Όπως κι αν εξετάσει κανείς τη συμπεριφορά του Χρηματιστηρίου Αθηνών, εξάγει ευχερώς το συμπέρασμα ότι η ανοδική τάση είναι κραταία.
Μια τάση που έχει πολύ μικρές πιθανότητες να σταματήσει.
Σε αυτό συνεπικουρεί η ποιότητα της ανόδου, με ένα μεγάλο μέρος εισηγμένων να διανύουν μια από τις καλύτερες περιόδους.
Ο τζίρος είναι πλέον καθιερωμένος σε νέα -υψηλότερα- επίπεδα, εν μέσω προεξόφλησης για την ανάκτηση της επενδυτικής βαθμίδας.
Να τονισθεί δε ότι σε εταιρικό επίπεδο, σημειώνεται το ένα ρεκόρ πίσω από το άλλο, ώστε να οδηγούμεθα στην εκτίμηση ότι πολλές εταιρείες ή όμιλοι δεν έχουν τίποτα να ζηλέψουν από μεγαθήρια του εξωτερικού, τουλάχιστον αναλογικά.
Σε μετοχικό επίπεδο, οι τοποθετήσεις συνεχίζονται υπερ της κραταιάς τάσης, και η μικρή προσφορά απορροφάται πολύ εύκολα.
Οι τίτλοι που συνεχώς υπερτονίζουμε συνεχίζουν ασταμάτητοι, με τράπεζες, ΑΠΕ, κκατασκευές και πληροφορική να είναι στην πρώτη γραμμή.
Κι όσο οι δημοσκοπήσεις συγκλίνουν σε μια ευρεία επικράτηση της Νέας Δημοκρατίας, τόσο δεν αίρεται ο βασικός καταλύτης που οδηγεί το ανοδικό ράλι στο ΧΑ.
Ο οποίος καταλύτης δεν είναι άλλο από μια πολιτική σαφήνεια, προαπαιτούμενο για τους Οίκους Αξιολόγησης ώστε να δώσουν την πολυπόθητη “βούλα” και να επιτρέψουν να εισέλθουν μεγάλα επενδυτικά κεφάλαια από το εξωτερικό.
Η αγορά ομολόγων συνεχίζει να δείχνει την ίδια εικόνα, με το spread του 10ετούς κρατικού να συνεχίζει την καθίζηση, σε επίπεδα πέριξ των 130 μ.β.
Να το θέσουμε διαφορετικά: αν η αγορά προεξοφλούσε κάποιο αρνητικό, ή έστω μέτρια θετικό σενάριο, δεν θα βλέπαμε ούτε υψηλά 9ετίας στον ΓΔ, ούτε χαμηλά επίπεδα spread.
