Ο παγκόσμιος τραπεζικός κλάδος αναμένεται να εισέλθει στο επόμενο έτος σε ισχυρή θέση, αντανακλώντας τις ευνοϊκές οικονομικές συνθήκες και τη σταθερή κερδοφορία, σύμφωνα με έκθεση της Moody’s Ratings που δημοσιεύθηκε τη Δευτέρα.
Ο οίκος αξιολόγησης αναμένει ότι τα σταθερά επιτόκια κατά το δεύτερο εξάμηνο του 2027 θα βελτιώσουν τις προοπτικές αναχρηματοδότησης των δανειοληπτών
Ο οίκος αξιολόγησης ανέφερε ότι οι τράπεζες έχουν προσαρμοστεί στις μεταβαλλόμενες συνθήκες της αγοράς και έχουν αντέξει ξαφνικές διαταραχές μέσω ενός κύκλου ταχείας νομισματικής σύσφιξης, με αποτέλεσμα να είναι καλύτερα προετοιμασμένες για να αντιμετωπίσουν τη συνεχιζόμενη γεωπολιτική και οικονομική αβεβαιότητα.
Η Moody’s διατηρεί «σταθερή» προοπτική για τις παγκόσμιες τράπεζες
Η Moody’s διατηρεί «σταθερή» προοπτική για τις παγκόσμιες τράπεζες για το 2027, αντανακλώντας την άποψή της σχετικά με τα πιστωτικά θεμελιώδη μεγέθη του τομέα κατά τους επόμενους 12 μήνες
Η οικονομική ανάπτυξη και το ποσοστό ανεργίας αναμένεται να παραμείνουν σταθερά στις χώρες της G20, καθώς ο πληθωρισμός θα μετριαστεί, σύμφωνα με την έκθεση
Η Moody’s αναμένει ότι οι γεωπολιτικοί κίνδυνοι, η χαλάρωση του ρυθμιστικού πλαισίου, η ανάπτυξη των ιδιωτικών αγορών, οι αποδόσεις των μακροπρόθεσμων κρατικών ομολόγων, η καθυστερημένη επίδραση της απότομης αύξησης του κόστους δανεισμού, καθώς και οι επενδύσεις στην τεχνητή νοημοσύνη και την τεχνολογία θα διαμορφώσουν την πιστωτική ποιότητα των τραπεζών το επόμενο έτος.
«Ο κύριος κίνδυνος για την ποιότητα των περιουσιακών στοιχείων των τραπεζών είναι η καθυστερημένη επίδραση του κύκλου αυστηροποίησης της νομισματικής πολιτικής της περιόδου 2022-24 και η πρόσφατη επιτάχυνσή του κατά τη διάρκεια του 2026. Οι εταιρικοί και οικιακοί δανειολήπτες εξακολουθούν να χρειάζονται αναχρηματοδότηση ή αποσβέσεις χρέους που δημιουργήθηκε σε ένα περιβάλλον πολύ χαμηλότερων επιτοκίων», ανέφερε η Moody’s.
Ο οίκος αξιολόγησης αναμένει ότι τα σταθερά επιτόκια κατά το δεύτερο εξάμηνο του 2027 θα βελτιώσουν τις προοπτικές αναχρηματοδότησης των δανειοληπτών και θα περιορίσουν τις πιστωτικές ζημίες, αν και οι πληθωριστικές πιέσεις και η εταιρική αναχρηματοδότηση θα αποτελέσουν τον κύριο κίνδυνο για την ποιότητα των περιουσιακών στοιχείων

































