Οι εξελίξεις στη Γαλλία που για ένα μεγάλο μέρος κυρίαρχων ΜΜΕ και φυσικά για τη ρητορική της γαλλικής κυβέρνησης και των ομοϊδεατών της αρχίζουν και τελειώνουν στις εικόνες καταστροφής και βανδαλισμών που κάνουν τον γύρο του κόσμου, δεν είναι μόνο αυτό και σίγουρα δεν είναι κεραυνός εν αιθρία.
Το γεγονός ότι η οικονομική πολιτική του Εμανουέλ Μακρόν -ο οποίος σε διάγγελμά του το βράδυ της Κυριακής επιχείρησε να μεταθέσει το κέντρο βάρους από τις κυβερνητικές ευθύνες αναγγέλοντας ότι θα τηρήσει «σκληρή γραμμή» απέναντι στους «ταραξίες» έφηβους, γονείς και εργαζόμενους- είναι αυτή που κατέβασε τον κόσμο στις διαδηλώσεις ενάντια στις ανισότητες, στην ακρίβεια, στην απαξίωση της δημόσιας εκπαίδευσης και των κοινωνικών δομών, με τους μαθητές να δείχνουν τον δρόμο, φαίνεται να περνάει «στα ψιλά» για πολλούς, που στο οπτικό πεδίο τους υπάρχουν μόνο οι «μπαχαλάκηδες».
Οι πανεθνικές διαδηλώσεις του Σαββάτου, στις οποίες συμμετείχαν μαθητές και φοιτητές που διαμαρτύρονταν για τις συνθήκες στην εκπαίδευση και εργαζόμενους που εξέφραζαν την αγανάκτησή τους για την ακρίβεια, κατέληξαν σε ταραχές και λεηλασίες, πυροδοτώντας μια πολιτική θύελλα. Μια θύελλα την οποία η ακροδεξιά δεν αφήνει ανεκμετάλλευτη με τη Μαρίν Λεπέν να δηλώνει απροκάλυπτα ότι «η χώρα μας βρίσκεται σφιγμένη σε μια μέγγενη, ανάμεσα στη βία και την αδυναμία», πρόσθεσε, αναφερόμενη στην αριστερά και στην κυβέρνηση. Το κόμμα της έγραψε την Κυριακή στο X ότι θα «αποκαταστήσει την τάξη» μετά το «χάος».
Είναι η οικονομία…
Η τελική μάχη για τον προϋπολογισμό που επιχειρεί να περάσει η κυβέρνηση με πρωθυπουργό τον Λεκορνί είναι η πιο χαοτική μέχρι στιγμής.
Οι επενδυτές χάνουν την εμπιστοσύνη τους στην ικανότητα της Γαλλίας να αντιμετωπίσει τις δημοσιονομικές της δυσκολίες, προκαλώντας πανικό στις αγορές ομολόγων που έχει οδηγήσει το επιτόκιο που πληρώνει η χώρα για τα 10ετή ομόλογά της σε σχέση με τη Γερμανία σε επίπεδα που δεν είχαν παρατηρηθεί από το 2011.
Μια βαθιά διχασμένη Εθνοσυνέλευση ξεκίνησε την περασμένη εβδομάδα τη συζήτηση για την πρόταση προϋπολογισμού για το 2027, η οποία περιλαμβάνει πρωτοφανή μέτρα λιτότητας για τη μείωση του ελλείμματος ύψους περίπου 54 δισ. ευρώ.
Τα γαλλικά περιουσιακά στοιχεία υποχώρησαν τη Δευτέρα, καθώς οι επενδυτές αναλογίζονταν τον αντίκτυπο της βίας στις οικονομικές και πολιτικές προοπτικές της χώρας.
Τα κρατικά ομόλογα κατέγραψαν χειρότερες επιδόσεις από τα περισσότερα ευρωπαϊκά ομόλογα, προκαλώντας τη διεύρυνση του spread των 10ετών ομολόγων κατά επτά μονάδες βάσης, φτάνοντας τις 145 μονάδες βάσης, ενώ το ευρώ υποχώρησε έως και 0,5%.
Οι γαλλικές μετοχές κατέγραψαν επίσης χαμηλότερες επιδόσεις, με τον δείκτη CAC 40 να υποχωρεί κατά 1,2%, ενώ ο πανευρωπαϊκός Stoxx 600 σημείωσε πτώση 0,6%.
