Και το (τριμηνιαίο τώρα) Δελτίο Στοιχείων Γενικής Κυβέρνησης, που έδωσε στη δημοσιότητα με καθυστέρηση το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους (ΓΛΚ) και που παρουσιάζει την εξέλιξη βασικών δημοσιονομικών στοιχείων το πρώτο τρίμηνο (Ιανουάριος – Μάρτιος) του 2026, αποκαλύπτει τη στρουθοκαμηλική εικόνα για το υπερπλεόνασμα και τα καυχησιάρικα αίτιά του. Για τον λόγο αυτόν με εξέπληξε ολίγόν τι η ανάλυση που δημοσιεύτηκε στο τελευταίο (29 Μαίου 2026) Δελτίο της AlphaBank, η οποία, καθώς προσθέτει «μία από τα ίδια», όχι μόνο δεν προάγει τη δημόσια συζήτηση, αλλά κάνει και κακό, όπως έλεγε ο Αισχύλος (525–456 π.Χ.): «Ύβρις γαρ εξανθούσ’ εκάρπωσεν στάχυν άτης, όθεν πάγκλαυτον εξαμά θέρος» (η καυχησιά όταν ανθίσει, βγάζει στάχυα καταστροφής και ο θερισμός της φέρνει πολύ κλάμα»)
Πράγματι, το σύνολο των φορολογικών εσόδων παρουσιάζει κατά το τρίμηνο αυτό αύξηση κατά 4,8%, η οποία, σ΄αντίθεση με όσα επισημαίνεται, είναι, πέρα από τον φορομπηχτισμό και τις μη επιστροφές φόρων, και «συγκυριακή», καθώς οφείλεται και σε μεταβιβάσεις από φορείς της Γενικής Κυβέρνησης (συγχρηματοδοτούμενο σκέλος του προϋπολογισμού δημοσίων επενδύσεων, Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας κλπ).
Πράγματι, οι δαπάνες εμφανίζουν μείωση κατά 1,1%, αλλά, αν πληρώνονταν κρατικά «φέσια» 3,1 δις. ευρώ θα παρουσίαζαν αύξηση κατά … 21,3% κι ανάλογη μείωση του «υπερπλεονάσματος»!
Πράγματι, το σύνολο των φορολογικών εσόδων παρουσίασε κατά το παραπάνω τρίμηνο αύξηση κατά 5,9%, αλλά δεν οφείλεται κυρίως «στις θεσμικές και ψηφιακές μεταρρυθμίσεων που εφαρμόζονται στη φορολογική διοίκηση την τελευταία δεκαετία», όπως επισημαίνεται.
Ωχριούν τα πρόσθετα έσοδα από τη μείωση του «κενού» ΦΠΑ μπροστά στην αύξησή τους κατά … 25,2%!
Πράγματι, τα έσοδα από ΦΠΑ παρουσιάζουν αύξηση κατά … 24,2%, αλλά οφείλεται κατά ένα ελάχιστο μέρος «στην πρόοδο που σημειώσει η χώρα στη μείωση του κενού ΦΠΑ, δηλαδή της απώλειας εσόδων από τον συγκεκριμένο φόρο», όπως επισημαίνεται στην ανάλυση. Το 2017, έτος έναρξης λειτουργίας της Ανεξάρτητης Αρχής Δημόσιων Εσόδων (ΑΑΔΕ), το «κενό» ΦΠΑ στην Ελλάδα εκτιμάτο ότι ήταν στο 29% ή στα 6 δις. ευρώ. Από τότε έως το έγινε μια σημαντική πρόοδος στη σύγκλιση με την ΕΕ και διαμορφώθηκε στο 11,4% ή στα 3 δις. ευρώ το 2023. Σήμερα, το ποσοστό αυτό συρρικνώθηκε ακόμα περισσότερο όπως και το ποσό, αλλά τα ετήσια πρόσθετα έσοδα ΦΠΑ από την πρόοδο αυτή είναι κατά μέσον όρο 500 εκατ. ευρώ ή περίπου 100 εκατ. ευρώ το τρίμηνο. Το πρώτο τρίμηνο του 2026 τα έσοδα από ΦΠΑ αυξήθηκαν κατά 1.179 εκατ. ευρώ, από τα οποία εκτιμάται ότι μόνο 100 εκατ. ευρώ προέρχονται από το «κενό». Το υπόλοιπο ποσό των 1.079 εκατ. ευρώ δεν μπορεί να δικαιολογηθεί από την «ισχυρή ανάπτυξη», καθώς, μολονότι ακόμα δεν έχουν δημοσιευτεί στοιχεία για το πραγματικό και ονομαστικό ΑΕΠ του πρώτου τριμήνου, εκτιμάται (με βάση μόνο τον μεσοσταθμικό πληθωρισμό 3% του τριμήνου) ότι η μεταβολή του ΦΠΑ υπερακοντίζει τη μεταβολή του ονομαστικού ΑΕΠ!
