ΗΠΑ: Πώς δύο αδέλφια δημιούργησαν τη μεγαλύτερη αλυσίδα επισκευής αυτοκινήτων

Για δεκαετίες, οι αδελφοί Στίβεν και Ντέιβιντ Σορμπάρο ακολούθησαν μια απλή στρατηγική: αγόραζαν μικρότερες αλυσίδες επισκευής αυτοκινήτων και τις ενσωμάτωναν σταδιακά στη Mavis. Η τελευταία και μεγαλύτερη κίνησή τους ήταν η εξαγορά της Pep Boys, έναντι περίπου 700 εκατ. δολαρίων, που ολοκληρώθηκε τον Αύγουστο. Με σχεδόν 800 νέα καταστήματα, η Mavis διαθέτει πλέον περισσότερα από 4.400 κέντρα εξυπηρέτησης στις ΗΠΑ και τον Καναδά.

Η ανάπτυξη της Mavis συμπίπτει με μια περίοδο κατά την οποία οι Αμερικανοί κρατούν τα αυτοκίνητά τους περισσότερο. Η μέση ηλικία των οχημάτων στους αμερικανικούς δρόμους έχει φτάσει περίπου τα 13 χρόνια, καθώς η τιμή ενός καινούργιου αυτοκινήτου πλησιάζει τα 50.000 δολάρια, ενώ τα υψηλά επιτόκια και η πίεση στα εισοδήματα περιορίζουν τις αγορές νέων οχημάτων. Το αποτέλεσμα είναι περισσότερες επισκευές, συντήρηση και αντικαταστάσεις ελαστικών, αναφέρει η Wall Street Journal.

Η Mavis, που ξεκίνησε από ένα μικρό κατάστημα στο Μάουντ Βέρνον της Νέας Υόρκης τη δεκαετία του 1940, πέρασε στα χέρια των δύο αδελφών το 1985. Η μητέρα τους, Μάριον, είχε διαχειριστεί τα οικονομικά της οικογενειακής επιχείρησης, ενώ ο πατέρας τους, Βικ, είχε αναλάβει τα καταστήματα. Μετά τον θάνατο της μητέρας τους, η εταιρεία αντιμετώπισε προβλήματα και οι δύο γιοι αποφάσισαν να αναλάβουν δράση.

Αρχικά έκλεισαν καταστήματα και περιόρισαν τις υπηρεσίες, επικεντρώνοντας την επιχείρηση στα βασικά. Όταν η Mavis σταθεροποιήθηκε, άρχισαν να επενδύουν στην τεχνολογία. Ο Στίβεν, που είχε σπουδάσει πληροφορική, δημιούργησε ένα από τα πρώτα συστήματα ψηφιακής παρακολούθησης αποθεμάτων της εταιρείας. Η καλύτερη διαχείριση της εφοδιαστικής αλυσίδας επέτρεψε στη Mavis να αγοράζει φθηνότερα και να μεταφέρει μέρος της εξοικονόμησης στους πελάτες.

Το 2008 οι αδελφοί ανακάλυψαν ότι η εξαγορά άλλων επιχειρήσεων μπορούσε να επιταχύνει πολύ περισσότερο την ανάπτυξη από το άνοιγμα νέων καταστημάτων. Έκτοτε, η Mavis απέκτησε μια σειρά από γνωστά δίκτυα, μεταξύ των οποίων οι Midas, Tuffy και Tire Kingdom. Με την εξαγορά της Pep Boys, το δίκτυό της διευρύνθηκε ιδιαίτερα στις δυτικές πολιτείες των ΗΠΑ.

Το επιχειρηματικό μοντέλο που οδήγησε σε αυτοκρατορία των ΗΠΑ

Το επιχειρηματικό μοντέλο της Mavis βασίζεται στο να αφήνει μεγάλο βαθμό αυτονομίας στα καταστήματα που αποκτά. Διατηρεί τοπικούς διευθυντές και τεχνικούς και, σε πολλές περιπτώσεις, τις ίδιες εμπορικές επωνυμίες. Στο παρασκήνιο, όμως, λειτουργεί μια ενιαία υποδομή: κεντρική διαχείριση προμηθειών, δεδομένα σε πραγματικό χρόνο για τα αποθέματα, αυτοματοποιημένες παραγγελίες, κεντρική εξυπηρέτηση πελατών και εξειδικευμένη ομάδα που αναζητά νέες τοποθεσίες.

Η κλίμακα αποτελεί πλέον το βασικό πλεονέκτημα. Η Mavis μπορεί να διαπραγματεύεται καλύτερες τιμές για ελαστικά και ανταλλακτικά και να κατανέμει το κόστος τεχνολογίας και logistics σε χιλιάδες καταστήματα. Με την προσθήκη της Pep Boys, η εταιρεία διαθέτει περισσότερα από 4.400 σημεία, ενώ η Pep Boys διατηρεί το εμπορικό της σήμα στο πλαίσιο του ομίλου.

Η συγκέντρωση του κλάδου δεν περιορίζεται στη Mavis. Περίπου 32.000 επιχειρήσεις επισκευής αυτοκινήτων έχουν ανοίξει στις ΗΠΑ από το 2018, ενώ οι παραδοσιακές αντιπροσωπείες προσπαθούν επίσης να αυξήσουν τα έσοδά τους από συντήρηση και επισκευές, καθώς οι πωλήσεις νέων και μεταχειρισμένων αυτοκινήτων επιβραδύνονται.

Η αγορά των υπηρεσιών αυτοκινήτου στις ΗΠΑ εκτιμάται ότι θα αυξηθεί από περίπου 211 δισ. δολάρια φέτος σε πάνω από 280 δισ. δολάρια το 2031. Για τη Mavis, η γήρανση του αμερικανικού στόλου αποτελεί επομένως ευκαιρία ανάπτυξης.

Η εταιρεία έχει θέσει ως στόχο να ανοίγει έως και 160 νέα καταστήματα τον χρόνο, με μακροπρόθεσμη φιλοδοξία να φτάσει τα 10.000 σημεία. Παράλληλα, τα σχέδια για αρχική δημόσια προσφορά μετοχών έχουν προς το παρόν παγώσει.

Οι Σορμπάρο έχουν, πάντως, κάθε λόγο να βλέπουν την επόμενη φάση με αυτοπεποίθηση. Από ένα οικογενειακό κατάστημα ελαστικών στη Νέα Υόρκη, δημιούργησαν έναν όμιλο που πλέον ανταγωνίζεται όχι μόνο τα μικρά συνεργεία αλλά και τις μεγάλες αντιπροσωπείες. Το βασικό τους στοίχημα είναι ότι, όσο οι Αμερικανοί καθυστερούν να αγοράσουν καινούργιο αυτοκίνητο, τόσο περισσότερη δουλειά θα χρειάζεται το παλιό.