Μια κοινότυπη ευχή θα ήθελα να κάνω: να είμαστε όλοι καλά, και να’ ναι μια καλύτερη χρονιά από αυτήν που έφυγε. Και δεν νομίζω πως υπάρχει άνθρωπος πάνω στον πλανήτη γη που δεν θα ήθελε μια καλύτερη χρονιά, ιδίως με όλα όσα έχουμε περάσει –και εξακολουθούμε να περνάμε- εξαιτίας της πανδημίας.
Λένε, πως όλα έχουν ένα τέλος. Δυστυχώς όμως, όλοι εμείς , δεν μπορούμε ακόμη να δούμε το τέλος της πανδημίας με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την καθημερινότητά μας. Στο μεταξύ, η ζωή συνεχίζεται: με τα πάνω της, τα κάτω της, τα περιοριστικά μέτρα, την μοναξιά και, και, και…
Γιορτή σήμερα, αλλά επιτρέψτε μου να σταθώ σε μια από τις προαναφερόμενες παραμέτρους της ζωής: τη μοναξιά.
Γιατί; Επειδή γύρω μας υπάρχουν άνθρωποι μονάχοι και οι γιορτές δεν είναι η καλύτερη περίοδος γι’ αυτούς. Έχει σημασία το γιατί; Για εμένα καμία…
Θα ήθελα όμως να πιαστώ από αυτό, και να μοιραστώ μαζί σας μερικές σκέψεις. Προσωπικά πιστεύω πως οι γιορτές είναι γεμάτες … «κουτάκια». Να πάρω δώρα, να καθίσω στο τραπέζι με τους δικούς μου ( και ας κοντεύω να καταρρεύσω από την κούραση) , να είμαι χαρούμενος ( το πνεύμα των εορτών βλέπετε…), να προλάβω να κάνω πράγματα, να δω συγγενείς και φίλους, και, και, και… Βάλτε όποιο άλλο «κουτάκι» θέλετε.
Δεν μπορούν -και ούτε θέλουν- όλοι οι άνθρωποι – για χιλιάδες λόγους- να ανταπεξέλθουν σε όλα αυτά. Μπορούμε όμως όλοι εμείς να επικοινωνήσουμε καλύτερα με τους συνανθρώπους μας. Ιδίως με αυτούς που είναι μόνοι… Και όχι μόνο στις γιορτές. Αναφέρομαι κυρίως στους ανθρώπους μεγαλύτερης ηλικίας, που αναγκάζονται (ιδίως τώρα την περίοδο της πανδημίας) να ζουν απομονωμένοι. Και αυτό είναι το μεγάλο στοίχημα.
Η τεχνολογία μας δίνει μια πρώτης τάξεως ευκαιρία να …σπάσουμε την απομόνωση και να μειώσουμε την απόσταση. Αρκεί, να έχουμε κάτι να πούμε, και όχι αυτό που είναι γραμμένο στο …«κουτάκι». Ένα « σε αγαπώ » και « είμαι εδώ για εσένα», δεν έβλαψε ποτέ κανέναν… Δεν συμφωνείτε;
Και τώρα με την απομόνωση εξαιτίας της πανδημίας, αυτή η ουσιαστική επικοινωνία, είναι ακόμη πιο σημαντική. Διάβασα πρόσφατα πως ο κορωνοϊος σαρώνει την υδρόγειο σε μια εποχή που ζουν μόνοι τους περισσότεροι άνθρωποι από ποτέ στην ιστορία της ανθρωπότητας…
Πολύ φοβάμαι πως η οικονομία μπορεί κάποια στιγμή να ανακάμψει, αλλά τα …κοινωνικά κουσούρια, όπως η απομόνωση, η φοβία των συναναστροφών και ένα σωρό άλλα, θα παραμείνουν για πολύ καιρό, ακόμη και μετά το τέλος (;) του κορωνοϊού…
Για όλους αυτούς τους λόγους, είναι νομίζω καιρός να καταργήσουμε τα … «κουτάκια» , και να δούμε τι μπορούμε να κάνουμε όλο το χρόνο για τους ανθρώπους που είναι μονάχοι..
Καλή Χρονιά και πάλι…
