Πέθανε ο Στέφανος Μάνος

array(5) { ["ai_cats"]=> array(1) { [0]=> string(17) "News and Politics" } ["ai_subcats"]=> array(2) { [0]=> string(13) "National News" [1]=> string(8) "Politics" } ["ai_tone"]=> string(7) "neutral" ["ai_dv_cat1"]=> string(15) "Current Events1" ["ai_dv_cat2"]=> string(14) "Death & Injury" }

Πέθανε σε ηλικία 87 ετών ο πρώην υπουργός Στέφανος Μάνος, που τα τελευταία χρόνια αντιμετώπιζε προβλήματα υγείας.

Διατέλεσε βουλευτής και υπουργός Οικονομικών και Εθνικής Οικονομίας. Υπήρξε ιδρυτής των Φιλελευθέρων και συνιδρυτής της Δράσης.

Από την Αλλατίνη στα έδρανα της Βουλής

Ο Στέφανος Μάνος γεννήθηκε στην Αθήνα στις 20 Δεκεμβρίου του 1939. Ήταν γιος του Αλέξανδρου Μάνου, χειρουργού και πρώην διευθυντή του νοσοκομείου «Ευαγγελισμός», και της Μαριέττας Πανούτσου, επιχειρηματία και κόρης πρώην προέδρου του ΣΕΒ.

Σπούδασε μηχανολόγος μηχανικός, με ειδίκευση στην αεροδυναμική στο Πολυτεχνείο της Ζυρίχης και το 1965 έλαβε μεταπτυχιακό δίπλωμα ΜΒΑ στη Διοίκηση επιχειρήσεων από το Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ.

Τον επόμενο χρόνο, έγινε βοηθός γενικός διευθυντής της «Αλλατίνη Α.Ε.», ενώ στη συνέχεια διετέλεσε γενικός διευθυντής, αντιπρόεδρος και πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου της ίδιας εταιρείας, από την αποχώρησε το 1977 για να πολιτευθεί.

Οι απόψεις του προκάλεσαν πολιτικές αντιπαραθέσεις σε μία σειρά ζητημάτων.

Η πολιτική του πορεία

Έθεσε για πρώτη φορά υποψηφιότητα για βουλευτής στη Β΄ Αθηνών το 1977 με τη Νέα Δημοκρατία, με την οποία και εξελέγη, ενώ στη συνέχεια ορίστηκε υφυπουργός Δημοσίων Έργων. Από τότε εκλεγόταν συνεχώς βουλευτής μέχρι και το 2007, πλην των εκλογικών αναμετρήσεων του 1985 και του Νοεμβρίου του 1989.

Το 1998, κατά τη διάρκεια της ψηφοφορίας της τροπολογίας για τις ΔΕΚΟ, που είχε φέρει ο υπουργός Οικονομικών του ΠΑΣΟΚ, Γιάννος Παπαντωνίου, διαφώνησε με τον αρχηγό του κόμματος Κώστα Καραμανλή, με αποτέλεσμα να παραπεμφθεί στο πειθαρχικό όργανο της ΝΔ, το οποίο και τον διέγραψε.

Τον Απρίλιο του 1999, ίδρυσε το κόμμα των Φιλελευθέρων με έμβλημα τον ταύρο, το οποίο κατήλθε αυτόνομα στις ευρωεκλογές του Ιουνίου 1999, κερδίζοντας ποσοστό 1,62% των ψήφων. Στις εθνικές εκλογές του 2000, το κόμμα των Φιλελευθέρων συνεργάστηκε με τη ΝΔ και ο Στέφανος Μάνος εισήλθε στην Βουλή με το ψηφοδέλτιό της. Δύο χρόνια αργότερα, ανέστειλε τη λειτουργία του κόμματος με βασική αιτιολογία την έλλειψη οικονομικών πόρων.

Το 2004, συμπεριλήφθηκε ως ανεξάρτητος συνεργαζόμενος στην τρίτη θέση του ψηφοδελτίου Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ.

