Σε συμφωνία κατέληξαν UniCredit και Γερμανία σχετικά με τα βασικά σημεία διαφωνίας όσον αφορά την εξαγορά της Commerzbank από την ιταλική τράπεζα, μια σημαντική εξέλιξη στη διετή μάχη για τον έλεγχο του γερμανικού πιστωτικού ιδρύματος.
Η συμφωνία, η οποία περιγράφεται σε επιστολή του διευθύνοντος συμβούλου της UniCredit, Αντρέα Ορσέλ, προς τον Γερμανό υπουργό Οικονομικών Λαρς Κλίνγκμπαϊλ, καθώς και σε ξεχωριστή δήλωση του Γερμανού υπουργού προς το Reuters, ορίζει ότι η γερμανική έδρα της συγχωνευμένης τράπεζας θα παραμείνει στη Φρανκφούρτη ως εισηγμένη εταιρεία, ένα βασικό αίτημα της Γερμανίας.
Μάλιστα, η Γερμανία παραιτήθηκε από την επιμονή της να ορίσει δύο μέλη στο εποπτικό συμβούλιο της Commerzbank, ως παραχώρηση προς την UniCredit.
Η γερμανική κυβέρνηση κατέχει μερίδιο 13,3% στην Commerzbank, μετά τη διάσωση που έλαβε κατά τη διάρκεια της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής κρίσης
Η συγχώνευση της UniCredit και της Commerzbank θα δημιουργούσε μια τράπεζα με ενεργητικό άνω των 1,3 τρισεκατομμυρίων ευρώ (1,4 τρισεκατομμύρια δολάρια) σε δύο από τις μεγαλύτερες οικονομίες της ευρωζώνης, σε μία από τις σημαντικότερες διασυνοριακές τραπεζικές συναλλαγές στην Ευρώπη τα τελευταία χρόνια.
Στην επιστολή με ημερομηνία 18 Νοεμβρίου, όπως αναφέρει το Reuters, ο Ορσέλ δήλωσε ότι ήταν «έτοιμος να δεσμευτεί» σε μια σειρά δεσμευτικών αρχών και ευχαρίστησε τον Κλίνγκμπαϊλ για τις συζητήσεις «που μας επέτρεψαν να βρούμε κοινό έδαφος».
Η UniCredit δεσμεύτηκε επίσης να εντάξει Γερμανούς υπηκόους στο διοικητικό συμβούλιο της UniCredit.
Ο Κλίνγκμπαϊλ, σε δήλωσή του προς το Reuters, ανέφερε ότι η Γερμανία «υποστηρίζει μια ταχεία διαδικασία και μια ομαλή μεταβίβαση του ελέγχου».
«Έχουμε καταλήξει σε κοινή βάση και η UniCredit έχει αναλάβει σαφείς δεσμεύσεις έναντι της Γερμανίας ως επιχειρηματικού προορισμού, έναντι των δικαιωμάτων των εργαζομένων της Commerzbank και έναντι της συνέχισης ενός εποικοδομητικού διαλόγου με το συμβούλιο εργαζομένων κατά τη διάρκεια της περαιτέρω διαδικασίας», επισήμανε ο Κλίνγκμπαϊλ, αναφερόμενος σε ένα όργανο εκλεγμένων εκπροσώπων των εργαζομένων.

Ο Αντρέα Ορσέλ
Συμμετοχή της γερμανικής κυβέρνησης
Ο Ορσέλ έκανε την πρώτη επαφή με την Commerzbank το 2024, αιφνιδιάζοντας τον πιστωτικό οργανισμό και την κυβέρνηση, καθώς είχε συγκεντρώσει διακριτικά ένα μερίδιο. Η Commerzbank και το Βερολίνο προσπάθησαν να αποτρέψουν την εξαγορά, αλλά υπέκυψαν αφού η UniCredit συγκέντρωσε μερίδιο που πλησίαζε το 50%.
Οι εργαζόμενοι της Commerzbank αντιτίθενται εδώ και καιρό στη συμφωνία, εν μέρει λόγω των δηλωμένων σχεδίων του Ορσέλ για περικοπές θέσεων εργασίας στη Γερμανία.

Εκπρόσωπος του προσωπικού της Commerzbank δήλωσε την Πέμπτη ότι χαιρέτισε τη συμφωνία λόγω της δέσμευσής της να διατηρήσει τη Φρανκφούρτη ως έδρα της στη Γερμανία, αλλά προειδοποίησε ότι οι συμβάσεις εργασίας που υπάρχουν, παραμένουν σε ισχύ.
«Αν αυτές οι συμφωνίες τηρηθούν όπως έχει ανακοινωθεί, ίσως να μην μας περιμένουν χρόνια αντιπαράθεσης», σχολίασε ο Σάσα Ούμπελ, πρόεδρος του συμβουλίου εργαζομένων της Commerzbank.
«Τελικά, εξαρτάται πλέον από τον Αντρέα Ορσέλ το πώς θα τον υποδεχτούμε εδώ ως εργαζόμενοι», είπε στο Reuters.
Η γερμανική κυβέρνηση κατέχει μερίδιο 13,3% στην Commerzbank, μετά τη διάσωση που έλαβε κατά τη διάρκεια της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής κρίσης.
Το «πράσινο φως»
Η πώληση του μεριδίου της ομοσπονδιακής κυβέρνησης παραμένει ανοιχτό ζήτημα. Στην επιστολή του, ο Ορσέλ ανέφερε ότι οι συμφωνίες με την UniCredit «θέτουν τις βάσεις για την εκποίηση του μεριδίου της κυβέρνησης», αλλά η δήλωση του Κλίνγκμπαϊλ δεν περιέχει καμία δέσμευση για πώληση.
Ο Κλίνγκμπαϊλ και ο Ορσέλ συναντήθηκαν τον Σεπτέμβριο σχετικά με την εχθρική προσφορά της ιταλικής τράπεζας ύψους 45 δισεκατομμυρίων ευρώ. Και οι δύο χαρακτήρισαν τις συνομιλίες «εποικοδομητικές», αλλά οι διαφορές παρέμειναν.

Έκτοτε, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και η Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ έχουν δώσει το πράσινο φως για τη συμφωνία, ξεπερνώντας τα ρυθμιστικά εμπόδια.
Νωρίτερα αυτό το μήνα, η Commerzbank δήλωσε ότι ήταν «πεπεισμένη» ότι μια συμφωνία μεταξύ των δύο τραπεζών θα μπορούσε να δημιουργήσει αξία, υιοθετώντας μια σαφώς πιο αισιόδοξη στάση απέναντι σε μια πιθανή συγχώνευση στην οποία είχε αντισταθεί για μεγάλο χρονικό διάστημα.
































