array(5) {
  ["ai_cats"]=>
  array(1) {
    [0]=>
    string(20) "Business and Finance"
  }
  ["ai_subcats"]=>
  array(2) {
    [0]=>
    string(7) "Economy"
    [1]=>
    string(10) "Industries"
  }
  ["ai_tone"]=>
  string(7) "neutral"
  ["ai_dv_cat1"]=>
  string(8) "Business"
  ["ai_dv_cat2"]=>
  string(28) "Law Gov & Politics: Politics"
}

«Made in EU» vs «Made with Europe»: Οι δύο δρόμοι της ευρωπαϊκής οικονομίας

Κλειστή ή ανοιχτή, υπό όρους, η πρόσβαση στην κοινοτική - κρατική χρηματοδότηση από τους εμπορικούς εταίρους της ΕΕ;

«Made in EU» vs «Made with Europe»: Οι δύο δρόμοι της ευρωπαϊκής οικονομίας

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Προσθήκη του ot.gr στην Google

Ένα πρωτόγνωρο δίλημμα τείνει να μετατραπεί σε εσωτερική σύγκρουση στην ΕΕ, καθώς, το 2027, αναμένεται να ολοκληρώσει την επεξεργασία δύο σημαντικών πρωτοβουλιών βιομηχανικής πολιτικής: της δέσμης μέτρων για την αυτοκινητοβιομηχανία και της Πράξης για την Επιτάχυνση της Βιομηχανίας (Industrial Accelerator Act – IAA), τις οποίες πρότεινε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή τον Δεκέμβριο του 2025 και τον Μάρτιο του 2026, αντίστοιχα.

Οι κυβερνήσεις των κρατών – μελών, στο πλαίσιο του Συμβουλίου της ΕΕ, καθώς και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, βρίσκονται αυτή την περίοδο σε διαπραγματεύσεις, προκειμένου να διαμορφώσουν τις θεσμικές τους θέσεις επί των δύο νομοθετικών φακέλων.

Σύμφωνα με την προσέγγιση της κορυφαίας βελγικής οικονομικής «δεξαμενής σκέψης» Bruegel, η βασική στρατηγική επιλογή που καλούνται να κάνουν είναι εάν θα θεσπίσουν απαιτήσεις «Made in EU» (Παράγεται στην ΕΕ) για τις δημόσιες συμβάσεις και άλλες μορφές κρατικής στήριξης ή εάν θα υιοθετήσουν μια πιο ανοιχτή προσέγγιση, με βάση την αρχή «Made with Europe» (Παράγεται από κοινού με την Ευρώπη), η οποία θα περιλαμβάνει και τους εμπορικούς εταίρους της ΕΕ που έχουν συνάψει συμφωνίες ελεύθερων συναλλαγών με την Ένωση.

Τα επιχειρήματα

Υπάρχουν ισχυρά επιχειρήματα υπέρ του συντονισμού της πολιτικής για τις δημόσιες συμβάσεις και των κινήτρων σε επίπεδο ΕΕ, με στόχο τη δημιουργία αγορών αιχμής που θα στηρίξουν την απανθρακοποίηση.

Από την οπτική της οικονομικής ασφάλειας, υπάρχει επίσης λόγος ενίσχυσης των ευρωπαϊκών δημόσιων συμβάσεων και των σχετικών κινήτρων, ώστε να περιοριστεί η εξάρτηση από κυρίαρχους προμηθευτές και να δημιουργηθούν πιο διαφοροποιημένες αλυσίδες εφοδιασμού.

Ωστόσο, η προσέγγιση «Made in EU» που προβλέπει η Πράξη για την Επιτάχυνση της Βιομηχανίας (IAA) δεν θα ήταν αποτελεσματική ως προς την επίτευξη αυτών των στόχων και θα μπορούσε, παράλληλα, να υπονομεύσει τις εμπορικές δεσμεύσεις της ΕΕ έναντι χωρών όπως η Ιαπωνία, η Νότια Κορέα και η Τουρκία.

Για την Ιαπωνία και τη Νότια Κορέα, για παράδειγμα, η διασφάλιση της πρόσβασης στις αγορές αυτοκινήτου της ΕΕ υπό όρους μη διάκρισης αποτέλεσε τον βασικό λόγο για τη διαπραγμάτευση συμφωνιών ελεύθερων συναλλαγών (ΣΕΣ) με την Ένωση.

Μια πολιτική «Made in EU» θα εισήγαγε διακρίσεις σε βάρος των ηλεκτρικών οχημάτων και των επαναφορτιζόμενων υβριδικών αυτοκινήτων τους, ενώ θα λειτουργούσε αποτρεπτικά για τις επενδύσεις ιαπωνικών και νοτιοκορεατικών εταιρειών στην ΕΕ ή θα μπορούσε ακόμη και να τις ανατρέψει, καθώς οι επιχειρήσεις των δύο χωρών εξακολουθούν να εξαρτώνται από εισαγωγές ορισμένων εξαρτημάτων αυτοκινήτων.

