Μπέσεντ: Από trader συναλλάγματος ακτιβιστής νομίσματος – Γιατί παρενέβη στο γιεν

Ο πρωταγωνιστής από την πλευρά των ΗΠΑ στην κοινή παρέμβαση Ουάσινγκτον -Τόκιου στις αγορές συναλλάγματος για την ενίσχυση του γιεν δεν ήταν άγνωστος στις αγορές συναλλάγματος.

Ο Σκοτ Μπέσεντ, υπουργός Οικονομικών, έχτισε την φήμη του ως trader στην επενδυτική εταιρεία του Τζόρτζ  Σόρος στοιχηματίζοντας εναντίον της της στερλίνας το 1992 και του γιέν  το 2013 (μια από τις ενδιαφέρουσες ανατροπές που φέρνει η ιστορία με ειρωνική επίγευση )

Η ιστορική παρέμβαση των ΗΠΑ άφησε άναυδους τους επενδυτές, όπως επισημαίνει ανάλυση των Finanncial Times, μεταξύ άλλων επειδή το γιεν αποδυναμωνόταν σταθερά αντί να παρουσιάζει τις χαοτικές διακυμάνσεις που συνήθως οδηγούν σε συντονισμένη δράση. Ήταν επίσης ασυνήθιστο το γεγονός ότι οι ΗΠΑ πούλησαν ευρώ για να αγοράσουν γιεν, αντί να χρησιμοποιήσουν δολάρια.

Η συναλλαγή αντανακλούσε την προθυμία του Υπουργείου Οικονομικών του Μπέσεντ να εμβαθύνει τη δραστηριότητά του στις αγορές συναλλάγματος, μετά την επέμβασή του για τη στήριξη του πέσο της Αργεντινής πέρυσι.

«Δεν γίνεται για λόγους “ήπιας δύναμης”, ούτε για το κοινό καλό, οπότε τι κάνουν οι ΗΠΑ;» αναρωτήθηκε μεγάλος επενδυτής σε αμερικανικά ομόλογα.

Μια παρέμβαση που δεν στηρίζεται σε θεμελιώδη μεγέθη

Οι οικονομολόγοι εντυπωσιάστηκαν από το γεγονός ότι ο Αμερικανός υπουργός Οικονομικών ηγήθηκε της επίσημης προσπάθειας στήριξης ενός νομίσματος ενάντια στα θεμελιώδη μεγέθη των επιτοκίων: η ανησυχία ότι το επιτόκιο πολιτικής της Τράπεζας της Ιαπωνίας στο 1%, δεν αυξάνεται αρκετά γρήγορα για να συμβαδίσει με τις πληθωριστικές πιέσεις και ότι αυτό θα συνεχίσει να επιβαρύνει το νόμισμα δεδομένων των πολύ υψηλότερων επιτοκίων αλλού.

Η παρέμβαση του υπουργείου Οικονομικών των ΗΠΑ σηματοδοτεί την άφιξη ενός νέου «σερίφη» στην πόλη

Δεν δίστασε επίσης να προωθήσει επικοινωνιακά τις συναλλαγές, με έναν φωτογράφο να τραβάει μια φωτογραφία της λίστας εργασιών του υπουργού Οικονομικών, στην οποία αναγραφόταν «αγορά ιαπωνικού γιεν (JPY) 5-10 δισ. δολάρια», κατά τη συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου της Παρασκευής.

Οι παρεμβάσεις των ΗΠΑ και της Ιαπωνίας ώθησαν το γιεν σε απότομη άνοδο από τα σχεδόν 164 γιεν ανά δολάριο στις αρχές του μήνα, το χαμηλότερο επίπεδό του από το 1986 σε περίπου 157 γιεν, αν και οι επενδυτές και οι αναλυτές προειδοποίησαν ότι τα αποτελέσματα αυτά θα μπορούσαν να αντιστραφούν γρήγορα.

