Μαθηματική τρομοκρατία και κοινωνίες του ψεύδους

Ο αείμνηστος Γεώργιος Α. Παπανδρέου, σε μια διάσημη τότε προεκλογική ομιλία του, στη δεκαετία του 1960, είχε πει «οι αριθμοί ευημερούν και οι άνθρωποι πάσχουν». Θα μπορούσαμε σήμερα να πούμε ότι στη διαπίστωση αυτή, θα μπορούσαμε  να προσθέσουμε πως υπάρχουν και αριθμοί  που ξεγελούν γιατί διευκολύνουν ετσι οι άνθρωποι να πέφτουν στη λούμπα. Ιδιαίτερα δε τώρα, με το Διαδίκτυο και την ψηφιακή τεχνολογία, ή δια των αριθμών παραπληροφόρηση, σπάει κόκκαλα και καταρρίπτει ρεκόρ ψευδολογίας. Εσχάτως δε, στην εργαλειοθήκη αυτή προστέθηκε και η Τεχνητή Νοημοσύνη,

Αίφνης πριν λίγους μήνες, με αφορμή τραγικά  γεγονότα στο Σουδάν, όπου δυο μαφιόζοι στρατηγοί μάχονται για την εξουσία και το χρήμα που αυτή «παράγει», κάποιος «βαθυστόχαστος» δήθεν ειδικός, μας πληροφόρησε ότι στη χώρα αυτή κάθε ώρα πεθαίνουν 2.000 παιδιά από πείνα.

Κατά συνέπεια στο Σουδάν των 50 εκατομμυρίων κατοίκων, κάθε μέρα πεθαίνουν 24 Χ 2.000 = 48.000 παιδιά, ήτοι κάπου 18 εκατομμύρια το χρόνο!!! Αυτό σημαίνει ότι η χώρα αυτή τα τρία προσεχή χρόνια δεν θα κατοικείται!!!

Φαινόμενα σαν αυτό που περιγράψαμε πιο πάνω, που όλο και πληθαίνουν τον τελευταίο καιρό, ο κοινωνιολόγος Σάϊμον Αντρέσκι, γνωστός από το βιβλίο του «Κοινωνικές Επιστήμες, η μαγεία της σύγχρονης εποχής», αποκαλεί «μαθηματική τρομοκρατία» και εξηγεί ότι σκοπός της είναι η πρόκληση μιας δυσπεψίας αριθμών στους ανθρώπους, ώστε να μην καταλαβαίνουν τί τους γίνεται. Συστήνει λοιπόν στους αναγνώστες του να μάθουν να μετρούν πολύ προσεκτικά, πριν επιδοθούν στην αλόγιστη κατανάλωση αριθμών. Κατά τον Σ. Αντρέσκι, η τελευταία έχει ως μοναδικό στόχο της την καλλιέργεια της ακρισίας – κατάσταση, η οποία είναι υποβοηθητική της ασκήσεως πολιτικής και επικοινωνιακής εξουσίας. Κάθε άλλο παρά δημοκρατικής, βεβαίως.

