Το deal: Πόσα θα κερδίσει η Ρωσία από τη συμφωνία με τις ΗΠΑ για το ντίζελ

Η Ουάσινγκτον έκλεισε τη συμφωνία για το ρωσικό ντίζελ επειδή το Κίεβο συνέχισε να επιτίθεται σε ρωσικά διυλιστήρια, ανέφερε το Axios, επικαλούμενο πηγές.

Στις 9 Οκτωβρίου, η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες συμφώνησαν για εξαγωγές ντίζελ.

Ο Ντόναλντ Τραμπ ανακοίνωσε ότι η Ρωσία θα εξήγαγε αμέσως 300.000 τόνους καυσίμων, άλλους 500.000 τον Νοέμβριο και στη συνέχεια 1 εκατομμύριο τόνους. Ακολούθως, συνέχεια, η Μόσχα θα προμήθευε γρήγορα επιπλέον 3 εκατομμύρια τόνους.

Το Υπουργείο Οικονομικών των ΗΠΑ έχει εγκρίνει συναλλαγές με ρωσικό ντίζελ μέχρι τον Απρίλιο του 2027. Σύμφωνα με τον Τραμπ, η συμφωνία με τη Μόσχα θα μειώσει γρήγορα τις παγκόσμιες τιμές καυσίμων.

Ο Ίγκορ Γιούσκοφ, κορυφαίος εμπειρογνώμονας στο Εθνικό Ταμείο Ενεργειακής Ασφάλειας, είπε στη ρωσική εφημερίδα Kommersant ποιος πρόκειται να επωφεληθεί περισσότερο από τις νέες συμφωνίες:

«Η εισαγωγή ρωσικών πετρελαϊκών προϊόντων – φυσικού αερίου, πετρελαίου και άνθρακα – στις Ηνωμένες Πολιτείες απαγορεύονταν από την 1η Απριλίου 2022. Αυτός ο περιορισμός αίρεται προσωρινά για το ντίζελ. Εκκρεμεί ακόμη διευκρίνιση σχετικά με το εάν αυτό ισχύει για συγκεκριμένες εταιρείες. Αυτό συμβαίνει επειδή οι μεγάλες εταιρείες – Rosneft, Lukoil, Gazprom Neft και Surgutneftegaz – βρίσκονται στον κατάλογο Ειδικά Ορισμένων Υπηκόων (SDN) των ΗΠΑ. Αυτός ο κατάλογος υπονοεί ότι απαγορεύεται οποιαδήποτε επαφή με μια εταιρεία που περιλαμβάνεται στον κατάλογο.

Η Ρωσία θα ωφελούνταν από την άρση αυτών των περιορισμών, καθώς δημιουργούν πρόσθετο κόστος για τις εταιρείες που λειτουργούν και εξάγουν πετρέλαιο και προϊόντα πετρελαίου. Τόσο οι επιχειρήσεις όσο και ο προϋπολογισμός θα ωφελούνταν περισσότερο εάν ανασταλούν αυτές οι κυρώσεις. Δηλαδή, ορισμένες εταιρείες πρέπει να έχουν άρση των περιορισμών. Δεν μπορούμε να προμηθεύουμε ντίζελ μέσω μιας αλυσίδας εμπόρων, εξαπατώντας έτσι τις ρυθμιστικές αρχές των κυρώσεων των ΗΠΑ.

Η συσσώρευση τέτοιων όγκων δεν θα είναι δύσκολη, καθώς η εγχώρια κατανάλωση μειώνεται και η παραγωγή καυσίμου ντίζελ στη Ρωσία είναι αρκετά μεγάλη. Μια άλλη θετική πτυχή είναι ότι δημιουργεί ένα ορισμένο επίπεδο ανταγωνισμού για τους ρωσικούς υδρογονάνθρακες με την Ινδία και την Κίνα, οι οποίες αγοράζουν κυρίως τους δικούς μας όγκους. Επιπλέον, αυτό είναι ένα σαφές μήνυμα προς την Κίνα ότι η Ρωσία μπορεί να διαπραγματευτεί με τις Ηνωμένες Πολιτείες και να κάνει εμπόριο μαζί τους.

Για τους Αμερικανούς, δεν έχει τόσο μεγάλη σημασία πού πηγαίνει το ρωσικό ντίζελ: στην αγορά των ΗΠΑ ή στην παγκόσμια αγορά. Θα μπορούσε ακόμη και να πάει στην Τουρκία, τη Βραζιλία ή την Ινδία.

Το κυριότερο είναι ότι η παγκόσμια τιμή θα μειωθεί και αυτό θα οδηγήσει σε φθηνότερο ντίζελ στην εγχώρια αγορά των ΗΠΑ».