Αύξηση κατά 5,9% του φόρου εισοδήματος φυσικών προσώπων!
Πράγματι, και τα έσοδα από φόρο εισοδήματος φυσικών προσώπων παρουσιάζει το ίδιο τρίμηνο αύξηση κατά 5,9%, που, σίγουρα, δεν οφείλεται ολόκληρη στην «πάταξη» της φοροδιαφυγής (δεν έχουν POS οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι!) και στις «θεσμικές και ψηφιακές μεταρρυθμίσεις που εφαρμόζονται στη φορολογική διοίκηση την τελευταία δεκαετία», όπως σημειώνεται.
Πράγματι, την πρόοδο αυτή «στη φορολογική συμμόρφωση, στον έλεγχο των συναλλαγών, στη μείωση του κενού ΦΠΑ, στις θεσμικές και ψηφιακές μεταρρυθμίσεις που εφαρμόζονται στη φορολογική διοίκηση την τελευταία δεκαετία, στη μείωση του διοικητικού βάρους για επιχειρήσεις, επαγγελματίες και φορολογούμενους», επισημαίνουν συνεχώς η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης και το Ελεγκτικό Συνέδριο, αλλά σε όλες τις εκθέσεις, όπως και τις πρόσφατες, στη συνέχεια με το γνωστό «ωστόσο» παρουσιάζουν μιαν αλγεινή εικόνα τόσο του φορολογικού συστήματος από πολλές απόψεις (αντιλαϊκή σύνθεση των φόρων, αναπτυξιακή, επενδυτική και κοινωνική αποτελεσματικότητα, παραβιάσεις όλων των βασικών αρχών του Δημοσιονομικού Δικαίου κατά την εκτέλεση του προϋπολογισμού, όπως κανονικότητας, καθολικότητας, νομιμότητας κλπ και του Δημόσιου Λογιστικού, όπως καθυστέρηση εφαρμογής της Λογιστικής Μεταρρύθμισης στην Κεντρική Διοίκηση και Γενική κυβέρνηση, απουσία εσωτερικού ελέγχου, μηδενική σχεδόν θεσμική λογοδοσία από επιχορηγούμενους με δεκάδες δις. ευρώ δημόσιους οργανισμούς που συμμετέχουν μάλιστα στη διαμόρφωση του υπερπλεονάσματος χωρίς να καταρτίζουν … ισολογισμούς, χειροκίνητη διαδικασία λογιστικής καταγραφής σημαντικών δημόσιων εσόδων και δαπανών κλπ)
Πράγματι, τέλος, «το πρώτο τρίμηνο του έτους, το πλεόνασμα της γενικής κυβέρνησης διαμορφώθηκε στα 2,4 δισ. ευρώ, από 1,6 δισ. ευρώ το αντίστοιχο διάστημα του 2025» με την πρόβλεψη μάλιστα ότι και «για το σύνολο του 2026, η Ελλάδα μαζί με την Κύπρο, την Ιρλανδία και τη Δανία είναι από τα λίγα κράτη – μέλη της ΕΕ που αναμένεται να καταγράψουν πλεονασματικό ισοζύγιο γενικής κυβέρνησης, με βάση τις εαρινές προβλέψεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής». Ωστόσο, δεν επισημαίνεται ότι στις παραπάνω χώρες τα νοικοκυριά δεν έχουν οδηγηθεί στο τελευταίο της φτώχειας ευρωπαϊκό σκαλί με τον ανελέητο φορομπηχτισμό από τις αβάσταχτες «σημαντικές φορολογικές και ψηφιακές μεταρρυθμίσεις» (με τους υψηλούς φορολογικούς συντελεστές, την ανορθολογική δομή της φορολογικής κλίμακας, τη μη τιμαριθμοποίησή της, ιλιγγιώδες ποσό, περίπου 20 δις. ευρώ, το κόστος των φοροαπαλλαγών κλπ)
