array(5) {
  ["ai_cats"]=>
  array(1) {
    [0]=>
    string(20) "Business and Finance"
  }
  ["ai_subcats"]=>
  array(2) {
    [0]=>
    string(24) "Mergers and Acquisitions"
    [1]=>
    string(16) "Financial Crisis"
  }
  ["ai_tone"]=>
  string(7) "neutral"
  ["ai_dv_cat1"]=>
  string(8) "Business"
  ["ai_dv_cat2"]=>
  string(24) "Negative News: Financial"
}

Pennzoil εναντίον Texaco: Η αποζημίωση των 10,53 δισ. που οδήγησε έναν κολοσσό στη χρεοκοπία

Μια συμφωνία εξαγοράς της Getty Oil, μια ανταγωνιστική προσφορά 10,1 δισ. δολαρίων από την Texaco και η κατηγορία για παράνομη παρέμβαση σε συμβόλαιο οδήγησαν στη μεγαλύτερη αστική επιδίκαση στην αμερικανική ιστορία

Pennzoil εναντίον Texaco: Η αποζημίωση των 10,53 δισ. που οδήγησε έναν κολοσσό στη χρεοκοπία

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Προσθήκη του ot.gr στην Google

Η ιστορία ξεκίνησε στα τέλη του 1983, όταν η Pennzoil επιχείρησε να αποκτήσει σημαντικό μερίδιο της Getty Oil, μιας από τις μεγαλύτερες αμερικανικές πετρελαϊκές εταιρείες. Στις 2 Ιανουαρίου 1984, οι δύο πλευρές κατέληξαν σε συμφωνία βάσει της οποίας η Pennzoil θα αποκτούσε περίπου τα τρία έβδομα των μετοχών της Getty, καταβάλλοντας 110 δολάρια ανά μετοχή. Το υπόλοιπο μερίδιο θα παρέμενε σε καταπίστευμα της οικογένειας Getty.

Η συμφωνία αποτυπώθηκε σε μνημόνιο συμφωνίας, το οποίο υπογράφηκε από τους εκπροσώπους των εμπλεκόμενων πλευρών. Δεν είχε, ωστόσο, ολοκληρωθεί η σύνταξη και υπογραφή της οριστικής σύμβασης συγχώνευσης, ενώ υπήρχαν ακόμη προϋποθέσεις που έπρεπε να εκπληρωθούν. Αυτή ακριβώς η διάκριση θα αποτελούσε αργότερα τον πυρήνα της δικαστικής διαμάχης, η οποία τελεσιδίκησε στις 19 Νοεμβρίου 1985, όπως αναφέρουν τα πρακτικά της υπόθεσης από το Ομοσπονδιακό δικαστήριο Νέας Υόρκης.

Η παρέμβαση της Texaco και τα 10,1 δισ. δολάρια

Λίγες ημέρες αργότερα, η Texaco εμφανίστηκε με ανταγωνιστική πρόταση. Προσέφερε αρχικά 125 δολάρια ανά μετοχή και στη συνέχεια ανέβασε το τίμημα στα 128 δολάρια, επιδιώκοντας την εξαγορά ολόκληρης της Getty Oil. Η συνολική αξία της συναλλαγής έφθασε περίπου τα 10,1 δισ. δολάρια, καθιστώντας την μία από τις μεγαλύτερες εταιρικές εξαγορές της εποχής, σύμφωνα με τους New York Times.

Η Getty αποδέχθηκε την προσφορά και η εξαγορά προχώρησε. Η Pennzoil υποστήριξε, όμως, ότι είχε ήδη συνάψει δεσμευτική συμφωνία και ότι η Texaco γνώριζε την ύπαρξή της, αλλά παρενέβη για να την ακυρώσει. Η κατηγορία δεν αφορούσε απλώς την απώλεια μιας επιχειρηματικής ευκαιρίας, αλλά την παράνομη πρόκληση αθέτησης συμβατικής υποχρέωσης.

Η Pennzoil αρχικά επιχείρησε να εμποδίσει δικαστικά την εξαγορά στο Ντέλαγουερ. Όταν δεν εξασφάλισε προσωρινή απαγόρευση της συναλλαγής, στράφηκε κατά της Texaco στα δικαστήρια του Τέξας, διεκδικώντας αποζημίωση για την παρέμβαση στη συμφωνία.

Τεχαψο

Πώς προέκυψαν τα 10,53 δισ. δολάρια

Η δίκη διήρκεσε περίπου τέσσερις μήνες και ολοκληρώθηκε με απόφαση των ενόρκων στις 19 Νοεμβρίου 1985. Το σώμα των ενόρκων έκρινε ότι η Texaco είχε παρέμβει παράνομα στη συμφωνία μεταξύ Pennzoil και Getty και επιδίκασε συνολικά 10,53 δισ. δολάρια.

Το ποσό αποτελούνταν από δύο βασικά σκέλη:

7,53 δισ. δολάρια ως αποζημιωτικές ζημίες: Αφορούσαν την οικονομική ζημία που, σύμφωνα με την κρίση των ενόρκων, υπέστη η Pennzoil εξαιτίας της απώλειας της συμφωνίας. Η αποτίμηση συνδέθηκε με την αξία των περιουσιακών στοιχείων και των πετρελαϊκών αποθεμάτων που θα αποκτούσε μέσω της Getty, όχι απλώς με τη διαφορά μεταξύ των δύο προσφερόμενων τιμών ανά μετοχή.