Χαρακτηριστικά είναι, από την άποψη αυτή, όσα λέγονται και γράφονται τον τελευταίο καιρό με αφετηρία την κρίση στη Μέση Ανατολή,σε ιστοτόπους, κοινωνικά δίκτυα,τηλεοράσεις, ραδιόφωνα, εφημερίδες και ορισμένα περιοδικά. Πληροφορηθήκαμε, έτσι, λόγω προβλημάτων στην ομαλή διακίνηση λιπασμάτων, υπάρχει διατροφική κρίση  και ως εκ τούτου,δύο δισεκατομμύρια άνθρωποι στον κόσμο κινδυνεύουν να πεθάνουν από την πείνα. Με άλλα λόγια, δηλαδή, το 30% του παγκόσμιου πληθυσμού απειλείται να πεθάνει από πείνα, την στιγμή που 1.400 εκατομμύρια Κινέζοι και Ινδοί ξεπερνούν τις 2.600 θερμίδες ημερησίως, έναντι μόνον 150 εκατομμυρίων πριν 40 χρόνια. Η πραγματικότητα είναι ότι σε χώρες, όπως η Αιθιοπία, η Υεμένη, το Πακιστάν, η Βόρειος Κορέα, η Ινδονησία και το Σουδάν έχει ξεσπάσει διατροφική κρίση η οποία πλήττει κατά μέσον όρο το 26% των πληθυσμών τους, που υποφέρει από υποσιτισμό. Η κρίση αυτή οφείλεται κυρίως στα βάρβαρα πολιτικά καθεστώτα των χωρών αυτών, στην καταστροφή της γεωργίας τους από τις τοπικές πολιτικές μαφίες και στην λεηλασία της ξένης διατροφικής και υλικής βοήθειας την οποία στέλνουν οι αναπτυγμένες χώρες..Ασφαλώς δε το θέμα των λιπασμάτων αποτελεί κερασάκι στην τούρτα

Κατά το Διεθνές Ινστιτούτο Πολιτικής Διατροφικής Έρευνας, ναι μεν η κρίση στο στενό του Ορμούζ δημιουργεί προβλήματα, πλην όμως  η χρόνια διατροφική κρίση  στις προαναφερόμενες χώρες,είναι αναστρέψιμη αν ενισχυθούν και εκσυγχρονιστούν οι παγκόσμιες γεωργικές δομές, με παράλληλη ανάπτυξη της γενετικής και της βιοτεχνολογίας στον αγρό-κτηνοτροφικό τομέα. Επίσης, από την Οργάνωση Τροφίμων και Γεωργίας του ΟΗΕ υπογραμμίζεται ότι, μέσα σε 12 μήνες, θα δοθούν 970 δισεκατ. δολλάρια στις πληγείσες από την διατροφική κρίση χώρες, με σκοπό να βελτιωθούν οι γεωργικές τους δομές και να γίνουν απαραίτητα έργα υποδομής – τα οποία δεν έγιναν ποτέ, παρά την τεχνική βοήθεια που δέχθηκαν οι χώρες αυτές.

Ωστόσο, στην χώρα μας, πέρα από την διατροφική κρίση, είναι απίστευτη και η υστερία για το θέμα της ακρίβειας, χωρίς κανείς να τολμά να πει την αλήθεια. Δηλαδή, να υπογραμμίσει ότι η κρίση που πλήττει αρκετά νοικοκυριά, οφείλεται, πριν απ’ όλα, στον τρόπο ζωής τους. Όταν μία τριμελής οικογένεια δαπανά 21% για μηνιαίες αγορές τροφίμων, 50% για στέγη και 37% για κινητή τηλεφωνία, καύσιμα και συντήρηση του αυτοκινήτου, τότε τα πραγματικά αίτια της κρίσεως θα πρέπει να αναζητηθούν αλλού και όχι στην τιμή της τομάτας ή του τυριού.

Δυστυχώς, όμως, όπως έγραφε και ο Άλστον Τσέις, στο βιβλίο του «Όταν οι αριθμοί τρομοκρατούν», «στο μέτρο που η αναζήτηση της αλήθειας συγχέεται με την υιοθέτηση πολιτικών θέσεων, η επιδίωξη της γνώσεως υποβαθμίζεται σε κυνήγι για εξουσία».

Ένα κυνήγι το οποίο κατά τον κοινωνιολόγο Τόμας Ερικσον, συγγραφέα του βιβλίου «Ανάμεσα σε Ψεύτες» {Εκδοση Διόπτρα}, είναι υποβοηθητικό της δημιουργίας «κοινωνιών ψεύδους», με το τελευταίο να γίνεται δεινό εργαλείο εξουσίας. Και εξ αυτού μύρια έπονται…