Ο αναπληρωτής πρωθυπουργός Αλεξάντερ Νόβακ ανακοίνωσε ότι η Ρωσία αίρει τους περιορισμούς στις εξαγωγές ντίζελ νωρίτερα από το χρονοδιάγραμμα. Τα μέτρα είχαν παραταθεί προηγουμένως μέχρι τα τέλη Οκτωβρίου 2026. Σε συνέντευξή του στο TASS, επιβεβαίωσε τους όγκους προμήθειας που είχε ανακοινώσει προηγουμένως ο Ντόναλντ Τραμπ. Ο Νόβακ διαβεβαίωσε επίσης ότι η εγχώρια αγορά θα εφοδιαστεί πλήρως με καύσιμα.

«Σταγόνα στον ωκεανό»

Εάν η συμφωνία επιτύχει στην εξαγωγή όλων των καυσίμων ντίζελ, ο ρωσικός προϋπολογισμός θα λάβει εκατοντάδες δισεκατομμύρια ρούβλια, λέει ο Stanislav Mitrakhovich, ανώτερος ερευνητής στο Χρηματοοικονομικό Πανεπιστήμιο:

«Φυσικά, δεδομένου του τρόπου με τον οποίο στήθηκαν τα ρωσικά διυλιστήρια, παράγαμε πολύ περισσότερο καύσιμο ντίζελ από ό,τι χρειαζόταν για εγχώρια χρήση. Πού λοιπόν θα το βάλουμε, θα το αποθηκεύσουμε; Δεν έχουμε τόσα πολλά μέρη. Μια επιλογή είναι να ξαναρχίσουμε τις εξαγωγές. Στη συμφωνία με τον Τραμπ, κατάφεραν να το πουλήσουν με πολιτικό μανδύα: να κάνουν μια χάρη και να ζητήσουν κάτι δικό τους σε αντάλλαγμα. Ίσως αυτή να μην είναι καθόλου κακή επιλογή. Αλλά θα δούμε αν αυτή η συμφωνία τελικά θα λειτουργήσει.

Υπάρχουν διαφορετικοί τρόποι μέτρησης των εσόδων. Εάν ο προϋπολογισμός, λόγω της πτώσης των παγκόσμιων τιμών του πετρελαίου, πληρώνει λιγότερα στις ρωσικές εταιρείες που πιέζονται, τότε, κατά συνέπεια, αυτό θα είναι ένα όφελος για τον προϋπολογισμό, αλλά ένα μειονέκτημα για τις εταιρείες.

Κατ’ αρχήν, αν υποθέσουμε ότι όλες οι εξαγωγές πετρελαϊκών προϊόντων θα ανακάμψουν (κάτι που είναι, φυσικά, αμφίβολο δεδομένων των συνεχιζόμενων επιθέσεων με μη επανδρωμένα αεροσκάφη), τότε θα μπορούσαμε να περιμένουμε έως και 200 ​​δισεκατομμύρια ρούβλια μηνιαίως σε έσοδα για τον ομοσπονδιακό προϋπολογισμό. Αλλά αυτό εξακολουθεί να είναι μια αφαίρεση, καθώς δεν μιλάμε για πλήρη ανάκαμψη των εξαγωγών πετρελαϊκών προϊόντων, ούτε νομικά ούτε φυσικά, ειδικά επειδή οι επιθέσεις με μη επανδρωμένα αεροσκάφη συνεχίζονται».

Ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι επέκρινε την απόφαση των ΗΠΑ να επιτρέψουν τις εξαγωγές καυσίμων από τη Ρωσία. Χαρακτήρισε την χαλάρωση των αντιρωσικών κυρώσεων χωρίς ειρηνευτική συμφωνία ένδειξη αδυναμίας. Οι αμερικανικές αγορές εμπορευμάτων αντέδρασαν αμέσως στη συμφωνία με τη Μόσχα.

Τα συμβόλαια μελλοντικής εκπλήρωσης ντίζελ του Νοεμβρίου στο Χρηματιστήριο Εμπορευμάτων του Σικάγο μειώθηκαν κατά 5% μέχρι το πρωί.

Ο Alexey Belogoryev, Διευθυντής Έρευνας και Ανάπτυξης στο Ινστιτούτο Ενέργειας και Οικονομικών, πιστεύει ότι το αποτέλεσμα είναι προσωρινό. Οι παγκόσμιες τιμές καυσίμων θα μπορέσουν να μειωθούν μόνο υπό ορισμένες προϋποθέσεις:

«Αυτό που άκουσε ο Τραμπ ως απάντηση ήταν ένα φυσικό πρόγραμμα για την αύξηση της παραγωγής, λαμβάνοντας υπόψη τη μείωση της εγχώριας ζήτησης στη Ρωσία και τη σταδιακή αποκατάσταση των διυλιστηρίων. Τα υποσχεθέντα 3 εκατομμύρια τόνοι ανά μήνα είναι ουσιαστικά το επίπεδο που συνήθως εξάγει η Ρωσία. Σε σύγκριση με το τρέχον έλλειμμα, είναι μια σταγόνα στον ωκεανό. Επιπλέον, αυτοί οι όγκοι δεν θα φτάσουν αμέσως. Το τρέχον έλλειμμα, λαμβάνοντας υπόψη όλα τα απελευθερωμένα αποθέματα, είναι τουλάχιστον 6 εκατομμύρια τόνοι ανά μήνα. 300.000-500.000 τόνοι δεν είναι ασήμαντοι, αλλά σίγουρα δεν είναι παράγοντας που καθορίζει την τιμή.