3 δισ. δολάρια ως τιμωρητική αποζημίωση: Πρόσθετο ποσό που επιβλήθηκε λόγω της συμπεριφοράς της Texaco, με στόχο την τιμωρία και την αποτροπή ανάλογων πρακτικών.

Η Pennzoil είχε ζητήσει 7,5 δισ. δολάρια σε πραγματικές ζημίες και ισόποση τιμωρητική αποζημίωση. Οι ένορκοι αποδέχθηκαν το μεγαλύτερο μέρος της πρώτης απαίτησης, αλλά περιόρισαν τη δεύτερη στα 3 δισ. δολάρια.

Η απόφαση της 10ης Δεκεμβρίου 1985 ανέβασε ακόμη περισσότερο τον λογαριασμό. Προστέθηκαν περίπου 625 εκατ. δολάρια σε τόκους για το διάστημα πριν από την έκδοση της απόφασης, με ορισμένες προσαρμογές βάσει συμφωνίας των δύο πλευρών. Το τελικό ποσό διαμορφώθηκε στα περίπου 11,12 δισ. δολάρια, ενώ προβλέφθηκε και μεταγενέστερος τόκος 10% ετησίως μέχρι την εξόφληση.

Από τη δικαστική απόφαση στη χρεοκοπία

Το πρόβλημα για την Texaco ήταν ότι, σύμφωνα με τη νομοθεσία του Τέξας, για να αναστείλει την εκτέλεση της απόφασης όσο διαρκούσε η έφεση έπρεπε να καταθέσει εγγυητική επιστολή που να καλύπτει το ποσό της οφειλής, τους τόκους και τα έξοδα. Η απαιτούμενη εγγύηση ξεπερνούσε τα 13 δισ. δολάρια, ποσό πολύ μεγαλύτερο από τις δυνατότητες της αγοράς εγγυητικών.

Οι συνέπειες ήταν άμεσες. Η μετοχή της Texaco υποχώρησε, οι πιστοληπτικές αξιολογήσεις της επιδεινώθηκαν και οι πιστωτές της έγιναν πιο επιφυλακτικοί. Η εταιρεία αντιμετώπισε δυσκολίες ακόμη και στην προμήθεια αργού πετρελαίου με τους συνήθεις εμπορικούς όρους. Η χρηματιστηριακή αξία της υπολογιζόταν τότε σε περίπου 9,5 δισ. δολάρια, δηλαδή χαμηλότερα από την ίδια την επιδικασθείσα αποζημίωση.

Τον Απρίλιο του 1987 η Texaco προσέφυγε στη διαδικασία προστασίας από τους πιστωτές του Chapter 11. Η εξέλιξη αυτή δεν σήμαινε ότι η εταιρεία είχε πάψει να είναι λειτουργικά βιώσιμη. Η δικαστική απαίτηση, όμως, είχε δημιουργήσει μια χρηματοοικονομική κρίση που απειλούσε την επιβίωσή της.

Ο συμβιβασμός των 3 δισ. δολαρίων

Στις 19 Δεκεμβρίου 1987, οι δύο πλευρές συμφώνησαν σε συμβιβασμό ύψους 3 δισ. δολαρίων, ο οποίος εντάχθηκε στο σχέδιο αναδιοργάνωσης της Texaco που εγκρίθηκε τον Μάρτιο του 1988. Για να χρηματοδοτήσει την πληρωμή, η εταιρεία εξασφάλισε νέα τραπεζική χρηματοδότηση 3 δισ. δολαρίων με εξασφαλίσεις σε περιουσιακά στοιχεία θυγατρικών της.

Η Pennzoil δέχθηκε να εγκαταλείψει την απαίτησή της που ξεπερνούσε τα 11 δισ. δολάρια, με αντάλλαγμα την άμεση καταβολή των 3 δισ. και την οριστική διευθέτηση των σχετικών δικαστικών διαφορών.

Έτσι, μια επιχειρηματική συμφωνία που δεν είχε φθάσει στην τελική συμβατική της μορφή προκάλεσε μια από τις μεγαλύτερες δικαστικές και χρηματοοικονομικές κρίσεις στην αμερικανική εταιρική ιστορία. Η υπόθεση Pennzoil-Texaco έμεινε ως χαρακτηριστικό παράδειγμα του πόσο ακριβά μπορεί να κοστίσει η παρέμβαση σε μια συμφωνία που έχει ήδη αποκτήσει δεσμευτικό χαρακτήρα, ακόμη και πριν ολοκληρωθούν όλες οι τυπικές διαδικασίες μιας εξαγοράς.

OT Originals
Περισσότερα από World

ot.gr | Ταυτότητα

Διαχειριστής - Διευθυντής: Λευτέρης Θ. Χαραλαμπόπουλος

Διευθυντής Σύνταξης: Χρήστος Κολώνας

Ιδιοκτησία - Δικαιούχος domain name: ΟΝΕ DIGITAL SERVICES MONOΠΡΟΣΩΠΗ ΑΕ

Μέτοχος: ALTER EGO MEDIA A.E.

Νόμιμος Εκπρόσωπος: Ιωάννης Βρέντζος

Έδρα - Γραφεία: Λεωφόρος Συγγρού αρ 340, Καλλιθέα, ΤΚ 17673

ΑΦΜ: 801010853, ΔΟΥ: ΚΕΦΟΔΕ ΑΤΤΙΚΗΣ

Ηλεκτρονική διεύθυνση Επικοινωνίας: [email protected], Τηλ. Επικοινωνίας: 2107547007

Μέλος

ened
ΜΗΤ

Aριθμός Πιστοποίησης
Μ.Η.Τ.232433

Cookies