Οταν ο Τραμπ ξεστόμιζε την περίφημη προτροπή «ψηφίστε σαν να είμαι εγώ στο ψηφοδέλτιο» απευθυνόμενος στους αμερικανούς ψηφοφόρους ενόψει των ενδιάμεσων εκλογών, «τραβούσε» μια γραμμή και στην ιστορία των ενδιάμεσων εκλογικών αναμετρήσεων των ΗΠΑ: διαχώρισε το προ και το μετά Τραμπ. Προ Τραμπ όταν οι ενδιάμεσες εκλογές ενέκριναν ή απέρριπταν πολιτικές και το μετά, όταν ο Τραμπ μετέτρεψε τις εκλογές σε ένα είδος δημοψηφίσματος για το πρόσωπό του.
Αυτό σημαίνει ότι φέρει ο ίδιος την ευθύνη για το ιστορικό μέγεθος της ήττας των Ρεπουμπλικανών, για το αποτέλεσμα που σηματοδοτεί την αρχή του τέλους για τον Ντόναλντ Τραμπ και, ναι, αποτελεί μια συντριπτική αποδοκιμασία στο πρόσωπό του, όπως γράφει ο αρθρογράφος των FT Edward Luce.
Μήνυμα με πολλούς αποδέκτες
Αυτή η ήττα, επισημαίνει, ήταν ένα κραυγαλέο μήνυμα αποδοκιμασίας και προς άλλους. Για παράδειγμα, για τον Ιλον Μασκ, ο οποίος δώρισε περισσότερα από 200 εκατ. δολάρια στην εκλογική μάχη για τη Γερουσία στο Τέξας, για να διαπιστώσει ότι ούτε με τέτοια δυσθεώρητα ποσά εξασφαλίζουν τη θετική ψήφο των πολιτών όταν υπάρχει μια τόσο μαζική και σαρωτική μεταστροφή της κοινής γνώμης. Τελικά, ο υποψήφιος που υποστήριξε, ο Κεν Πάξτον, ηττήθηκε από τον αντίπαλό του Δημοκρατικό Τζέιμς Ταλαρίκο, ο οποίος δεν είχε καν γεννηθεί την τελευταία φορά που ένας Δημοκρατικός κέρδισε στο Τέξας έδρα στη Γερουσία.
Ήταν επίσης μια καταστροφική βραδιά για την άλλοτε πανίσχυρη Αμερικανοϊσραηλινή Επιτροπή Δημοσίων Υποθέσεων (AIPAC), η οποία έκανε γενναιόδωρες δωρεές προκειμένου να μην πάρει την έδρα ο Αμπντούλ Ελ-Σαγέντ στο Μίσιγκαν. Τελικά, ο Ελ-Σαγέντ κέρδισε τον τίτλο του πρώτου μουσουλμάνου γερουσιαστή στην ιστορία των ΗΠΑ.
Ήταν επίσης μια πολύ κακή βραδιά για τον Βιβέκ Ραμασουάμι, τον θορυβώδη προστατευόμενο του Τραμπ, ο οποίος ηττήθηκε στο Οχάιο. Ενδέχεται πλέον να αποσυρθεί από την πολιτική, με σημαντικά μικρότερη προσωπική περιουσία μετά από τη χρηματοδότηση της προεκλογικής καμπάνιας του.
Οσο για την Ντάρλιν Γκράχαμ, θα… τρίζουν τα κόκαλα του εκλιπόντος αδερφού της, Λίντσεϊ Γκράχαμ, στη θέση του οποίου είχε διοριστεί πρόσφατα. Είναι η πρώτη φορά εδώ και σχεδόν 30 χρόνια που οι Δημοκρατικοί κερδίζουν εκλογές για τη Γερουσία στη Νότια Καρολίνα.
Ιστορικά υψηλή συμμετοχή ψηφοφόρων
Πολλά ακόμη ιστορικά ορόσημα θα καταγραφούν στις ενδιάμεσες εκλογές του 2026 στην Αμερική, καθώς τα πρώτα στοιχεία δείχνουν ότι η συμμετοχή των ψηφοφόρων ήταν ιστορικά υψηλή. Φαίνεται πως η Αμερική έχει επιτέλους αποτινάξει τη… γοητεία που της ασκούσε ο Τραμπ.
Σε κάθε εκλογική αναμέτρηση, η υπερβολικά παρεμβατική στάση του Τραμπ γύρισε μπούμερανγκ. Οπως αναφέρει χαρακτηριστικά ο αρθρογράφος των FT, «σε τηλεφωνική συνέντευξη που μου παραχώρησε μία ώρα πριν κλείσουν τα πρώτα εκλογικά τμήματα, ο Τραμπ δήλωσε ότι είχε αντλήσει ενέργεια από τον ενθουσιασμό που διαπίστωσε κατά την πρόσφατη, εξαντλητική προεκλογική του περιοδεία. Οι πρόεδροι συνήθως προσπαθούν να κρατούν το όνομά τους μακριά από τα πρωτοσέλιδα κατά τη διάρκεια των ενδιάμεσων εκλογών. Πολλοί αποφεύγουν εντελώς τις προεκλογικές συγκεντρώσεις. Ο Τραμπ περιόδευσε σε ολόκληρη τη χώρα με την ενεργητικότητα ενός ανθρώπου πολύ νεότερου από την ηλικία του, αλλά φαίνεται ότι το μόνο που κατάφερε ήταν να επιδεινώσει το εκλογικό αδιέξοδο του κόμματός του».
