Καθώς βαθαίνει το sell off στις μετοχές τεχνολογίας υπό το φόβο ότι υψηλότερο κόστος δανεισμού ενδέχεται να επιβαρύνει τις τεράστιες κεφαλαιουχικές δαπάνες που απαιτούνται για την ανάπτυξη υποδομών τεχνητής νοημοσύνης μια ακόμα αγορά εκπέμπει προειδοποιητικά σημάδια.
Πρόκειται για τα CDS, που λειτουργούν ως ασφάλεια έναντι της πτώχευσης ή της αδυναμίας αποπληρωμής χρέους, με το κόστος ασφάλισης έναντι πιθανής χρεοκοπίας στον αμερικανικό τεχνολογικό τομέα να έχει φθάσει σε επίπεδα ρεκόρ.
Είναι πιο πρόσφατη ένδειξη πιστωτικής πίεσης που συσσωρεύεται στις επενδύσεις που σχετίζονται με την τεχνητή νοημοσύνη και ειδικότερα όσον αφορά τα κέντρα δεδομένων που εξαρτώνται από μελλοντικά έσοδα, τα οποία επηρεάζονται από την αύξηση του κόστους χρήματος.
Επιπλέον η αμφιβολία σχετικά με το πότε αλλά και αν θα αποδώσει ο πακτωλός κεφαλαίων που διοχετεύονται σε κέντρα δεδομένων, υπολογιστική ισχύ και άλλες υποδομές διατρέχει εδώ και καιρό τον τομέα.
Σε αυτό το πλαίσιο η ζήτηση για συμβόλαια ανταλλαγής κινδύνου αθέτησης πληρωμών (Credit Default Swaps), όπως είναι η πλήρης ονομασία των CDS, που συνδέονται με την τεχνητή νοημοσύνη αυξάνεται ακόμη και για κολοσσούς όπως η Apple, η Amazon και η Microsoft.
Για την Oracle, τα CDS διαπραγματεύονται κοντά στις 300 μονάδες βάσης (bps) επίπεδο σημαντικά υψηλότερο από εκείνο άλλων εταιρειών που συνδέονται με την Τεχνητή Νοημοσύνη.
Αντίστοιχα, τα CDS της Nvidia έχουν σημειώσει απότομη άνοδο τις τελευταίες εβδομάδες, φτάνοντας περίπου τις 90 μονάδες βάσης, ενώ τα CDS της Meta διαπραγματεύονται κοντά στις 104 μονάδες βάσης.
Συγκριτικά, ένας δείκτης CDS που αφορά εταιρείες επενδυτικής βαθμίδας (investment-grade) διαπραγματεύεται περίπου στις 60 μονάδες βάσης .
Επιπλέον το κόστος των CDS για ορισμένους από τους ανταγωνιστές, τους προμηθευτές και τους πελάτες τους, οι οποίοι είναι περισσότερο επιβαρυμένοι με χρέη, έχει αυξηθεί με ακόμη ταχύτερους ρυθμούς.
To Reuters δημιούργησε έναν επεξηγηματικό οδηγό για τα CDS, την αγορά τους και το σήμα που στέλνουν τα CDS του τεχνολογικού τομέα.
Τι είναι το CDS
Είναι ένα παράγωγο που παρέχει προστασία έναντι του κινδύνου να μην εκπληρώσει ένας εκδότης ομολόγων, είτε πρόκειται για εταιρεία είτε για κυβέρνηση, τις δανειακές του υποχρεώσεις.
Οι επενδυτές σε ομόλογα αναμένουν να λαμβάνουν πληρωμές τόκων, καθώς και την αποπληρωμή του κεφαλαίου κατά τη λήξη του ομολόγου, ωστόσο διατρέχουν τον κίνδυνο να μην πραγματοποιηθούν αυτές οι πληρωμές.
Η αγορά συμβολαίων CDS (Credit Default Swaps) επιτρέπει στους επενδυτές να αντισταθμίσουν αυτόν τον κίνδυνο, λειτουργώντας ουσιαστικά ως ασφάλιση έναντι μιας αθέτησης πληρωμών ή άλλου πιστωτικού γεγονότος.
Για παράδειγμα, εάν η αξία ενός ομολόγου μειωθεί για οποιονδήποτε λόγο, ένας επενδυτής θα μπορούσε να αυξήσει τις θέσεις του σε CDS, ώστε να αντισταθμίσει τη συγκεκριμένη απώλεια.
Καμία από τις εταιρείες των οποίων τα CDS έχουν σημειώσει άνοδο το τελευταίο διάστημα δεν έχει αθετήσει τις υποχρεώσεις της, ούτε έχει δώσει ενδείξεις ότι ενδέχεται να το πράξει.
Η αγορά των CDS
Σύμφωνα με τη Διεθνή Ένωση Συμβολαίων Ανταλλαγής και Παραγώγων (ISDA), η αγορά των CDS που αφορούν μεμονωμένους εκδότες (single-name CDS) και καλύπτει ομόλογα ενός συγκεκριμένου εκδότη ανέρχεται σε περίπου 9 τρισεκατομμύρια δολάρια.
Πρόκειται για ένα μικρό τμήμα των παγκόσμιων αγορών ομολόγων, στις οποίες κυκλοφορούν χρεόγραφα συνολικής αξίας άνω των 150 τρισ. δολαρίων, όπως προκύπτει από στοιχεία της Τράπεζας Διεθνών Διακανονισμών (BIS).
