Με μια καλή παραγωγή, χωρίς όμως να αναμένεται υπερπαραγωγή, μπαίνει το ελαιόλαδο στη νέα ελαιοκομική περίοδο, με τις ποσότητες να αναμένονται επαρκείς για να καλύψουν τη ζήτηση και να συγκρατήσουν τις τιμές στην αγορά. Την ίδια στιγμή οι παραγωγοί βλέπουν το εισόδημά τους να πιέζεται, ενώ τα κόστη σε εργατικά και καλλιεργητικές δαπάνες παραμένουν υψηλά.
Οι πρώτες εκτιμήσεις για την επερχόμενη περίοδο, η οποία ουσιαστικά θα αρχίσει να αποτυπώνεται από τον Οκτώβριο και κυρίως το Νοέμβριο, κάνουν λόγο για παραγωγή στη λεκάνη της Μεσογείου της τάξης των 3 εκατ. τόνων έως 3,2 εκατ. τόνων.
Η αυξημένη προσφορά σε σχέση με τη ζήτηση μπορεί να λειτουργήσει ως παράγοντας περαιτέρω πίεσης των τιμών για τον παραγωγό
Όπως αναφέρει στον ΟΤ ο πρόεδρος της Εθνικής Διεπαγγελματικής Οργάνωσης Ελαιολάδου (ΕΔΟΕ) Μανώλης Γιαννούλης, πρόκειται για ποσότητα που κρίνεται υπερεπαρκής σε σχέση με τα επίπεδα της κατά κεφαλήν κατανάλωσης, η οποία έχει φτάσει στα 9,7 κιλά.
Πιέσεις στην τιμή
Η αυξημένη προσφορά σε σχέση με τη ζήτηση μπορεί να λειτουργήσει ως παράγοντας περαιτέρω πίεσης των τιμών για τον παραγωγό, εκτιμά ο κ. Γιαννούλης, θέτοντας τις δύο όψεις της κατάστασης: «Από τη μία υπάρχει η οπτική του καταναλωτή που ζητά ένα προϊόν σε πιο προσιτή τιμή και από την άλλη του παραγωγού, ο οποίος με τα νούμερα που έχει σήμερα το ελαιόλαδο, καθιστά την καλλιέργεια μη βιώσιμη», εξηγεί στον ΟΤ.
Οι σημερινές τιμές παραγωγού κινούνται περίπου στα 4 έως 4,5 ευρώ το κιλό, επίπεδο που χαρακτηρίζεται χαμηλό για την κάλυψη του κόστους της καλλιέργειας. Παράλληλα, η εκτίμηση που μεταφέρει από την αγορά είναι ότι η έναρξη της νέας περιόδου μπορεί να βρει τις τιμές κοντά στα 4 ευρώ, ενώ δεν αποκλείεται ακόμη μεγαλύτερη πίεση.
Εάν οι τιμές παραμείνουν σε επίπεδα που δεν καλύπτουν το κόστος, η πίεση μπορεί να οδηγήσει μέρος των παραγωγών σε εγκατάλειψη της καλλιέργειας
«Αντίπαλος» για το ελαιόλαδο το κόστος παραγωγής
Ωστόσο, πίσω από την τιμή παραγωγού βρίσκεται ένα κόστος που έχει αυξηθεί σημαντικά και το οποίο, αποτελεί πλέον βασικό παράγοντα για το μέλλον της ελαιοκαλλιέργειας. Η συγκομιδή, τα εργατικά, τα λιπάσματα και οι υπόλοιπες καλλιεργητικές εργασίες επιβαρύνουν τον παραγωγό.
Εάν οι τιμές παραμείνουν σε επίπεδα που δεν καλύπτουν το κόστος, η πίεση μπορεί να οδηγήσει μέρος των παραγωγών σε εγκατάλειψη της καλλιέργειας.
«Όταν ο παραγωγός πληρώνει για να μαζέψει τον καρπό του και να πουλήσει το προϊόν του, όταν δεν φτάσουν τα χρήματα για τα καλλιεργητικά έξοδα και τα εργατικά, παρατηρείται το φαινόμενο να εγκαταλείπει», σημειώνει ο πρόεδρος της Εθνικής ΔΟΕ.
Η φετινή εικόνα των καλλιεργειών, πάντως, δεν παραπέμπει σε ακραίες συνθήκες. Οι υψηλές θερμοκρασίες που καταγράφηκαν δεν θεωρούνται από μόνες τους καταστροφικές για την ελιά, ενώ το βροχερό προηγούμενο διάστημα έχει λειτουργήσει θετικά ως προς τη διαθεσιμότητα νερού. Ο υδροφόρος ορίζοντας έχει αναπληρωθεί σε σημαντικό βαθμό.
Τα αποθέματα
Στο άμεσο μέτωπο της αγοράς, η εικόνα είναι περισσότερο καθησυχαστική. Τα διαθέσιμα αποθέματα χαρακτηρίζονται επαρκή, με τις ποσότητες να κρίνονται υπερεπαρκείς για την κάλυψη των αναγκών του επόμενου διμήνου, όταν και θα ξεκινήσει η νέα ελαιοκομική περίοδος.
«Αναμένουμε μια χρονιά μπροστά μας φυσιολογική απ’ όλες τις απόψεις. Εάν υπάρξει κάποιο πρόβλημα, αυτό θα είναι για τον παραγωγό, ο οποίος βρίσκεται αντιμέτωπος με ένα κόστος που δυσκολεύεται να καλύψει», τονίζει στον ΟΤ ο κ. Γιαννούλης.