Κατά τη διάρκεια της πολιτικής του καριέρας, ανέλαβε αρκετές κυβερνητικές θέσεις. Την περίοδο 1977 – 1980 διετέλεσε υφυπουργός Δημοσίων Έργων, θέση από την οποία αποχώρησε λόγω κατάργησής της, για να αναλάβει το νεοσύστατο Υπουργείο Χωροταξίας, Οικισμού και Περιβάλλοντος και το Υπουργείο Βιομηχανίας και Ενέργειας (1980-81) στην κυβέρνηση Γεωργίου Ράλλη.

Στην κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη ήταν ένας από τους πρώτους στην κλάση υπουργούς. Αρχικά, ανέλαβε το Υπουργείο Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων (1990-91), στη συνέχεια το Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας (1992) και τελικά το Υπουργείο Οικονομικών (1992-93).

Έχει χρηματίσει αντιπρόεδρος του Συνδέσμου Αλευροβιομηχάνων Ελλάδος και έφορος του Δ.Σ. του ΣΕΒ.

Το κόμμα Δράση

Στις 17 Μαρτίου 2009, ο Στέφανος Μάνος μαζί με τον Βασίλη Κοντογιαννόπουλο και τον Γιάννη Μπουτάρη ίδρυσαν ένα νέο πολιτικό κόμμα, την «Δράση». Στις ευρωεκλογές 2009, ήταν υποψήφιος ευρωβουλευτής ως επικεφαλής του ψηφοδελτίου του κόμματος.

Στις 23 Φεβρουαρίου 2012, ανακοίνωσε ότι η Δράση θα συμμετάσχει στις ερχόμενες εκλογές με επικεφαλής τον ίδιο, ενώ ανακοινώθηκε και η συνεργασία με την Φιλελεύθερη Συμμαχία.

Στις 21 Μαΐου 2012, ανακοινώθηκε η κοινή κάθοδος της Δράσης και της «Δημιουργίας, Ξανά!» στις εκλογές της 17ης Ιουνίου 2012.

Στις 19 Ιουνίου 2012, υπέβαλε την παραίτησή του στην Κεντρική Επιτροπή του κόμματος, ζητώντας να βρεθεί ο διάδοχός του και ανακοίνωσε παράλληλα ότι θα παραμείνει ενεργό στέλεχος της «Δράσης».

Ο Στέφανος Μάνος είχε τιμηθεί από τη Γαλλική Δημοκρατία με τον τίτλο του Ιππότη της Λεγεώνας της Τιμής. Ήταν παντρεμένος και πατέρας πέντε παιδιών.

Ο αποχαιρετισμός από τον Αϊβαλιώτη

Ο Αριστοτέλης Αϊβαλιώτης, αντιπρόεδρος της Δράσης και πρώτην γενικός γραμματέας Ενέργειας στο υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας «αποχαιρέτησε» το Στέφανο Μάνο με ανάρτηση στο facebook.

«Θρηνώ και οδύρομαι όταν εννοήσω τον θάνατον»

Όλοι οι άνθρωποι είμαστε μόρια σκόνης, διάσπαρτα στο απέραντο σύμπαν. ‘Οπως τα πεφταστέρια που βλέπουμε στον νυχτερινό ουρανό. Αλλα μικρά, σαν κόκκοι άμμου, άλλα μεγάλα, σαν τεράστιοι βράχοι που αφήνουν μια μεγάλη φωτεινή τροχιά στον ορίζοντα.
Τέτοιος τεράστιος βράχος ήταν ο Στέφανος Μάνος που μας άφησε σήμερα.