Κυβερνητικό ακτιβισμός by the USA

«Η ειρωνεία του γεγονότος ότι κάποιος που εργάζεται για τον Σόρος και τον [Στάνλεϊ] Ντράκενμίλερ —οι οποίοι έφεραν την Τράπεζα της Αγγλίας στα όρια της κατάρρευσης το ’92— προσποιείται ότι μπορεί κανείς να προβεί μόνος του σε παρέμβαση στις αγορές συναλλάγματος και να υπερασπιστεί μακροπρόθεσμα ένα νόμισμα, είναι απλά εκπληκτική» υπογραμμίζει ο Άνταμ Πόζεν, πρόεδρος του Ινστιτούτου Πέτερσον και ειδικός στην ιαπωνική οικονομία.

Οι επενδυτές ανέφεραν ότι η κίνηση αυτή έφερε αβεβαιότητα στις κύριες αγορές συναλλάγματος και σηματοδότησε την έναρξη μιας νέας εποχής κυβερνητικού ακτιβισμού, με τις ΗΠΑ να είναι πρόθυμες να αναλάβουν δράση για να ματαιώσουν μια συναλλαγή που αντιβαίνει στα συμφέροντά τους.

«Η παρέμβαση του Υπουργείου Οικονομικών των ΗΠΑ σηματοδοτεί την άφιξη ενός νέου «σερίφη» στην πόλη, προειδοποιώντας τους κερδοσκόπους να μην πουλήσουν το γιεν», δήλωσε ο Κρις Τέρνερ, παγκόσμιος επικεφαλής αγορών της ING, προσθέτοντας ότι «σηματοδοτεί την επιστροφή σε μια εποχή συναλλαγματικού ακτιβισμού».

Και οι δύο χώρες είχαν βάσιμο λόγο να παρέμβουν. Οι Ιάπωνες υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής ανησυχούσαν ότι η πτώση του γιεν  παράλληλα με μια βίαιη πτώση των κρατικών ομολόγων της Ιαπωνίας γινόταν υπερβολική, ενώ για τις ΗΠΑ υπήρχαν αυξανόμενες ενδείξεις ότι ασκούσαν πιέσεις πώλησης στην αγορά ομολόγων των ΗΠΑ.

Αμερικανοί αξιωματούχοι έχουν επίσης επισημάνει προηγουμένως τον αντίκτυπο στους Αμερικανούς εξαγωγείς από την υπερβολική ισχύ του δολαρίου.

Τα αμερικανικά ομόλογα

Τα κρατικά ομόλογα αποτελούν εδώ και καιρό ένα ρευστό περιουσιακό στοιχείο που χρησιμοποιείται από τις κεντρικές τράπεζες για να στηρίξουν τα νομίσματά τους, αλλά οι ΗΠΑ είναι ευαίσθητες σε τυχόν σημάδια μείωσης της ζήτησης για το χρέος τους, σε μια εποχή που το μακροπρόθεσμο κόστος δανεισμού τους έχει φτάσει στο υψηλότερο επίπεδο από το 2007.

Στην αρχή του πολέμου στο Ιράν, οι ξένες κεντρικές τράπεζες μείωσαν τις συμμετοχές τους σε κρατικά ομόλογα στην Fed στο χαμηλότερο επίπεδο από το 2012.

Τα ιαπωνικά ομόλογα

Μια ξεχωριστή ανησυχία είναι ότι η αύξηση των αποδόσεων των ιαπωνικών ομολόγων από μια περαιτέρω πώληση  θα μπορούσε επίσης να ενθαρρύνει τους εγχώριους Ιάπωνες επενδυτές να πουλήσουν κρατικά ομόλογα και να φέρουν χρήματα στην πατρίδα τους.

