοση στην Ευρωπαϊκή Ένωση (15%)!
Το «υψηλό πραγματικό εισόδημα» είναι από … παραοικονομία!

Είναι αλήθεια ότι η πραγματική (κι όχι σαθρή, όπως η σημερινή που αποτελεί επανάληψη της «ισχυρής» της δεκαετίας του 2000!) οικονομική ανάπτυξη είναι ισχυρή όταν προκαλείται, μεταξύ άλλων, από καταναλωτική δαπάνη, η οποία όμως πρέπει να βασίζεται σε επίσημο (κι όχι υπόγειο) πραγματικό διαθέσιμο εισόδημα. Έτσι, ξοδεύουν εκείνοι που έχουν επιπλέον χρήμα και μένει και κάτι για αποταμίευση, η οποία κάποτε χαρακτηριζόταν ως εθνική.
Όπως όμως προκύπτει από τον παρατιθέμενο πίνακα , τον οποίο κατάρτισα στηριζόμενος σε επίσημα στοιχεία, η ισχυρή ιδιωτική κατανάλωση στη χώρα μας και τα τελευταία χρόνια βασίζεται σε εισόδημα που δεν δηλώνεται ή δεν περιλαμβάνεται στην εθνική παραγωγή ή σε επίσημα στοιχεία , δηλούμενα στην εφορεία, εισοδήματα είτε ως αμοιβές εξαρτημένης εργασίας, είτε ως ακαθάριστο διαθέσιμο εισόδημα, είτε ως εισόδημα φυσικών προσώπων και, ιδιαίτερα, μισθωτών και συνταξιούχων, των οποίων, σε σημαντικό ποσοστό δεν φτάνει ο μισθός για όλο τον μήνα.
Από την εξέταση των στοιχείων του παρατιθέμενου πίνακα προκύπτει ότι η μεταβολή όλων των παραπάνω επίσημων (ακαθάριστων) εισοδημάτων κατασπαράσσεται από την υψηλή φορολογική επιβάρυνση των συνεπών φορολογουμένων και από τον πληθωρισμό. Αυτό άλλωστε προκύπτει και από τα στοιχεία της Eurostat, τα οποία αποκαλύπτουν ότι η κατά κεφαλήν καταναλωτική δαπάνη στη χώρα μας είναι 10 μονάδες πάνω από το κατά κεφαλήν εισόδημα, που σημαίνει ότι ένα ποσό πάνω 25 δις. ευρώ διοχετεύεται στην αγορά από την παραοικονομία.
Αν στο ποσό αυτό προσθέσουμε και άλλα τόσα περίπου από τις πάνω από 1.000 φοροαπαλλαγές, που είχε αποκαλύψει πριν από τρία χρόνια ο κ. Στουρνάρας και επιβεβαιώνεται και από την τελευταία τριμηνιαία έκθεση του Ιδρύματος Οικονομικών και βιομηχανικών Ερευνών (ΙΟΒΕ), τότε γίνεται φανερό ότι η ισχυρή καταναλωτική δαπάνη, που προκαλεί την ισχυρή ανάπτυξη οφείλεται και στην παραοικονομία, η οποία ωφελεί μόνο την κυβέρνηση για το γνωστό «αφήγημα» των υπερεσόδων και του υπερπλεονάσματος, που παρουσιάζονται ως αποτέλεσμα της «συνετής δημοσιονομικής πολιτικής και διαχείρισης» και «της υψηλής αύξησης του πραγματικού διαθέσιμου εισοδήματος».
Αν ρίξετε μια ματιά στον παρατιθέμενο πίνακα, θα διαπιστώσετε, χωρίς δικά μου άλλα σχόλια, ότι δεν υπάρχει πραγματικό διαθέσιμο εισόδημα, δηλαδή αυτό που προκύπτει μετά την αφαίρεση των φόρων, εισφορών και, φυσικά, του πληθωρισμού…






