Η μεγαλύτερη αγορά CDS αφορά το κρατικό χρέος
Σύμφωνα με τα πιο πρόσφατα στοιχεία της Depository Trust & Clearing Corporation, ο μέσος ημερήσιος όγκος συναλλαγών σε CDS στην αγορά ανήλθε στα 16 δισ. δολάρια κατά το δεύτερο τρίμηνο, αυξημένος σε σχέση με τα 13 δισ. δολάρια ένα χρόνο νωρίτερα. Η Σαουδική Αραβία αποτελεί την περίπτωση με τη μεγαλύτερη δραστηριότητα συναλλαγών.
Ωστόσο, ο μέσος ημερήσιος αριθμός συναλλαγών ακόμη και για μεγάλες εταιρείες μπορεί ενίοτε να είναι μονοψήφιος, γεγονός που σημαίνει ότι ακόμη και μικρές συναλλαγές ενδέχεται να έχουν δυσανάλογα μεγάλη επίδραση στις τιμές.
Ποιος αγοράζει CDS
Οι επενδυτές σε ομόλογα αγοράζουν συνήθως CDS μέσω ενός ενδιάμεσου —συχνά μιας επενδυτικής τράπεζας—, ο οποίος στη συνέχεια βρίσκει ένα χρηματοπιστωτικό ίδρυμα για την έκδοση ασφαλιστηρίου συμβολαίου για τα εν λόγω προϊόντα. Πρόκειται για συναλλαγές «εκτός χρηματιστηρίου» (over-the-counter), οι οποίες δεν διέρχονται μέσω κεντρικού φορέα εκκαθάρισης.
Στην αγορά συμμετέχουν επίσης τα hedge funds, που πωλούν CDS σε επενδυτές που επιδιώκουν να αντισταθμίσουν την έκθεσή τους σε κινδύνους.
Ο αγοραστής καταβάλλει στον πωλητή, ο οποίος αναλαμβάνει τον κίνδυνο επέλευσης ενός «πιστωτικού γεγονότος» (credit event), ένα αντίτιμο, γνωστό ως «ασφάλιστρο» (premium), σε τακτά χρονικά διαστήματα.
Τα CDS αποτιμώνται με βάση το «πιστωτικό περιθώριο» (credit spread), το οποίο αντιστοιχεί στον αριθμό των μονάδων βάσης (basis points – bps) που χρεώνει ο πωλητής του παραγώγου στον αγοραστή για την παροχή προστασίας.
Όσο υψηλότερος είναι ο εκτιμώμενος κίνδυνος ενός πιστωτικού γεγονότος, τόσο μεγαλύτερο είναι το περιθώριο (spread).
Ένα CDS με τιμή 100 bps συνεπάγεται κόστος 1 δολαρίου ετησίως για την ασφάλιση χρέους ύψους 100 δολαρίων.
Τι συμβαίνει με τα CDS στον τομέα της τεχνολογίας
Σύμφωνα με στοιχεία της S&P Global Market Intelligence, τα CDS για την CoreWeave, διαχειριστής κέντρων δεδομένων με υψηλό δανεισμό, ο οποίος βρίσκεται στο επίκεντρο της τρέχουσας αναταραχής έχουν ξεπεράσει τις 1.000 μονάδες βάσης (bps).
Τα στοιχεία αυτά υποδηλώνουν πιθανότητα αθέτησης πληρωμών (default) της τάξης του 63% για την επόμενη πενταετία, ποσοστό αυξημένο σε σχέση με το περίπου 30% που καταγραφόταν πριν από έναν χρόνο.
Οι διακυμάνσεις στα CDS του τεχνολογικού κλάδου αντικατοπτρίζουν την ανησυχία των επενδυτών σχετικά με το πόσο γρήγορα οι τεράστιες επενδύσεις στην Τεχνητή Νοημοσύνη θα μετατραπούν σε κέρδη, καθώς και το κατά πόσον οι εταιρείες με υψηλό δανεισμό θα μπορέσουν να παράγουν αποδόσεις με ρυθμό ικανό να καλύψει το αυξανόμενο κόστος των τόκων.
Πώς ενεργοποιείται η πληρωμή ενός CDS
Ένα CDS ενεργοποιεί πληρωμή μετά από ένα «πιστωτικό γεγονός» (credit event), το οποίο μπορεί να περιλαμβάνει τη χρεοκοπία ενός εκδότη ή την αδυναμία του να πραγματοποιήσει πληρωμές ομολόγων.
Όταν εντείνονται οι ανησυχίες για την πιστοληπτική ικανότητα ενός εκδότη, η ζήτηση για προστασία συνήθως αυξάνεται, διευρύνοντας τα spreads των CDS.
Οι πληρωμές δεν είναι δεδομένες. Όταν η ελβετική τράπεζα Credit Suisse κατέρρευσε και εξαγοράστηκε από την ανταγωνίστριά της UBS το 2023, η Επιτροπή Προσδιορισμού Πιστωτικών Παραγώγων για την περιοχή EMEA (EMEA Credit Derivatives Determinations Committee – CDDC) έκρινε ότι το συγκεκριμένο γεγονός δεν ενεργοποιούσε πληρωμή μέσω CDS.