Αυτά δεν τα λέει η ταπεινότητά μου. Τα λένε όλοι οι παραπάνω οργανισμοί και αποτυπώνονται και σε άλλους πίνακες – στοιχεία του παραπάνω Δελτίου του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους, τα οποία, παραδόξως, δεν επικαλούνται στην ανάλυση, μολονότι σχολιάζονται οι «ισχυρές δημοσιονομικές επιδόσεις» με τη νέα αύξηση του πρωτογενούς «πλεονάσματος» και κατά το πρώτο τρίμηνο.
Φως και σε επίσημα στοιχεία που αποσιωπώνται
Για τον λόγο αυτό αναγκάστηκε να τα επικαλεστεί η ταπεινότητά μου και να τα αποτυπώσει στους παρατιθέμενους Πίνακα 1 (με αναγραφή σημαντικών ποσών που αφορούν τη μη επιστροφή φόρων και τα αυξανόμενα και πληθυνόμενα από τη «συνετή και χρηστή δημοσιονομική διαχείριση» κρατικά «φέσια» σε επιχειρήσεις, στερώντας τα από τη χειμαζόμενη από πόρους αγορά) και Πίνακα 2 με προσομοίωση – αναγωγή των στοιχείων του Πίνακα 1 για την παρουσίαση της οικονομικής κατάστασης ενός αντίστοιχου καυχησιάρη εισοδηματία, ο οποίος για να τα έχει καλά με τους δανειστές του (για να του ξαναδώσουν δάνεια!) εμφανίζεται στους γείτονες και στα καφενεία ως «καλός νοικοκύρης» αποκρύπτοντας τα «φέσια» σε φαρμακεία, καταστήματα κλπ.
Οι διαπιστώσεις που προκύπτουν και από τους δύο πίνακες είναι τόσο ανάγλυφες που δεν χρειάζεται να κουράσω τους αναγνώστες μου με περαιτέρω σχόλια: Μία καίρια και σημαντική είναι ότι «οι ισχυρές δημοσιονομικές και αναπτυξιακές επιδόσεις» όχι μόνο δεν έχουν κανένα θετικό αντίκρισμα στην οικονομία και τα νοικοκυριά, αλλά γίνονται για το «θεαθήναι τοις δανεισταίς» αναλώμασι της κοινωνίας, της αγοράς, των εργαζομένων, των φορολογουμένων, όπως προκύπτει από την τελευταία έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (αφόρητη ακρίβεια, κατάταξη της Ελλάδος στην τέταρτη υψηλότερη θέση της ΕΕ στην έμμεση φορολογία ως ποσοστό του ΑΕΠ, επιβαρύνοντας το εισόδημα των νοικοκυριών, υψηλά επίπεδα στεγαστικής ανασφάλειας στη χώρα κλπ), ενώ άλλες εκθέσεις και μελέτες παρουσιάζουν έξι στα δέκα νοικοκυριά με μισθό που δεν φτάνει ούτε για 18 μέρες!
