Πολλοί δείκτες της ελληνικής οικονομίας σήμερα δείχνουν καλύτερη εικόνα από εκείνη της δεκαετίας της κρίσης. Η ανεργία έχει μειωθεί, η χώρα έχει ανακτήσει την επενδυτική βαθμίδα και η ανάπτυξη παραμένει υψηλότερη από τον μέσο όρο της Ευρωζώνης. Ωστόσο, πίσω από αυτή τη θετική εικόνα εξακολουθούν να υπάρχουν σοβαρές διαρθρωτικές αδυναμίες, οι οποίες περιορίζουν τις μακροπρόθεσμες προοπτικές της οικονομίας.
Το μεγαλύτερο ίσως πρόβλημα είναι η χαμηλή παραγωγικότητα. Η ελληνική οικονομία εξακολουθεί να παράγει λιγότερη προστιθέμενη αξία ανά εργαζόμενο σε σχέση με τις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες. Αυτό σημαίνει ότι η ελληνική οικονομία χρειάζεται περισσότερες επενδύσεις σε τεχνολογία, καινοτομία, εκπαίδευση και σύγχρονες επιχειρηματικές πρακτικές.
Εξίσου σημαντικό είναι το χρόνιο έλλειμμα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών. Η Ελλάδα εξακολουθεί να εισάγει πολύ περισσότερα αγαθά από όσα εξάγει, γεγονός που αποκαλύπτει ότι η παραγωγική της βάση παραμένει περιορισμένη. Παρά την ενίσχυση των εξαγωγών τα τελευταία χρόνια, η χώρα εξακολουθεί να εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τις εισαγωγές βιομηχανικών προϊόντων, ενέργειας και πρώτων υλών.
Παράλληλα, η οικονομία εξακολουθεί να στηρίζεται δυσανάλογα στον τουρισμό και στις υπηρεσίες. Οι κλάδοι αυτοί δημιουργούν εισόδημα και απασχόληση, αλλά είναι ιδιαίτερα ευάλωτοι σε διεθνείς κρίσεις, γεωπολιτικές εντάσεις και ακραία καιρικά φαινόμενα. Η περιορισμένη συμμετοχή της μεταποίησης και της βιομηχανίας μειώνει την ανθεκτικότητα του παραγωγικού μοντέλου.
Ένα ακόμη ζήτημα είναι το υψηλό κόστος ζωής. Παρά την αποκλιμάκωση σε σχέση με την ενεργειακή κρίση, ο πληθωρισμός στην Ελλάδα παραμένει σε σχετικά υψηλά επίπεδα, διαβρώνοντας την αγοραστική δύναμη των νοικοκυριών. Η αύξηση των εισοδημάτων δεν έχει καλύψει πλήρως τις απώλειες που προκάλεσαν οι συνεχείς ανατιμήσεις σε τρόφιμα, ενέργεια και στέγαση.
Τέλος, η χώρα εξακολουθεί να αντιμετωπίζει χρόνιες παθογένειες, όπως η γραφειοκρατία, οι αργοί ρυθμοί απονομής της δικαιοσύνης, το δημογραφικό πρόβλημα, ενώ σε αυτή τη φάση υπάρχει μεγάλη εξάρτηση από τους πόρους του Ταμείου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας για τη χρηματοδότηση επενδύσεων, οι οποίοι δε θα υπάρχουν τα επόμενα χρόνια.
Επομένως, η ελληνική οικονομία, επομένως, βρίσκεται σε ένα κρίσιμο μεταίχμιο. Έχει αφήσει πίσω της τα πιο δύσκολα χρόνια της κρίσης, αλλά δεν έχει ακόμη αποκτήσει τα χαρακτηριστικά μιας πλήρως ανταγωνιστικής ευρωπαϊκής οικονομίας. Η επόμενη δεκαετία θα κριθεί λιγότερο από τη δημοσιονομική σταθερότητα και περισσότερο από το κατά πόσο η χώρα θα καταφέρει να μετασχηματίσει το παραγωγικό της μοντέλο και να δημιουργήσει διατηρήσιμη ευημερία.