«Η άποψη του Μπέσεντ είναι ότι οι αποδόσεις των αμερικανικών ομολόγων είναι υψηλές επειδή οι αποδόσεις των ιαπωνικών ομολόγων είναι υψηλές» σημείωνει ο Brij Khurana, διαχειριστής χαρτοφυλακίου στη Wellington. «Επομένως, αν στηρίξεις το γιεν, μειώνεις τις αποδόσεις στην Ιαπωνία και, κατά συνέπεια, στα αμερικανικά κρατικά ομόλογα.»

Η πτώση του γιεν «κινδύνευε να υπονομεύσει» τα ιαπωνικά κρατικά ομόλογα (JGB) και «να συμβάλει στην αύξηση των αποδόσεων των μακροπρόθεσμων ομολόγων σε παγκόσμιο επίπεδο, κάτι στο οποίο οι ΗΠΑ είναι ιδιαίτερα ευαίσθητες» υπογραμμίζει ο Mark Dowding, επικεφαλής επενδύσεων σταθερού εισοδήματος στην RBC BlueBay Asset Management.

Υπήρχε επίσης η πιθανότητα πραγματοποίησης κέρδους από συναλλαγές, με τον Trump να δηλώνει στους δημοσιογράφους ότι το «οικονομικό όφελος» ήταν ένας παράγοντας που τον ώθησε να προβεί σε αυτή την κίνηση.

«Ήταν μια αρκετά έξυπνη κίνηση, που θυμίζει τη «σωστική γραμμή» του Μπέσεντ προς την Αργεντινή, η οποία είχε μεγάλη επιτυχία», εκτιμά  ο Kenneth Rogoff, καθηγητής στο Χάρβαρντ και πρώην επικεφαλής οικονομολόγος του ΔΝΤ. Ωστόσο, πρόσθεσε: «Εκτός αν το υπουργείο Οικονομικών των ΗΠΑ είναι διατεθειμένο να κρατήσει τεράστιες ποσότητες γιεν — και αυτό θα αποτελούσε μια πραγματικά ριζοσπαστική αλλαγή —, πρόκειται απλώς για ένα προσωρινό μέτρο που θα δώσει στην Τράπεζα της Ιαπωνίας λίγο περισσότερο χρόνο».

Η παρέμβαση αγοράζει χρόνο για την Τράπεζα της Ιαπωνίας

Οι αναλυτές υποστηρίζουν ότι η παρέμβαση αυτή από μόνη της δεν μπορεί να αντιμετωπίσει τις δυνάμεις που ωθούν το γιεν προς τα κάτω, μεταξύ των οποίων η άνοδος της τιμής του πετρελαίου, η αβεβαιότητα σχετικά με τα σχέδια για κρατικές δαπάνες μεγάλης κλίμακας και οι ανησυχίες για τον σχετικά αργό ρυθμό αύξησης των επιτοκίων από την Τράπεζα της Ιαπωνίας.

«Όλοι γνωρίζουμε ότι οι παρεμβάσεις αγοράζουν μόνο χρόνο, η πραγματική βαριά δουλειά θα πέσει στην Τράπεζα της Ιαπωνίας και στη δημοσιονομική πολιτική της Ιαπωνίας» εξηγεί η Μασαχίκο Λού, ανώτερη στρατηγικός αναλυτής σταθερού εισοδήματος στην State Street στο Τόκιο.

Για τις ΗΠΑ, ο κίνδυνος είναι η συντονισμένη παρέμβαση να αποτύχει και οι κερδοσκόποι να αρχίσουν να στοχεύουν ξανά το γιεν και πιθανώς τα αμερικανικά ομόλογα.

«Εάν η παρέμβαση δεν λειτουργήσει, οι δευτερογενείς επιπτώσεις [για τα μακροπρόθεσμα αμερικανικά ομόλογα]… θα είναι σημαντικές», δήλωσε ο Νταλίπ Σινγκ, επικεφαλής παγκόσμιος οικονομολόγος στην εταιρεία διαχείρισης περιουσιακών στοιχείων PGIM. «Οπότε, προσγειωθείτε».