Η τέλεια πολιτική καταιγίδα στην Ευρώπη
Η ακρίβεια, η οποία βρίσκεται στη ρίζα των διαμαρτυριών που έβγαλαν στους δρόμους περισσότερους από μισό εκατομμύριο ανθρώπους στη Γαλλία, δεν είναι αποκλειστικά γαλλικό φαινόμενο.
Αλλωστε, και στην Ιταλία, όπου οι βουλευτικές εκλογές είναι προγραμματισμένες για το 2027, έγιναν διαδηλώσεις, το ίδιο και σε Βέλγιο, Πορτογαλία, αλλά και Αλβανία.
Κινητοποιήσεις διοργανώνονται και στην Ισπανία για τη στέγαση και τους μισθούς, μόλις δύο εβδομάδες πριν από τις πρόωρες εθνικές εκλογές.
Ο επικεφαλής της εταιρείας δημοσκοπήσεων Elabe, Μπερνάρ Σανατές, βλέπει ένα νήμα εδώ: την αποτυχία των δημόσιων πολιτικών να αντιμετωπίσουν το αίσθημα της ανισότητας. «Τα προβλήματα που θέτουν οι διαδηλωτές είναι ακόμα πιο έντονα, δεδομένης της έλλειψης ανάπτυξης», δήλωσε στο Bloomberg.
Η ΕΕ ήδη αντιμετωπίζει δυσκολίες όσον αφορά την επίτευξη συμφωνίας για τον μεγαλύτερο προϋπολογισμό της ιστορίας της, την κάλυψη ενός τεράστιου δημοσιονομικού κενού για την Ουκρανία και την αντιμετώπιση των γεωπολιτικών πιέσεων από τις ΗΠΑ και την Κίνα. Τώρα, κινδυνεύει επίσης να παραλύσει λόγω εσωτερικών πολιτικών προβλημάτων στις χώρες που, συνολικά, αντιπροσωπεύουν περίπου το 60% του ΑΕΠ και του πληθυσμού της, γράφει το Politico.
Η ΕΕ βρίσκεται αντιμέτωπη με ένα άνευ προηγουμένου δίλημμα: οι τέσσερις μεγαλύτερες οικονομίες της οδεύουν όλες προς εκλογές ή πολιτική αναταραχή, γεγονός που ενδέχεται να παραλύσει την ικανότητα της Ένωσης να προχωρήσει σε οποιαδήποτε δράση.
Η Ισπανία θα προσέλθει στις κάλπες τον επόμενο μήνα, με την κεντροδεξιά και την ακροδεξιά να φαίνονται έτοιμες να αναλάβουν την εξουσία.
Η Γαλλία θα αλλάξει πρόεδρο τον Απρίλιο, με τις δημοσκοπήσεις να ευνοούν την ηγέτιδα της ακροδεξιάς Μαρίν Λε Πεν. Το κόμμα «Εναλλακτική για τη Γερμανία» βρίσκεται σε άνοδο, θέτοντας υπό αμφισβήτηση την καγκελαρία του Φρίντριχ Μερτς.
Και η ασυνήθιστα μακροχρόνια κυβέρνηση της Ιταλίδας πρωθυπουργού Τζιόρτζια Μελόνι οδεύει επίσης προς εκλογές το 2027.
Οι συνέπειες γίνονται ήδη εμφανείς.
Η Σύνοδος Κορυφής της προηγούμενης εβδομάδα άφησε μία βαθιά ρήξη που άφησε πίσω της αυτή η σύνοδος, ανάμεσα σε χώρες του ευρωπαϊκού Νότου, όπως η Ιταλία, Ελλάδα, Ισπανία, Πορτογαλία, Κύπρος, αλλά και η Πολωνία που ζητούν περισσότερες δαπάνες, ώστε να αντιμετωπιστεί ο ενεργειακός Αρμαγεδδώνας και σε χώρες του ευρωπαϊκού Βορρά όπως Γερμανία, Ολλανδία, Αυστρία, Δανία, Σουηδία και Φινλανδία, οι οποίες ζητούν να μην υπάρξει δημοσιονομική χαλάρωση, μια ρήξη που αφήνει στον αέρα τα ευρωπαϊκά νοικοκυριά.
Ισως οι εξελίξεις στη Γαλλία να είναι μόνο η αρχή.
