Οι ημέρες που ο πρόεδρος των ΗΠΑ δήλωνε βέβαιος ότι ο αμερικανοϊσραηλινός πόλεμος κατά του Ιράν θα είχε τελειώσει το πολύ μέσα σε έξι εβδομάδες φαντάζουν πλέον μακρινές.
Αισίως… μετρά έξι μήνες, αν και -τουλάχιστον προσώρας- βρίσκεται στον «πάγο», πλην όμως χωρίς ειρήνη.
Μέχρι στιγμής, τίποτε δεν έχει πάει όπως τα υπολόγιζε ο Ντόναλντ Τραμπ, οι «θερμοκέφαλοι» συνεργάτες του και ο πολεμοχαρής στενός του σύμμαχος και Ισραηλινός πρωθυπουργός, Μπενιαμίν Νετανιάχου.
Εδώ και καιρό πάντως οι προτιμήσεις μεταξύ των δύο ηγετών -αμφότερων πια σε προεκλογικό «πυρετό»- δείχνουν να διαφέρουν.
Ο Νετανιάχου θα ήθελε επανάληψη των βομβαρδισμών – τις προάλλες επανέλαβε ότι δεν θεωρεί εφικτή καμία διπλωματική συμφωνία με τους Ιρανούς, χαρακτηρίζοντάς τους «άγριους».
Ο Τραμπ έχει περάσει από την στρατιωτική «Επιχείρηση Επική Οργή» -που λέγεται ότι μείωσε επικίνδυνα τα αποθέματα πυρομαχικών και οπλικών συστημάτων των ΗΠΑ- στην «Επιχείρηση Οικονομικός Παρίας».
Μια νέα εκστρατεία οικονομικής «ασφυξίας» της Τεχεράνης, με στόχο να την εξαναγκάσει σε υποχώρηση, ενόσω η ατέρμονη κρίση στα Στενά του Ορμούζ προκαλεί αναταράξεις στην παγκόσμια οικονομία.
Είναι μια μάχη αντοχών.
Αμφίβολη, η ευόδωση ενός νέου γύρου αμερικανικών κυρώσεων -συμπεριλαμβανομένων προαναγγελθέντων δευτερογενών- εξαρτάται από τη στάση των εταίρων του Ιράν, με πρώτη και κύρια την Κίνα.
Φρόντισε να ξεκαθαρίσει άμεσα τις προθέσεις της, δείχνοντας «δόντια» στην Ουάσιγκτον.
Όσο για την ίδια την Τεχεράνη;
Μόλις προ ημερών ο νέος και ακόμη άφαντος ανώτατος ηγέτης, Μοτζταμπά Χαμενεΐ -ή όποιος μιλά εκ μέρους του- κατέδειξε ξεκάθαρα την κατεύθυνση προς την οποία οδεύει η Ισλαμική Δημοκρατία.
Διόρισε σκληροπυρηνικούς αξιωματούχων ασφαλείας σε επτά κομβικά πόστα στον στρατιωτικό μηχανισμό, υποδηλώνοντας ότι το Ιράν προετοιμάζεται για μια παρατεταμένη σύγκρουση στην περιοχή,
εάν οι ΗΠΑ δεν άρουν τον ναυτικό αποκλεισμό.
Θέλουν να τον τερματίσουν, να επιβάλουν τους όρους τους στα Στενά του Ορμούζ και να αποτρέψουν αναζωπύρωση της κοινωνικής αναταραχής στο εσωτερικό.
Προβολή ισχύος εκτός και εντός
Από τις 9 Αυγούστου, ο Μοχσέν Ρεζάι -ένας στρατηγός με διδακτορικό στα οικονομικά από το Πανεπιστήμιο της Τεχεράνης, που διεκδίκησε δύο φορές την προεδρία και υπηρέτησε ως αντιπρόεδρος από το 2021 έως το 2023- είναι ο νέος γραμματέας του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας του Ιράν.
Ο 71χρονος πρώην ανώτατος διοικητής των Φρουρών της Επανάστασης κατέχει πλέον κρίσιμο ρόλο στο ανώτατο όργανο λήψης αποφάσεων, μετά τον ηγέτη της χώρας. Είναι επίσης εκπρόσωπος του Χαμενεΐ στο Συμβούλιο, λειτουργώντας ως ο απόλυτος συνδετικός κρίκος ανάμεσα στην κυβέρνηση, τις ένοπλες δυνάμεις και την ανώτατη θρησκευτική ηγεσία της χώρας.
Παραμονή της συμπλήρωσης έξι μηνών πολέμου, ο Ρεζάι ανέφερε την Πέμπτη στο δίκτυο Al Manar ότι το Ιράν είχε συμφωνήσει με το Ομάν τη δημιουργία ενός ειδικού θαλάσσιου διαδρόμου ναυσιπλοΐας στα Στενά του Ορμούζ, τονίζοντας ότι προϋπόθεση για τη διέλευση των πλοίων είναι οι ΗΠΑ να αποδεχθούν τους όρους της Τεχεράνης.
Για την επαναλειτουργία των Στενών, ανέφερε ως βασικότερο όρο τον τερματισμό του πολέμου.