Το σημαντικότερο, όμως, είναι ότι η πολιτική «Made in EU» θα υπονόμευε την εμπιστοσύνη.

Κάτι τέτοιο θα ισοδυναμούσε με αυτοϋπονόμευση της ίδιας της ΕΕ, καθώς οι συγκεκριμένες χώρες αποτελούν βασικούς εταίρους στην ανάπτυξη εναλλακτικών αλυσίδων εφοδιασμού μπαταριών, αλλά και στον περιορισμό της εξάρτησης από τις επεξεργασμένες κρίσιμες πρώτες ύλες που προέρχονται από την Κίνα.

Έχουν διατυπωθεί εναλλακτικές προτάσεις έναντι μιας αυστηρής πολιτικής «Made in EU», οι οποίες προβλέπουν τη συμπερίληψη των «έμπιστων εταίρων». Την πιο περιοριστική από αυτές κατέθεσαν οι κυβερνήσεις της Γαλλίας και της Γερμανίας, προτείνοντας την υπό όρους ένταξη μόνο του Ηνωμένου Βασιλείου και της Ελβετίας.

Στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, ωστόσο, βρίσκονται υπό συζήτηση διαφορετικές προτάσεις, σύμφωνα με τις οποίες τροπολογίες στην IAA θα επέτρεπαν σε χώρες που έχουν συνάψει συμφωνίες ελεύθερων συναλλαγών με την ΕΕ και πληρούν συγκεκριμένα κριτήρια βιωσιμότητας να απολαμβάνουν ισότιμη πρόσβαση με τις χώρες της ΕΕ στις δημόσιες συμβάσεις και στα κρατικά κίνητρα της Ένωσης.

Σε μεταγενέστερο στάδιο, θα μπορούσαν να προστεθούν και άλλες χώρες, εφόσον πληρούν τα ίδια κριτήρια.

Μια πρόταση

Οι ερευνητές του Bruegel προτείνουν τρία κριτήρια ως βάση για τη συμπερίληψη των εταίρων της ΕΕ που έχουν συνάψει συμφωνίες ελεύθερων συναλλαγών (ΣΕΣ) με την Ένωση στο πλαίσιο της πολιτικής «Made in EU».

Τα κριτήρια αυτά συνδέονται άμεσα με τους βασικούς στόχους της Πράξης για την Επιτάχυνση της Βιομηχανίας (IAA) και είναι τα εξής:

  1. Δέσμευση για την αποτελεσματική εφαρμογή της Συμφωνίας του Παρισιού για την κλιματική αλλαγή.
  2. Αμοιβαιότητα όσον αφορά την πρόσβαση στις δημόσιες συμβάσεις και στα κρατικά κίνητρα.
  3. Ετοιμότητα συνεργασίας στον τομέα της οικονομικής ασφάλειας.

Η Συμφωνία του Παρισιού αποτελεί τη θεμελιώδη βάση κάθε προσπάθειας απανθρακοποίησης των μεταποιητικών και βιομηχανικών κλάδων που καλύπτει η IAA. Ως εκ τούτου, δεν θα είχε νόημα να επεκταθούν τα κίνητρα για την απανθρακοποίηση και σε εισαγόμενα προϊόντα από χώρες που δεν έχουν δεσμευτεί να εφαρμόσουν τη Συμφωνία του Παρισιού.

Όλες οι πρόσφατες συμφωνίες ελεύθερων συναλλαγών της ΕΕ περιλαμβάνουν σχετική δέσμευση.

Θα μπορούσε επίσης να θεωρηθεί ότι πληρούν το συγκεκριμένο κριτήριο οι εμπορικοί εταίροι που έχουν θεσπίσει σύστημα τιμολόγησης των εκπομπών άνθρακα και συμμετέχουν στην Ανοικτή Συμμαχία για τις Αγορές Άνθρακα με Κανόνες Συμμόρφωσης (Open Coalition on Compliance Carbon Markets), πρωτοβουλία υπό την ηγεσία της Βραζιλίας.

Η αμοιβαιότητα θα πρέπει να ορίζεται ως η δυνατότητα πρόσβασης των ευρωπαϊκών επιχειρήσεων στα κίνητρα που παρέχουν οι χώρες – εταίροι, υπό όρους αντίστοιχους με εκείνους που ισχύουν για τις επιχειρήσεις των χωρών αυτών στην ΕΕ.