Ενώ το Στενό του Ορμούζ παραμένει κλειστό, οι προμήθειες αργού πετρελαίου αποκαθίστανται περιοδικά. Αλλά για τα προϊόντα πετρελαίου, συμπεριλαμβανομένου του καυσίμου ντίζελ, η κατάσταση είναι πολύ πιο τρομερή. Επιπλέον, ο εγχώριος παράγοντας σε αυτή τη συμφωνία είναι η υπερφόρτωση των εγκαταστάσεων αποθήκευσης. Μόλις γεμίσουν, τίθεται το ζήτημα της μείωσης της παραγωγής, κάτι που είναι εντελώς απαράδεκτο υπό τις τρέχουσες συνθήκες, επειδή ο όγκος της παραγωγής και η πρωτογενής διύλιση πετρελαίου καθορίζουν επίσης τον όγκο της παραγωγής βενζίνης, με την οποία η Ρωσία εξακολουθεί να αντιμετωπίζει σημαντικές προκλήσεις.

Το πολιτικό παρασκήνιο

Μια συμφωνία θα μπορούσε θα συζητηθεί εάν υπήρχε ένα τρίτο μέρος με τη μορφή της Ουκρανίας, και ο Τραμπ θα μπορούσε να πείσει τη χώρα να σταματήσει να χτυπά τα διυλιστήρια. Αλλά το έχει ήδη προσπαθήσει να το κάνει αυτό. Όσο συνεχίζονται αυτές οι επιθέσεις και ο κίνδυνος παραμένει, ούτε η Ρωσία ούτε οι ΗΠΑ μπορούν να εγγυηθούν όγκους εφοδιασμού, επειδή υπάρχει πάντα ένας τρίτος παράγοντας».

Οι Financial Times σημειώνουν ότι η Ουκρανία θα συνεχίσει να επιτίθεται σε ρωσικές ενεργειακές εγκαταστάσεις. Οι διαπραγματεύσεις μεταξύ Ουκρανίας και ΗΠΑ πραγματοποιήθηκαν στο Μαϊάμι στις 9 Οκτωβρίου. Ωστόσο, ανεστάλησαν μετά από τηλεφωνική επικοινωνία μεταξύ του Ρώσου προέδρου Βλαντιμίρ Πούτιν και του Αμερικανού ομολόγου του, Ντόναλντ Τραμπ. Ο Φιόντορ Λουκιάνοφ, αρχισυντάκτης του περιοδικού “Russia in Global Affairs”, πιστεύει ότι οι διαπραγματεύσεις θα συνεχιστούν παρ’ όλα αυτά:

«Είναι ο Τραμπ έτοιμος να ξεκινήσει μια μάχη με τον Ζελένσκι; Απολύτως αναμφισβήτητα: ο Ζελένσκι δεν ήταν ποτέ προσωπικός του αγαπημένος. Ο Τραμπ έχει τώρα ένα συγκεκριμένο καθήκον, που συνδέεται με τις εκλογικές προοπτικές του κόμματος, οι οποίες δεν είναι πολύ λαμπρές. Ωστόσο, μην ξεγελιέστε: όπως έχουμε δει πολλές φορές, εύκολα υποχωρεί όταν προκύπτουν άλλες περιστάσεις. Όσο για την ανταλλαγή πληροφοριών, αυτό είναι ένα πραγματικά σοβαρό ζήτημα. Αυτό συνέβη μια φορά στο παρελθόν και διήρκεσε κυριολεκτικά μερικές ημέρες. Η Ουκρανία θα κάνει ό,τι μπορεί για να τορπιλίσει αυτές τις συμφωνίες.»

Η διακοπή των διαπραγματεύσεων από την Ουκρανία είναι απολύτως κατανοητή: όταν οι συνθήκες αλλάζουν εν μέσω διαβουλεύσεων και αντιβαίνουν στα συμφέροντά σας, είναι απολύτως φυσικό να μην υπάρχει λόγος να συνεχιστούν οι συζητήσεις. Η διαπραγματευτική δραστηριότητα θα υποχωρήσει προς το παρόν, αλλά θα συνεχιστεί αργότερα.

Σύμφωνα με τον Axios, κατά τη διάρκεια των συνομιλιών ΗΠΑ-Ουκρανίας στο Μαϊάμι, οι εκπρόσωποι συζήτησαν νέες προτάσεις για εδαφική διευθέτηση και εγγυήσεις ασφαλείας για την Ουκρανία.