Η εκτόξευση των τιμών του ντίζελ σε ιστορικά υψηλά επίπεδα δεν αρκεί για να καταστήσει οικονομικά ανταγωνιστικά τα ηλεκτρικά φορτηγά. Στην Καλιφόρνια, οι μεταφορικές επιχειρήσεις που εξυπηρετούν τα λιμάνια του Λος Άντζελες και του Λονγκ Μπιτς ζητούν νέες επιδοτήσεις, υποστηρίζοντας ότι το κόστος αγοράς και λειτουργίας των οχημάτων μηδενικών εκπομπών παραμένει πολύ υψηλότερο από εκείνο των πετρελαιοκίνητων ανταγωνιστών τους.
Τον Σεπτέμβριο, η μέση τιμή του ντίζελ στις ΗΠΑ έφθασε στο ρεκόρ των 6,528 δολαρίων ανά γαλόνι, σύμφωνα με την OPIS, εταιρεία παρακολούθησης των ενεργειακών τιμών. Στην Καλιφόρνια, όπου τα καύσιμα είναι ακριβότερα από κάθε άλλη πολιτεία, η τιμή σημείωσε νέο υψηλό στις 22 Σεπτεμβρίου, στα 8,439 δολάρια ανά γαλόνι.
Παρά την επιβάρυνση των συμβατικών μεταφορέων, η άνοδος των καυσίμων δεν έχει εξασφαλίσει σαφές οικονομικό πλεονέκτημα στα ηλεκτρικά φορτηγά, σημειώνει η Wall Street Journal.
Επιδότηση για κάθε μεταφορά εμπορευματοκιβωτίου με τα ηλεκτρικά φορτηγά
Οι λιμενικές αρχές εξετάζουν ένα τριετές πρόγραμμα ενίσχυσης, βάσει του οποίου οι μεταφορείς θα λαμβάνουν 60 δολάρια για κάθε παραλαβή ή παράδοση εμπορευματοκιβωτίου με όχημα μηδενικών εκπομπών. Η επιδότηση θα μπορεί να φθάνει έως τα 36.000 δολάρια ανά φορτηγό ετησίως. Η πρόταση, που παρουσιάστηκε τον Σεπτέμβριο, αποσκοπεί στο να διατηρήσει τα ήδη κυκλοφορούντα ηλεκτρικά φορτηγά σε λειτουργία και να ενθαρρύνει νέες επενδύσεις. Οι δύο λιμενικές αρχές σχεδιάζουν να διαθέσουν 60 εκατ. δολάρια από τα κονδύλια για καθαρότερες μεταφορές.
Ο Τζιν Σερόκα, εκτελεστικός διευθυντής του λιμανιού του Λος Άντζελες, δήλωσε στην Journal ότι μεταφορικές επιχειρήσεις που αντιμετωπίζουν δυσκολίες ζήτησαν βοήθεια νωρίτερα μέσα στη χρονιά. Παραδέχθηκε, πάντως, ότι οι επιδοτήσεις από μόνες τους δεν αποτελούν ολοκληρωμένη λύση, αν και μπορεί να είναι αναγκαίες ως προσωρινό μέτρο.
Το πρόβλημα δεν περιορίζεται στην τιμή αγοράς. Τα ηλεκτρικά φορτηγά μπορεί να κοστίζουν έως και τρεις φορές περισσότερο από τα πετρελαιοκίνητα, ενώ απαιτούν επενδύσεις σε υποδομές φόρτισης και συνεπάγονται υψηλότερα έξοδα χρηματοδότησης και ασφάλισης. Επιπλέον, ο χρόνος που χρειάζεται για την επαναφόρτιση περιορίζει την παραγωγική λειτουργία κάθε οχήματος και τον αριθμό των δρομολογίων που μπορεί να εκτελέσει.
Όπως εξηγεί στην WSJ ο Πινγκ Μπερκ, στέλεχος της Tradelink Transport, τα ηλεκτρικά φορτηγά μπορούν να υπερέχουν ως προς το ενεργειακό κόστος, αλλά το όφελος μειώνεται όταν παραμένουν ακινητοποιημένα για φόρτιση. Η ανταγωνιστικότητα εξαρτάται, επομένως, όχι μόνο από την τιμή της ενέργειας, αλλά και από την αξιοποίηση του στόλου.
Στόχος το 2035, αλλά η μετάβαση καθυστερεί
Τα λιμάνια του Λος Άντζελες και του Λονγκ Μπιτς αποτελούν το μεγαλύτερο συγκρότημα διακίνησης εμπορευματοκιβωτίων στις ΗΠΑ και σημαντική πηγή ατμοσφαιρικής ρύπανσης στην περιοχή. Το 2017 έθεσαν ως στόχο την κατάργηση των πετρελαιοκίνητων φορτηγών έως το 2035. Ωστόσο, από τα περίπου 17.000 φορτηγά που εξυπηρετούν τα λιμάνια, λιγότερα από 700 —μόλις το 4%— είναι μηδενικών εκπομπών.
Από το 2022, οι δύο λιμενικές αρχές έχουν συγκεντρώσει περισσότερα από 350 εκατ. δολάρια μέσω τέλους 10 δολαρίων ανά επίσκεψη πετρελαιοκίνητου φορτηγού. Μέρος των χρημάτων παραμένει αδιάθετο, καθώς οι καθυστερήσεις στην ανάπτυξη υποδομών φόρτισης και στην προμήθεια οχημάτων δυσκολεύουν τη μετάβαση. Παράλληλα, το λιμάνι του Λονγκ Μπιτς έχει δεσμεύσει 4,8 εκατ. δολάρια για εφάπαξ ενισχύσεις έως 10.000 δολάρια προς τους πρώτους χρήστες καθαρών φορτηγών και άλλα 10 εκατ. δολάρια για την επιδότηση υδρογόνου.
Η πρόκληση είναι να μειωθούν οι εκπομπές χωρίς να επιβαρυνθούν υπερβολικά οι μεταφορικές επιχειρήσεις. Η άνοδος του ντίζελ προσφέρει ένα πλεονέκτημα στα ηλεκτρικά οχήματα, αλλά δεν αρκεί για να αντισταθμίσει το υψηλό κόστος και τον χαμένο χρόνο λειτουργίας. Χωρίς καλύτερες υποδομές, μεγαλύτερη παραγωγικότητα και σταθερή οικονομική στήριξη, η μετάβαση κινδυνεύει να παραμείνει ακριβή επιλογή, αντί για βιώσιμη επιχειρηματική λύση.
