ΕΚΤ: Σε δύσκολη θέση για τα επιτόκια

Οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας βρίσκονται μπροστά σε ένα δίλημμα, καθώς οι προσπάθειες για την καταπολέμηση των πληθωριστικών πιέσεων μέσω αυξήσεων των επιτοκίων ενέχουν τον κίνδυνο να οδηγήσουν την ευάλωτη οικονομία της ευρωζώνης σε ύφεση — αλλά ίσως καν να μη χρειαστεί να…κουνήσουν το δαχτυλάκι τους, σύμφωνα με το CNBC.

Οι προσδοκίες της αγοράς για επικείμενη αυστηρότερη νομισματική πολιτική — δηλαδή αυξήσεις επιτοκίων — προκαλούν ήδη πιο περιοριστικές χρηματοοικονομικές συνθήκες και όρους δανεισμού, σύμφωνα με τον Ευρωπαίο οικονομολόγο της Goldman Sachs, Alexandre Stott.

ΕΚΤ: Η μετάδοση της πολιτικής

Η «μετάδοση της αυστηρότερης πολιτικής έχει ήδη ξεκινήσει», έγραψε σε αναλυτική σημείωση που δημοσιεύθηκε την Τετάρτη.

«Τα κριτήρια χορήγησης τραπεζικών δανείων — τα οποία είναι ιδιαίτερα σημαντικά στην ευρωζώνη, όπου τα δάνεια αντιπροσωπεύουν πάνω από το ήμισυ της συνολικής χρηματοδότησης των επιχειρήσεων — έχουν ήδη γίνει αισθητά αυστηρότερα και είναι πιθανό να γίνουν ακόμη πιο αυστηρά», δήλωσε ο Stott, προσθέτοντας ότι η πρόκληση είναι να εκτιμηθεί ακριβώς πόση αυστηρότητα μεταδίδεται στην οικονομία.

«Από τη μία πλευρά, το μεγαλύτερο μέρος των περιορισμών που εφαρμόζονται αποδίδεται στις προσδοκίες για υψηλότερο επιτόκιο. Το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΚΤ θα πρέπει επομένως να προχωρήσει σε τουλάχιστον μερικές από τις αναμενόμενες αυξήσεις, εάν θέλει να περιορίσει τη ζήτηση και να αντισταθμίσει τις πληθωριστικές πιέσεις», ανέφερε.

«Από την άλλη πλευρά, περίπου το ένα τέταρτο της επιβράδυνσης της οικονομίας φαίνεται να είναι εξωγενές σε σχέση με τις προσδοκίες για τη νομισματική πολιτική, μειώνοντας την ανάγκη για σημαντική σύσφιγξη της πολιτικής. Αυτό, αν όλα τα άλλα παραμείνουν σταθερά, θα υποστηρίξει μια προσεκτική προσέγγιση στην αύξηση των επιτοκίων και συνάδει με την πρόβλεψή μας για δύο αυξήσεις κατά 25 μονάδες βάσης τον Ιούνιο και τον Σεπτέμβριο».

Προσδοκίες της αγοράς

Οι αγορές αποτιμούν ως πολύ πιθανή (περίπου 91%) την αύξηση των επιτοκίων κατά 25 μονάδες βάσης στην επόμενη συνεδρίαση της ΕΚΤ στις 11 Ιουνίου — η οποία θα ανεβάσει το βασικό επιτόκιο καταθέσεων της Τράπεζας στο 2,25% — καθώς και 50% πιθανότητα για μια ακόμη αύξηση των επιτοκίων αργότερα φέτος, τον Σεπτέμβριο.

Οι αυξήσεις θεωρούνται όλο και πιο πιθανές, καθώς οι τιμές καταναλωτή αυξάνονται ραγδαία στην ευρωζώνη ως αποτέλεσμα του πολέμου στο Ιράν, με τον πληθωρισμό στην ευρωζώνη να σημειώνει άνοδο στο 3% τον Απρίλιο. Τα επόμενα στοιχεία για τον πληθωρισμό αναμένεται να δημοσιευθούν στις 2 Ιουνίου.

Οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής της ΕΚΤ επανέλαβαν τη θέση της προέδρου της κεντρικής τράπεζας, Κριστίν Λαγκάρντ, δηλώνοντας ότι θα ακολουθήσουν μια προσέγγιση στη νομισματική πολιτική που θα βασίζεται στα δεδομένα και θα αξιολογείται σε κάθε συνεδρίαση. Ο αντιπρόεδρος της ΕΚΤ, Λουίς Ντε Γκίντος, δήλωσε την Τετάρτη στο CNBC ότι οι κεντρικές τράπεζες πρέπει να σταθμίσουν την ανάγκη να συγκρατήσουν τον πληθωρισμό χωρίς να ασκήσουν υπερβολική πίεση στην ανάπτυξη.

«Πιστεύω ότι δεν υπάρχει κανένα είδος τετελεσμένου γεγονότος όσον αφορά την εξέλιξη των επιτοκίων. Η συζήτηση θα είναι ανοιχτή και όλα τα στοιχεία θα σταθμιστούν και θα ληφθούν υπόψη», δήλωσε στην Ανέτ Βάισμπαχ του CNBC.

Ο διοικητής της Τράπεζας της Γαλλίας, Φρανσουά Βιλερουά ντε Γκαλό, ο οποίος είναι επίσης μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της ΕΚΤ, δήλωσε στο CNBC νωρίτερα αυτή την εβδομάδα ότι οι ευρωπαίοι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής «θα κάνουν ό,τι είναι απαραίτητο» για να επαναφέρουν τον πληθωρισμό στον στόχο του 2%.

Διακυβεύεται αξιοπιστία της ΕΚΤ διακυβεύεται

Οι οικονομολόγοι διαφωνούν ως προς το αν η ΕΚΤ θα πρέπει να προχωρήσει σε αύξηση των επιτοκίων, δεδομένης της αναιμικής ανάπτυξης στην ευρωζώνη· τα τελευταία στοιχεία έδειχναν αύξηση μόλις 0,1% το πρώτο τρίμηνο.

Ο Holger Schmieding, επικεφαλής οικονομολόγος της Berenberg, δήλωσε την περασμένη εβδομάδα ότι οι «τρεις μεγάλες» οικονομίες της Ευρώπης — η Γερμανία, η Γαλλία και η Ιταλία — έχουν αποδυναμωθεί από την πρόσφατη αύξηση του κόστους της ενέργειας, οδηγώντας σε ένα περιβάλλον στασιμόπληθωρισμού που χαρακτηρίζεται από αυξανόμενο πληθωρισμό και ανεργία, καθώς και ασθενέστερη ανάπτυξη.