Οι πιο δημοφιλείς μήνες σε τουριστικές διανυκτερεύσεις αναδείχθηκαν ο Αύγουστος (16% του συνόλου των διανυκτερεύσεων σε τουριστικά καταλύματα της ΕΕ, που αντιστοιχεί σε 501 εκατομμύρια διανυκτερεύσεις) και ο Ιούλιος (15%, 460 εκατομμύρια διανυκτερεύσεις) για το 2025, με βάση τα στοιχεία που έδωσε στη δημοσιότητα η ευρωπαϊκή στατιστική υπηρεσία, Eurostat.
Η εποχική διακύμανση των διανυκτερεύσεων ήταν ελαφρώς πιο έντονη από ό,τι των αφίξεων
Ο αριθμός των διανυκτερεύσεων κατά τη διάρκεια του καλοκαιρινού μήνα αιχμής ήταν 3,6 φορές υψηλότερος από ό,τι κατά τον μήνα εκτός αιχμής, τον Ιανουάριο (139 εκατομμύρια).
Το ακόλουθο σχήμα δείχνει ότι η εποχική διακύμανση των διανυκτερεύσεων ήταν ελαφρώς πιο έντονη από ό,τι των αφίξεων, με το 26 % των ετήσιων αφίξεων να καταγράφεται τον Ιούλιο ή τον Αύγουστο. Αυτό υποδηλώνει ότι η διάρκεια της διαμονής είναι μεγαλύτερη κατά τη διάρκεια αυτών των πιο πολυσύχναστων μηνών, κάτι που πιθανώς αντιστοιχεί στην κύρια περίοδο διακοπών πολλών τουριστών.
Η εποχική διακύμανση ήταν πιο έντονη στην Κροατία (το 55 % των διανυκτερεύσεων το 2025 καταγράφηκε τον Ιούλιο και τον Αύγουστο), στη Βουλγαρία (43 %) και στην Ελλάδα (42 %).
Αντίθετα, η εποχική διακύμανση ήταν λιγότερο έντονη στη Μάλτα (22 %) καθώς και στη Γερμανία και τη Φινλανδία (και στις δύο χώρες 24 %).
Για τη χώρα μας αυτό σημαίνει ότι σε δύο μόνο μήνες καταγράφει περίπου τις 4 από τις 10 διανυκερεύσεις που μετρά συνολικά κατά τη διάρκεια ενός έτους.
Τον Αύγουστο, τον πιο έντονο μήνα του 2025, οι διανυκτερεύσεις σε ολόκληρη την ΕΕ ήταν 3,6 φορές περισσότερες από ό,τι τον Ιανουάριο, τον πιο ήσυχο μήνα. Ορισμένες χώρες ξεχώρισαν για την έντονη εποχικότητά τους: στην Κροατία, οι διανυκτερεύσεις τον Αύγουστο ήταν 41,1 φορές περισσότερες από ό,τι τον Ιανουάριο, ενώ στην Ελλάδα ο λόγος αυτός ήταν 20,5.
Το παρόν άρθρο παρουσιάζει μερικά από τα ευρήματα του άρθρου της σειράς «Statistics Explained» σχετικά με την εποχικότητα στον τομέα των τουριστικών καταλυμάτων. Σήμερα, η Eurostat δημοσιεύει την πρώτη σειρά εναρμονισμένων ευρωπαϊκών δεικτών για τη βιωσιμότητα του τουρισμού, η οποία καλύπτει επίσης το θέμα της εποχικότητας.
Οι υψηλότερες εποχικές αποκλίσεις το 2025, όπως φαίνεται στο ακόλουθο διάγραμμα, παρατηρήθηκαν στην Κροατία και την Ελλάδα, με 8,1 και 6,6 μονάδες αντίστοιχα, ενώ η χαμηλότερη εποχική απόκλιση παρατηρήθηκε στη Λιθουανία (1,4).
Τέλος, μπορεί κανείς να εξετάσει τη διαφορά μεταξύ του μήνα αιχμής και του μήνα χαμηλής ζήτησης, αν και αυτός ο λόγος αιχμής/χαμηλής ζήτησης μπορεί να επηρεαστεί σημαντικά από ακραίες τιμές σε αυτούς τους δύο μήνες, αγνοώντας την εποχική τάση στους υπόλοιπους 10 μήνες. Ο πίνακας 3 δείχνει ότι, σε επίπεδο ΕΕ, ο αριθμός των διανυκτερεύσεων κατά τον μήνα αιχμής (Αύγουστος, 501 εκατομμύρια διανυκτερεύσεις) ήταν 3,6 φορές υψηλότερος από ό,τι κατά τον μήνα χαμηλής ζήτησης (Ιανουάριος, 139 εκατομμύρια). Για την Κροατία, η αναλογία αυτή ήταν 41,1, ενώ για την Ελλάδα ήταν 20,5.
Διαφορετικές εποχιακές επιδράσεις σε ολόκληρη την Ευρώπη
Η γενική διαπίστωση ότι ο Ιούλιος και ο Αύγουστος αποτελούν τους μήνες αιχμής για τον τουρισμό στην ΕΕ ισχύει για όλες τις χώρες. Σε όλες τις χώρες της ΕΕ αυτοί οι δύο καλοκαιρινοί μήνες κυριαρχούν. Σε 19 χώρες της ΕΕ, οι περισσότερες τουριστικές διανυκτερεύσεις πραγματοποιήθηκαν τον Αύγουστο ενώ σε 8 χώρες ο Ιούλιος ήταν ο μήνας με τον υψηλότερο αριθμό διανυκτερεύσεων.
Ωστόσο, η σημασία του Ιουλίου και του Αυγούστου δεν ήταν η ίδια σε όλες τις χώρες. Στην Κροατία, περισσότερο από το ήμισυ (55 %) του συνολικού αριθμού διανυκτερεύσεων το 2025 καταγράφηκε σε αυτούς τους δύο μήνες. Επίσης, στην Ελλάδα και τη Βουλγαρία, ο Ιούλιος και ο Αύγουστος αντιπροσώπευαν περισσότερο από το 40% των ετήσιων τουριστικών διανυκτερεύσεων. Στη Μάλτα, τη Φινλανδία, τη Γερμανία, τη Λιθουανία και την Αυστρία, περίπου 1 στις 4 τουριστικές διανυκτερεύσεις παρατηρήθηκε τον Ιούλιο ή τον Αύγουστο.
Η διαφορετική εποχική διαμόρφωση στις χώρες δείχνει την σχεδόν πλήρη απουσία τουριστικών ροών κατά τους χειμερινούς μήνες στις χώρες με έντονη εποχικότητα (με τους μήνες Ιανουάριο, Φεβρουάριο, Μάρτιο, Νοέμβριο και Δεκέμβριο να αντιπροσωπεύουν συνολικά λιγότερο από το 5% των ετήσιων διανυκτερεύσεων στην Κροατία). Χώρες με χιονοδρομικό τουρισμό, όπως η Αυστρία και η Φινλανδία, μπορούν να επωφεληθούν από μια δεύτερη, αν και χαμηλότερη, αιχμή κατά τη διάρκεια του χειμώνα, ώστε να επιτύχουν καλύτερη κατανομή των τουριστικών ροών καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους.