«Γιατί, όπως και ο άνθρωπος, έτσι και το γρασίδι έχει διάρκεια ζωής!»
Σύμφωνα με το συντάκτη, ο Τραμπ όχι μόνο τοποθέτησε τον εαυτό του στο επίκεντρο κάθε ειδησεογραφικού κύκλου, αλλά φρόντισε και να υποτιμήσει τις βασικές ανησυχίες των ψηφοφόρων. Υποβάθμιση το ζήτημα της ακρίβειας σε μια «απάτη των Δημοκρατικών».
Παρότι ο πόλεμος στο Ιράν και οι πληθωριστικές του επιπτώσεις κυριαρχούσαν στην προεκλογική συζήτηση, ο Τραμπ δήλωνε στους ψηφοφόρους ότι είχε τηρήσει όλες τις υποσχέσεις του – μόνο που μία από αυτές ήταν ότι θα απέφευγε τους πολέμους στη Μέση Ανατολή.
Ίσως η πιο παράδοξη, από ψυχολογική άποψη, επιλογή του ήταν να πραγματοποιήσει την κεντρική προεκλογική του ομιλία για το κλείσιμο της εκστρατείας μπροστά από τη λίμνη-καθρέφτη του Μνημείου του Λίνκολν στην Ουάσιγκτον — μια εμμονή του Τραμπ που ελάχιστοι Αμερικανοί φαίνεται να συμμερίζονται.
Στα χρονικά της αμερικανικής προεκλογικής ιστορίας, δύσκολα θα μπορούσε να βρεθεί πιο αλλόκοτος τρόπος για να ολοκληρωθεί μια προεκλογική εκστρατεία. Το μεγαλύτερο μέρος της μονόωρης ομιλίας του Τραμπ την παραμονή των εκλογών αφορούσε τη συγκεκριμένη λίμνη: «Η λίμνη-καθρέφτης αυτήν τη στιγμή δείχνει καλύτερη από ποτέ», δήλωσε ο Τραμπ, αφού προηγουμένως είχε ισχυριστεί ότι τόσο ο Μπαράκ Ομπάμα όσο και ο Τζο Μπάιντεν είχαν προσπαθήσει, χωρίς επιτυχία, να την αναβαθμίσουν. «Αντικαθιστούμε όλο το γρασίδι και όλα τα πάρκα. Γιατί, όπως και ο άνθρωπος, έτσι και το γρασίδι έχει διάρκεια ζωής!», είπε σχεδόν… ακατάληπτα.
Οπως γράφει ο δημοσιογράφος, σύμφωνα με πληροφορίες, ορισμένα μέλη του επιτελείου του στον Λευκό Οίκο που παρακολουθούσαν την ομιλία στην τηλεόραση έπιαναν το κεφάλι τους από απελπισία!
Κάποιοι μίλησαν για γνωστική έκπτωση… Αυτό, όμως, μένει να φανεί.
Αυτό το εκλογικό αποτέλεσμα θα αλλάξει την πορεία της Αμερικής
Οι Δημοκρατικοί θα ελέγχουν πλέον και τα δύο σώματα του αμερικανικού Κογκρέσου. Αυτό θα έχει δύο άμεσες συνέπειες.
Η πρώτη είναι ότι η εκστρατεία των Ρεπουμπλικανών για την αντικατάσταση του Τραμπ ως υποψηφίου του κόμματος στις προεδρικές εκλογές του 2028 θα ξεκινήσει αμέσως. Μάλιστα, ο Ρον ΝτεΣάντις, απερχόμενος κυβερνήτης της Φλόριντα, φαίνεται ότι έδωσε το έναυσμα για αυτή την εξέλιξη ακόμη και πριν κλείσουν οι κάλπες.
Χωρίς να κατονομάσει τον Τραμπ, δήλωσε ότι κανένας δημόσιος αξιωματούχος δεν θα πρέπει να αποκομίζει οικονομικά οφέλη από την άσκηση των καθηκόντων του. Η δήλωση αυτή παραπέμπει σε ένα κύμα αντίδρασης κατά της διαφθοράς, μετά τις εκλογές στις οποίες το συγκεκριμένο ζήτημα βρισκόταν στην κορυφή πολλών πρόσφατων δημοσκοπήσεων.
Η δεύτερη συνέπεια είναι ότι η απρόβλεπτη συμπεριφορά του Τραμπ αναμένεται να αποτελέσει ακόμη πιο έντονο χαρακτηριστικό της προεδρίας του.
Όποια κι αν είναι η αντίδρασή του, το εκλογικό αποτέλεσμα του 2026 θα αλλάξει την πορεία της Αμερικής, προβλέπει ο δημοσιγοράφος.
Η εκλογική ήττα των Ρεπουμπλικανών το 2018 σηματοδότησε το τέλος μιας εποχής που μόλις άρχιζε – της εποχής Τραμπ. Η υψηλή συμμετοχή στις εκλογές αυτής της εβδομάδας, δέκα χρόνια μετά την εμφάνιση του Τραμπ στην πολιτική σκηνή, όταν κατέβηκε τις κυλιόμενες σκάλες του Πύργου Τραμπ ανακοινώνοντας την υποψηφιότητά του, σηματοδοτεί την αρχή του τέλους του.
