Για την επάνοδο σε προγράμματα δημοσιονομικής προσαρμογής των χρόνων του 1980, τα οποία είχαν επιτείνει τη φτώχεια, προειδοποιεί η μη κυβερνητική οργάνωση Oxfam.
Οι στόχοι ως προς τις περικοπές δημοσίων δαπανών οι οποίοι επιβάλλονται από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο σε κράτη τα οποία εξασφαλίζουν χορηγήσεις στο πλαίσιο προγραμμάτων στήριξης έχουν τετραπλασιαστεί από το 2018.
Οι αξιώσεις του ΔΝΤ συνοδεύονται από «εξασθένιση της προστασίας των κοινωνικών δαπανών στο πλαίσιο των προγραμμάτων δανεισμού του», στηλιτεύει η Oxfam, διεθνής συνομοσπονδία που αγωνίζεται εναντίον της φτώχειας και των ανισοτήτων, σύμφωνα με το ΑΠΕ – ΜΠΕ.
«Αυτές οι περικοπές υπονομεύουν ζωτικής σημασίας δαπάνες για τις δημόσιες υπηρεσίες, την υγεία και την παιδεία, περνώντας από τη στέγη», με άλλα λόγια μέτρα που «προστατεύουν κοινότητες με χαμηλά εισοδήματα» σε κράτη στα οποία χορηγούνται δάνεια από τον χρηματοπιστωτικό θεσμό της Ουάσιγκτον, συνεχίζει η ΜΚΟ.
Σύμφωνα με ανάλυση της Oxfam, οι στόχοι ως προς τη μείωση των δαπανών που απαιτεί κατά μέσον όρο το ΔΝΤ αυξήθηκαν από το 0,21 στο 0,85% του ΑΕΠ το 2025, με άλλα λόγια τετραπλασιάστηκαν, αναφέρει το ΑΠΕ – ΜΠΕ.
Η οργάνωση εκφράζει την ανησυχία ότι το Ταμείο θα πάει ακόμα πιο μακριά, επιβάλλοντας να εφαρμόζεται, ήδη από την έγκριση των προγραμμάτων, «εμπροσθοβαρής δημοσιονομική προσαρμογή», ή αλλιώς χώρες σε οικονομική δυσκολία να κάνουν αμέσως περικοπές.
Oxfam: Χρειάζονται εναλλακτικές στις πολιτικές λιτότητας
Η Oxfam σημειώνει πως αυτό θυμίζει την «ατυχή προσέγγιση της ‘θεραπείας σοκ’ των χρόνων του 1980, που επέβαλε βαθύτερες και σκληρότερες περικοπές» και περιόριζε τη δυνατότητα των πολιτών να εκτιμήσουν τον αντίκτυπο των οικονομικών πολιτικών του προγράμματος.
Το ΔΝΤ οδηγείται πίσω «στον μεσαίωνα της δημοσιονομικής προσαρμογής», έκρινε ο Νάμπιλ Άμπντο, ανώτερος σύμβουλος της μη κυβερνητικής οργάνωσης για ζητήματα πολιτικής. «Η εφαρμογή πολιτικών λιτότητας πριν απ’ όλα είναι σαν να ζητείται από χώρες να καταπιούν μονομιάς ένα ολόκληρο μπουκάλι δηλητήριο, που ξέρουμε ήδη ότι είναι βλαβερό σε μικρές δόσεις».
Ο κίνδυνος είναι, σύμφωνα με τον κ. Άμπντο, πως οι χώρες θα κληθούν να αντιμετωπίσουν «το επόμενο σοκ με λιγότερους γιατρούς, λιγότερους εκπαιδευτικούς και πιο αδύναμο δίχτυ ασφαλείας. Δεν μπορείς να ενισχύσεις την οικονομική ανθεκτικότητα διαλύοντας τις ίδιες τις δομές που κάνουν ανθεκτικές τις κοινωνίες», επέμεινε.
Ενόψει συνεδρίασης τη Δευτέρα του διοικητικού συμβουλίου του ΔΝΤ, η Oxfam καλεί τα μέλη του να απορρίψουν την ιδέα της επιστροφής σε προγράμματα προσαρμογής του παρελθόντος και να εγγυηθούν ότι τα προγράμματα δανεισμού του ταμείου «δεν επιτείνουν τις ανισότητες».
Το ΔΝΤ «πρέπει να δώσει προτεραιότητα σε εναλλακτικές στις πολιτικές λιτότητας, συμπεριλαμβανομένων της προοδευτικής φορολογίας», των πλουσιότερων και των υπερκερδών επιχειρηματικών ομίλων, ώστε να εξασφαλίζεται βιώσιμη ροή εισόδων για το εκάστοτε κράτος «χωρίς να εξωθούνται εκατομμύρια άνθρωποι στη φτώχεια», επιμένει η οργάνωση.
