ΗΠΑ: Γιατί αποτυγχάνουν στους πολέμους;

Ο τρόπος με τον οποίο διεξάγουν τους πολέμους οι ΗΠΑ δεν αποδίδει. Αυτό υποστηρίζει σε άρθρο του στον Economist o πρώην πρέσβης των ΗΠΑ στο ΝΑΤΟ Ivo Daalder.

Το άρθρο του Ivo Daalder στον Economist υποστηρίζει ότι, παρά τη συντριπτική στρατιωτική υπεροχή των ΗΠΑ, η Ουάσιγκτον «αποτυγχάνει συστηματικά να μετατρέψει τη στρατιωτική ισχύ σε πολιτική νίκη», καθώς εδώ και περισσότερες από τρεις δεκαετίες «δεν έχει καταφέρει να κερδίσει ουσιαστικά κανέναν μεγάλο πόλεμο».

Όπως επισημαίνει, μετά το 1945 οι Ηνωμένες Πολιτείες ενεπλάκησαν σε συγκρούσεις στην Κορέα, το Βιετνάμ, το Αφγανιστάν, το Ιράκ και πλέον το Ιράν, με μοναδική «σχετική επιτυχία» τον Πόλεμο του Κόλπου το 1991, ο οποίος όμως «δημιούργησε τις προϋποθέσεις για νέες αποσταθεροποιήσεις».

Τα αδιέξοδα των ΗΠΑ

Ο Daalder εκτιμά ότι τα υπόλοιπα πολεμικά εγχειρήματα των ΗΠΑ «κατέληξαν είτε σε αδιέξοδο είτε σε στρατηγική ήττα», χαρακτηρίζοντας μάλιστα το Ιράν ως «ενδεχομένως το σοβαρότερο στρατηγικό λάθος της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο». Κατά τον ίδιο, το πρόβλημα «δεν βρίσκεται στην έλλειψη στρατιωτικής ισχύος, αλλά στον τρόπο με τον οποίο η Αμερική αντιλαμβάνεται τον πόλεμο».

Επικαλούμενος τον Πρώσο στρατηγό Καρλ φον Κλαούζεβιτς, ο αρθρογράφος σημειώνει ότι ο πόλεμος «αποτελεί συνέχεια της πολιτικής με άλλα μέσα» και πως ο στρατός «οφείλει να υπηρετεί σαφώς καθορισμένους πολιτικούς στόχους». Ωστόσο, υποστηρίζει ότι η Ουάσιγκτον «έχει αντιστρέψει αυτή τη λογική», αντιμετωπίζοντας πλέον τον πόλεμο «ως αποτυχία της πολιτικής και όχι ως προέκτασή της». Σύμφωνα με τον ίδιο, οι ΗΠΑ «καταφεύγουν συχνά στη στρατιωτική δράση χωρίς ξεκάθαρους στόχους και χωρίς σαφή εικόνα για το τι συνιστά πραγματική νίκη».

Ο Τραμπ

Αναφερόμενος στον Ντόναλντ Τραμπ, ο Daalder υποστηρίζει ότι ο Αμερικανός πρόεδρος «εκφράζει στην πιο ακραία μορφή τη λανθασμένη αυτή στρατηγική προσέγγιση». Για την υπόθεση του Ιράν, αναφέρει ότι η διπλωματική προσπάθεια «ανατέθηκε σε πρόσωπα που δεν κατανοούσαν ούτε τη διπλωματία ούτε την πυρηνική φυσική», ενώ στη συνέχεια ακολούθησε «μια εκτεταμένη στρατιωτική επίθεση, βασισμένη στην πεποίθηση ότι η καταστροφή θα οδηγήσει αναπόφευκτα σε συνθηκολόγηση».

Ο ίδιος υπενθυμίζει και τη φράση του Τραμπ ότι οι ΗΠΑ είτε θα πετύχουν μια «καλή συμφωνία» είτε θα «στείλουν τους αντιπάλους τους στον άλλο κόσμο», για να καταλήξει πως «το τελικό αποτέλεσμα δεν πρόκειται να είναι ούτε το ένα ούτε το άλλο». Κατά τον Daalder, το πρόβλημα «δεν περιορίζεται στον Τραμπ», αλλά αποτελεί «διαχρονικό χαρακτηριστικό της αμερικανικής στρατηγικής κουλτούρας».