Λίγα εικοσιτετράωρα νωρίτερα, είχε απειλήσει με «απάντηση σεισμικής ισχύος» στα νέα αυστηρά οικονομικά μέτρα της Ουάσινγκτον.
Προειδοποίησε ότι σε περίπτωση συνέχισης του οικονομικού πολέμου, δεν θα εξαχθεί ούτε σταγόνα πετρελαίου από τον Κόλπο και τα Στενά του Ορμούζ.
Ξεκαθάρισε ότι οποιαδήποτε χώρα συνεργαστεί με τις ΗΠΑ ή διευκολύνει τις οικονομικές κυρώσεις κατά της Τεχεράνης, θα θεωρηθεί εχθρός.
Εξίσου σκληρή είναι η προσέγγιση της νέας ηγεσίας και στο εσωτερικό του Ιράν.
Το μήνυμα κατέστη σαφές με τον διορισμό του σκληροπυρηνικού Χοσεΐν Ταέμπ ως επικεφαλής της διαβόητης πολιτοφυλακής Μπασίτζ, η οποία διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο στην αιματηρή καταστολή των μαζικών διαδηλώσεων τον Ιανουάριο.
Υπήρξε ξανά στο ίδιο πόστο κατά τη διάρκεια των μεγάλων διαδηλώσεων του μεταρρυθμιστικού «Πράσινου Κινήματος», το 2009, οι οποίες επίσης πνίγηκαν στο αίμα.
Αναλαμβάνοντας εκ νέου τώρα τα ηνία της Μπασίτζ, ο 63χρονος Ταέμπ πήρε εντολή να επεκτείνει το δίκτυο πληροφοριοδοτών της πολιτοφυλακής.
Μια νέα «μέγγενη» για τον λαό του Ιράν
Πολύ πριν ξεσπάσει ο πόλεμος στις 28 Φεβρουαρίου, μεγάλο μέρος του ιρανικού πληθυσμού ήταν σε οικονομική δυσχέρεια ή εξαθλίωση, στο φόντο των πολυετών, ασφυκτικών αμερικανικών κυρώσεων -τις οποίες το καθεστώς έχει μάθει προ πολλού να παρακάμπτει.
Αλλά οι πανεθνικές διαδηλώσεις του Ιανουαρίου, που προσέλαβαν αντικαθεστωτικό χαρακτήρα και κατεστάλησαν με φονική βία, είχαν ως θρυαλλίδα το υψηλό κόστος ζωής.
Ο ευσεβής πόθος των Τραμπ-Νετανιάχου είναι μια νέα εξέγερση των Ιρανών κατά του καθεστώτος, εν μέσω οικονομικού «στραγγαλισμού» από τις ΗΠΑ.
Το στοίχημα της ηγεσίας της Τεχεράνης είναι η οικονομική πίεση να γίνει μπούμερανγκ για τον πρόεδρο των ΗΠΑ, καθώς ο χρόνος μετρά αντίστροφα για τις ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου, η δημοτικότητά του καταρρέει και οι Αμερικανοί μαστίζονται από τις οικονομικές επιπτώσεις του πολέμου.
Στο μεσοδιάστημα, η οικονομική κατάσταση του Ιράν έχει επιδεινωθεί σημαντικά.
Σύμφωνα με την ιρανική Στατιστική Υπηρεσία, ο πληθωρισμός στα τρόφιμα έφτασε τον Ιούλιο το 128% σε ετήσια βάση.
Επιπλέον, τα κρατικά έσοδα από το εμπόριο πετρελαίου έχουν «μειωθεί στο μηδέν», δήλωσε τις προάλλες ο διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας του Ιράν, Αμπντολνασέρ Χεματί.
Στις αρχές της εβδομάδας, χαρακτήρισε «προσωρινή» την υποτίμηση του εθνικού νομίσματος, του ριάλ, που έχει βυθιστεί σε ιστορικό χαμηλό έναντι του δολαρίου.
Ο αντιπρόεδρος Μοχαμάντ Τζαφάρ Γκαεμπανάχ μίλησε την Τετάρτη για σοβαρές ελλείψεις στα καύσιμα και αδυναμία εισαγωγών λόγω του ναυτικού αποκλεισμού.
Ιρανοί κυβερνητικοί αξιωματούχοι παραδέχονται ότι δεν υπάρχουν κεφάλαια για να διατηρήσουν τις επιδοτούμενες πωλήσεις βενζίνης.
Προειδοποιούν για περικοπές και αυξήσεις τιμών στα καύσιμα, καθώς η εγχώρια παραγωγή δεν επαρκεί για την κάλυψη της εσωτερικής κατανάλωσης.
Βενζινάδικα στην Τεχεράνη και σε αρκετές άλλες ιρανικές πόλεις επιβάλλουν πλαφόν, ενώ τα αυτοκίνητα σχηματίζουν μεγάλες ουρές.
«Η βενζίνη είναι εύφλεκτη», έγραψε με νόημα η μεταρρυθμιστική εφημερίδα «Shargh» σε κύριο άρθρο της για την πιθανότητα αναζωπύρωσης των διαμαρτυριών, κόντρα στην συσπείρωση λόγω του πολέμου και της καταστολής των διαφωνούντων.
Πηγή: in.gr