Φαντάζομαι, σαν και εμένα θα υπάρχουν ακόμα πολλοί που σήμερα αισθάνονται ορφανοί. Γιατί ο Στέφανος Μάνος για πολλά χρόνια μας έδινε ελπίδα ότι ορθολογισμός και πολιτική δεν είναι έννοιες ασύμβατες. Γιατί το πολύμορφο έργο που άφηνε όπου του δινόταν η ευκαιρία βελτίωνε την ζωή όλων μας. Και γιατί, για όσους τον γνώριζαν πιο προσωπικά, ήταν ένας ωραίος άνθρωπος.

Ο Στέφανος Μάνος μπόρεσε να βρει κουράγιο και να αφήσει τον χώρο των επιχειρήσεων, στον οποίο θα είχε λάμψει ίσως περισσότερο, και να μπει στην πολιτική το 1977, με την παρότρυνση ενός άλλου μεγάλου, του Κωνσταντίνου Καραμανλή. Το διάστημα 1977-1981 καθώς και εκείνο του 1990-1993 του δόθηκε η δυνατότητα, σαν υπουργός να βάλει την σφραγίδα του στα σημαντικότερα έργα που σήμερα θεωρούμε την μηχανή της ανάπτυξης της χώρας. Η πολεοδομική αναμόρφωση, το αεροδρόμιο Ελευθέριος Βενιζέλος, το Μετρό της Αθήνας, η Αττική Οδός, το σύστημα των παραχωρήσεων, και τόσα άλλα είναι έργα του Στέφανου Μανου, σε αυτό το σύντομο παράθυρο διοίκησης του.

Του χρωστάμε πολλά. Πόσα περισσότερα θα ήταν αν το πολιτικό σύστημα δεν τον απέρριπτε τόσο σύντομα. Γιατί ο Στέφανος Μάνος είχε ένα χαρακτηριστικό, που για κάποιους ήταν θαυμαστό, για άλλους ανάθεμα: έλεγε τα σύκα σύκα και την σκάφη σκάφη και δεν συμβιβαζόταν εύκολα με ισορροπίες. Έτσι, στην μικρή μας ελληνική παρέα, όπου όλοι θέλουν να κρατάνε τους άλλους από κάπου, αυτός ήταν ένας μόνος του.

Μόνος, αλλά Μάνος.

Προσπάθησε να ξεπεράσει τον αποκλεισμό με την δημιουργία νέων κομμάτων, υπό την ηγεσία του, το 1999 με τους Φιλελεύθερους, το 2008 με την Δράση. Η αποτυχία του σηματοδοτεί, μεταξύ άλλων, την αποτυχία του ελληνικού πολιτικού συστήματος και της ελληνικής κοινωνίας να πειραματίζεται και να δοκιμάζει κάτι άλλο, εκτός από τις διαφορετικές αποχρώσεις του λαϊκισμού.

Ίσως σε μια άλλη χώρα τα πειράματα του Στεφανου Μανου να είχαν ευτυχή κατάληξη. Ισως σε μια άλλη εποχή, μια άλλη χρονική στιγμή. Ομως, παρόλη την αποτυχία, για όσους ζήσαμε μαζί του αυτήν την διαδρομή, τι σχολείο ήταν αυτό, τι καταπληκτική εμπειρία.

Για εμάς τους φανατικούς φίλους και οπαδούς του ο Στέφανος Μάνος αντιπροσώπευε μια ελπίδα για την Ελλάδα. Αλλά ήταν και ένας ωραίος άνθρωπος.

Κάποιοι τον κατηγορούσαν σαν «ανάλγητο», γιατί απλά δεν χάιδευε αυτιά. Αλλά εμείς που τον ξέραμε, βλέπαμε έναν ευαίσθητο άνθρωπο, με τεράστιες γνώσεις, με ένα φανταστικό πρακτικό μυαλό, και με ένα ανεξάντλητο χιούμορ. Ενας πραγματικά «Αναγεννησιακός» άνθρωπος
Πάει πια. Θα μας λείψει. Αλλά δεν θα τον ξεχάσουμε.

Captain, oh, my Captain.
Αντίο.