Τα hedge funds έρχονται, το θέμα είναι εμείς τι κάνουμε

Αν έρθουν hedge funds στην Ελλάδα, αν φέρουν κεφάλαια, ανθρώπους, τεχνογνωσία και μια πραγματική χρηματοπιστωτική δραστηριότητα, δεν βλέπω γιατί πρέπει να το αντιμετωπίζουμε με καχυποψία. Το ζητούμενο όμως δεν είναι να έρθουν. Το ζητούμενο είναι να μείνουν, και να μας μείνει κάτι.

Γιατί υπάρχει πάντα ο κίνδυνος να γίνουμε Κύπρος: ένα βολικό ενδιάμεσο σημείο για κεφάλαια, χωρίς να αποκτήσουμε πραγματικό βάθος. Ή, ακόμα χειρότερα, να φτιάξουμε ένα ελληνικό οικονομικό compound στο Ελληνικό, σαν αυτά της Σαουδικής Αραβίας, όπου υπάρχουν λεφτά, πολυτελή γραφεία και ξένοι εργαζόμενοι, αλλά ελάχιστη σχέση με την πραγματική οικονομία και την εγχώρια κοινωνία.

Όταν πήγα στην Αγγλία το 2013, μου έλεγαν ότι ο Έλληνας δεν κάνει για finance. Ότι δεν πληρώνει φόρους. Έλληνας υπουργός οικονομικών έλεγε ότι οι Έλληνες οικονομολόγοι είναι αστείοι. Έλληνας πρωθυπουργός είναι διεφθαρμένοι. Αυτή ήταν η εικόνα μας. Εγώ είχα φύγει εκείνη την εποχή από τη Marfin και τις μολότοφ, και έλιωνα τα παπούτσια μου για να βρω δουλεία στο Λονδίνο.

Όλα από το μηδέν.

Γρήγορα απέδειξα ποιος ήμουν. Τους έδωσα την καλύτερη δουλειά που μπορούσα. Και όσο περισσότερο με πείραζαν επειδή δεν γινόμουν Άγγλος, τόσο περισσότερο κίνητρο είχα να αποδείξω κάτι- ως Έλληνας. Αρχικά δεν τους άρεσε ότι δεν «προσαρμόστηκα». Στο τέλος, όμως, το σεβάστηκαν.

Αυτό έχει σημασία σήμερα.

Τα funds θα έρθουν. Αλλά δεν θα έρθουν επειδή ξαφνικά ανακάλυψαν ότι η Ελλάδα είναι ο παράδεισος των επενδύσεων. Θα έρθουν επειδή απλά τους προσφέρουμε ένα καθεστώς φορολογικής ασυλίας.  Και αν δεν πάρουν αυτό που θέλουν, θα φύγουν. Δεν πάει να στρώνουν κόκκινα χαλιά υπουργοί και υφυπουργοί. Εδώ έφυγαν από κοτζάμ Λονδίνο.

Πρέπει να εμπνεύσουμε σεβασμό, να σταθεί το κράτος από πάνω τους, και η αγορά σαν ίσος.

Το λάθος μας θα είναι να τρέξουμε σαν ιθαγενείς να προϋπαντήσουμε τον Ρόκος για να βγάλει ο υπουργός φωτογραφία.

Να στείλουμε βιογραφικά σωρηδόν, ενώ θα μπορούσαμε να τους αφήσουμε να ψάξουν, να πλησιάσουν recruiters και να χρυσοπληρώσουν για ανθρώπους που αξίζουν. Το χρήμα και την επένδυση τη σέβονται. Τους δούλους όχι.

Να μην είμαστε οσφυοκάμπτες. Να μη γίνουμε τα γκαρσόνια της Ευρώπης.

Και, κυρίως, να μη βρίζουμε τη χώρα μας, την κυβέρνηση ή την αντιπολίτευση μπροστά τους. Δεν είναι πατριωτισμός να κρύβεις τα προβλήματα. Είναι όμως στοιχειώδης αυτοσεβασμός να μη συμπεριφέρεσαι σαν να ζητάς συγγνώμη που υπάρχεις.

Η Ελλάδα πρέπει να τους πει κάτι πολύ απλό: ελάτε, επενδύστε, προσλάβετε, πληρώστε και ανταγωνιστείτε. Αλλά εδώ δεν είστε αποικιακοί διοικητές. Και εμείς δεν είμαστε φθηνό εργατικό δυναμικό.

Έτσι τους κρατάς. Έτσι φτιάχνεις ένα μικρό αλλά σταθερό χρηματοπιστωτικό κέντρο.

Δεν έχω πολλές ελπίδες ότι θα γίνει έτσι. Θα γίνουν τα γνωστά φολκλόρ. Θα δούμε υπουργούς, φωτογραφίες, δηλώσεις, χαμόγελα και ανθρώπους να συνωστίζονται για μια χειραψία.

Αλλά η συνταγή για σοβαρές επενδύσεις είναι αυτή: Όχι να σε λυπηθούν. Να σε υπολογίζουν.

Ο Γιώργος Λαγαρίας είναι Chief Economist, Director, Forvis Mazars Economics Hub, Forvis Mazars Financial Planning UK