Ωρα για παροχόμετρο

Η κυβέρνηση επέκρινε την περασμένη εβδομάδα τον Αλέξη Τσίπρα και τον Νίκο Ανδρουλάκη – με αυτή τη σειρά – ότι κονταροχτυπιούνται για το ποιος θα μοιράσει τις περισσότερες ανέξοδες υποσχέσεις.

Τους κατηγόρησε ότι υποστηρίζουν χρεοκοπημένες συνταγές που κόστισαν ακριβά στη χώρα, επιβάρυναν τους συνεπείς και έφεραν στα όριά του το τραπεζικό σύστημα. Τέτοιου είδους αντιπαραθέσεις και αλληλοκατηγορίες έχουμε ζήσει σε αμέτρητες εκλογικές αναμετρήσεις. Κανείς ωστόσο δεν έχει τολμήσει να κάνει το κρίσιμο βήμα. Να θεσπίσει υποχρεωτική αξιολόγηση όλων των προεκλογικών οικονομικών προγραμμάτων από μια ανεξάρτητη τεχνοκρατική Αρχή.

Να θυμίσουμε ότι το Ελληνικό Δημοσιονομικό Συμβούλιο έχει ήδη την αρμοδιότητα να αξιολογεί και να ποσοτικοποιεί τον δημοσιονομικό αντίκτυπο των προτάσεων που περιλαμβάνονται στα προγράμματα των πολιτικών κομμάτων, κατόπιν αιτήματός τους. Μόνο εφόσον του ζητηθεί. Αυτό δεν αρκεί.

Εδώ χρειάζεται ένα «παροχόμετρο». Πλήρης και αναλυτική κοστολόγηση όλων των εξαγγελιών, όπως συμβαίνει εδώ και χρόνια σε πολλές χώρες, με πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτό της Ολλανδίας. Βεβαίως, ο καθένας έχει δικαίωμα να υπόσχεται ό,τι θέλει. Και οι πολίτες όμως έχουν το δικαίωμα σε αξιόπιστη ενημέρωση για το πραγματικό κόστος των υποσχέσεων.

Να σημειώσουμε ότι πριν από τρία χρόνια, κατά τη διάρκεια debate πολιτικών αρχηγών, ο Κυριάκος Μητσοτάκης είχε καταθέσει πρόταση τα προεκλογικά προγράμματα να υποβληθούν στο Γενικό Λογιστήριο του Κράτους ή στην Τράπεζα της Ελλάδος, προκειμένου να κοστολογηθούν.

Εκτοτε, η τύχη της πρότασης αυτής αγνοείται. Μέχρι να συμφωνήσουν τα κόμματα σε κάτι τέτοιο (το πιθανότερο ποτέ) ο καθένας θα μπορεί ανενόχλητος να τάζει λαγούς με πετραχήλια.

Οι πολίτες θα παρασύρονται από τις σειρήνες και όλοι μαζί θα μετράμε τις ζημίες την επόμενη μέρα.

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΣ ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ (ΟΤ) – ΤΟ ΒΗΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