Η πρόσβαση στα κίνητρα που συνδέονται με τις δημόσιες συμβάσεις θα μπορούσε να περιορίζεται στις χώρες που είναι μέλη της Συμφωνίας του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου (ΠΟΕ) για τις Δημόσιες Συμβάσεις ή έχουν αναλάβει αντίστοιχες δεσμεύσεις μέσω διμερών συμφωνιών με την ΕΕ.

Καταρχήν, όλοι οι εταίροι της ΕΕ που έχουν συνάψει συμφωνίες ελεύθερων συναλλαγών θα πρέπει να είναι επιλέξιμοι για τη χορήγηση επιδοτήσεων στην κατανάλωση. Η πρόσβαση αυτή θα μπορούσε να επεκτείνεται στους εταίρους που παρέχουν αντίστοιχη πρόσβαση στις ευρωπαϊκές επιχειρήσεις ή να αναστέλλεται, εφόσον υπάρχουν στοιχεία ότι κάποιος εταίρος της ΕΕ εφαρμόζει διακριτική μεταχείριση σε βάρος τους.

Η απαίτηση της οικονομικής ασφάλειας είναι πιο σύνθετη. Δεν θα πρέπει να περιλαμβάνει «τεστ πολιτικής αφοσίωσης» ανάλογα με εκείνα που επιχείρησαν να επιβάλουν οι Ηνωμένες Πολιτείες, όπως η πίεση προς τις χώρες – εταίρους να ευθυγραμμιστούν με τους αμερικανικούς περιορισμούς στις εξαγωγές ή με τους δασμούς που επιβάλλονται σε τρίτες χώρες.

Εκείνο που έχει σημασία για την οικονομική ασφάλεια είναι οι χώρες να συμμερίζονται τον στόχο της διαφοροποίησης των αλυσίδων εφοδιασμού, προκειμένου να περιοριστούν οι υπερβολικές εξαρτήσεις, ακόμη και αν επιδιώκουν τον στόχο αυτό με διαφορετικά μέσα.

Μια οικονομική «συμμαχία των προθύμων»

Η ΕΕ θα πρέπει να είναι έτοιμη να συγκροτήσει μια «συμμαχία των προθύμων» με χώρες που επιθυμούν να συνεργαστούν τόσο στον τομέα της οικονομικής ασφάλειας όσο και σε εκείνον της απανθρακοποίησης.

Οι χώρες αυτές θα μπορούσαν να δεσμευτούν σε διαβουλεύσεις και συντονισμό σχετικά με την εφαρμογή μέτρων οικονομικής ασφάλειας, καθώς και σε συνεργασία για επενδυτικά έργα που συμβάλλουν στην απανθρακοποίηση και τη διαφοροποίηση των αλυσίδων εφοδιασμού. Η ΕΕ θα πρέπει να είναι έτοιμη να συνάψει τέτοιου είδους εταιρικές σχέσεις με κάθε εταίρο της που έχει συνάψει συμφωνία ελεύθερων συναλλαγών με την Ένωση και πληροί τα κριτήρια της βιωσιμότητας και της αμοιβαιότητας.

Με αυτόν τον τρόπο, η IAA θα μπορούσε να αποτελέσει τη βάση για την ανάληψη ηγετικού ρόλου από την ΕΕ στην προώθηση της ανάπτυξης πιο διαφοροποιημένων πράσινων αλυσίδων αξίας, με γνώμονα τη συνεργασία και την αμοιβαία εμπιστοσύνη.

Σε βάθος χρόνου, η συμμαχία αυτή θα μπορούσε να επεκταθεί και σε άλλες κοινές προκλήσεις, όπως η ανάγκη περιορισμού των εξαρτήσεων στον τομέα της επεξεργασίας κρίσιμων πρώτων υλών ή η προώθηση του εμπορίου πράσινου χάλυβα και σιδηρομεταλλεύματος.

OT Originals
Περισσότερα από World

ot.gr | Ταυτότητα

Διαχειριστής - Διευθυντής: Λευτέρης Θ. Χαραλαμπόπουλος

Διευθυντής Σύνταξης: Χρήστος Κολώνας

Ιδιοκτησία - Δικαιούχος domain name: ΟΝΕ DIGITAL SERVICES MONOΠΡΟΣΩΠΗ ΑΕ

Μέτοχος: ALTER EGO MEDIA A.E.

Νόμιμος Εκπρόσωπος: Ιωάννης Βρέντζος

Έδρα - Γραφεία: Λεωφόρος Συγγρού αρ 340, Καλλιθέα, ΤΚ 17673

ΑΦΜ: 801010853, ΔΟΥ: ΚΕΦΟΔΕ ΑΤΤΙΚΗΣ

Ηλεκτρονική διεύθυνση Επικοινωνίας: [email protected], Τηλ. Επικοινωνίας: 2107547007

Μέλος

ened
ΜΗΤ

Aριθμός Πιστοποίησης
Μ.Η.Τ.232433

Cookies