Νίκος Ταγαράς: Πέθανε σε ηλικία 70 ετών ο υφυπουργός Περιβάλλοντος

Ο Νίκος Ταγαράς ήταν από τους πολιτικούς που δεν επιδίωκε τον θόρυβο, τις τηλεοπτικές συγκρούσεις, τις εύκολες δημόσιες εντυπώσεις. Ανήκε σε μια άλλη γενιά πολιτικών. Εκείνων που μετρούσαν την παρουσία τους μέσα από την αντοχή, τη συνέπεια και την αίσθηση καθήκοντος. Και αυτή ακριβώς η αίσθηση καθήκοντος ήταν που τον κράτησε όρθιο έως την τελευταία στιγμή.

Για πεντέμισι χρόνια έδωσε μια σκληρή και αθόρυβη μάχη με τον καρκίνο. Μια μάχη που ελάχιστοι γνώριζαν στην πραγματική της διάσταση. Παρέμεινε παρών στο υπουργείο, στη Βουλή, στις δημόσιες εκδηλώσεις, στις συσκέψεις και στις περιοδείες, συχνά με εμφανή τη σωματική κόπωση αλλά χωρίς ποτέ να επιτρέψει στην ασθένεια να καθορίσει τη δημόσια εικόνα ή την καθημερινή του λειτουργία. Συνέχισε να εργάζεται μεθοδικά, με τη χαμηλόφωνη επιμονή που χαρακτήριζε συνολικά την πολιτική του διαδρομή.

Ακόμη και τις τελευταίες ημέρες, παρά τη βεβαρημένη κατάσταση της υγείας του, προετοίμαζε την παρουσίαση στη Βουλή ενός έργου που αποτελούσε προσωπικό και πολιτικό του στοίχημα. Την κωδικοποίηση της πολεοδομικής και χωροταξικής νομοθεσίας. Ένα σύνθετο εγχείρημα, στο οποίο είχε αφιερώσει μεγάλο μέρος της τελευταίας του θητείας και το οποίο θεωρούσε απαραίτητο για να μπει τάξη σε ένα από τα πιο πολύπλοκα και διαχρονικά προβληματικά πεδία της δημόσιας διοίκησης. Δεν πρόλαβε τελικά να το δει θεσμοθετημένο.

Γεννημένος στο Χιλιομόδι Κορινθίας, ο Νίκος Ταγαράς κουβαλούσε έντονα τα χαρακτηριστικά της αυτοδιοικητικής σχολής από την οποία αναδείχθηκε. Πολιτικός μηχανικός, απόφοιτος του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου και υπότροφος του ΙΚΥ στα φοιτητικά του χρόνια, εργάστηκε επί 37 χρόνια ως μηχανικός.

Η πολιτική του πορεία χτίστηκε βήμα βήμα. Από πρόεδρος της Κοινότητας Χιλιομοδίου και δήμαρχος Τενέας, έως νομάρχης Κορινθίας για δύο συνεχόμενες θητείες (2003 – 2010), σε μια περίοδο κατά την οποία η Αυτοδιοίκηση λειτουργούσε ακόμη ως πραγματικό σχολείο πολιτικής. Εκεί διαμόρφωσε το ύφος που διατήρησε και αργότερα στην κεντρική πολιτική σκηνή. Δηλαδή λιγότερα λόγια, περισσότερη διοικητική δουλειά.

Η είσοδός του στη Βουλή το 2012 συνέπεσε με μία από τις πιο ταραγμένες περιόδους της μεταπολίτευσης. Ωστόσο ακόμη και μέσα σε ένα περιβάλλον οξυμένων αντιπαραθέσεων, ο ίδιος παρέμεινε ένας πολιτικός χαμηλών τόνων, με έμφαση στις θεσμικές διαδικασίες και στα τεχνικά ζητήματα του χαρτοφυλακίου του.

Στο υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας υπηρέτησε τόσο ως αναπληρωτής υπουργός όσο και ως υφυπουργός, αναλαμβάνοντας τα κρίσιμα πεδία της χωροταξίας, της πολεοδομίας, της περιβαλλοντικής αδειοδότησης και του αστικού σχεδιασμού. Όσοι συνεργάστηκαν μαζί του μιλούν για έναν άνθρωπο εξαιρετικά εργατικό, με βαθιά γνώση του αντικειμένου και σπάνια επιμονή στη λεπτομέρεια.

Ακόμη και όταν η ασθένεια είχε πλέον προχωρήσει, απέφυγε να αποσυρθεί. Συνέχισε να εμφανίζεται στη Βουλή, να παρακολουθεί τις νομοθετικές εκκρεμότητες, να συμμετέχει σε υπηρεσιακές συναντήσεις και δημόσιες εκδηλώσεις. Όπως λένε οι στενοί συνεργάτες του, η στάση αυτή αντανακλούσε μια βαθιά προσωπική επιλογή αξιοπρέπειας.
Ο Νίκος Ταγαράς αφήνει πίσω του μια πολιτική διαδρομή χωρίς κραυγές, με κυρίαρχο χαρακτηριστικό την αντοχή. Στην πολιτική, στη δημόσια ζωή, αλλά και στην προσωπική του δοκιμασία, πορεύτηκε με τον ίδιο τρόπο που υπηρέτησε, διακριτικά, επίμονα και μέχρι τέλους. Πέθανε σήμερα σε ηλικία 70 ετών και αφήνει πίσω του δύο γιους και τέσσερα εγγόνια.

Την θλιβερή είδηση ανακοίνωσε μέσω σχετικής ανάρτησης ο γιος του