Και ξαφνικά η Γαλλία απέκτησε έναν ακόμα υποψήφιο πρόεδρο που, αντίθετα με τους υπόλοιπους ανεξάρτητους, προκαλεί ζωηρό ενδιαφέρον: τον πέντε φορές Ολυμπιονίκη και εννέα φορές παγκόσμιο πρωταθλητή τζούντο Τεντί Ρινέρ!
Το βίντεο με το οποίο ανακοίνωσε την υποψηφιότητά του είχε εκατομμύρια προβολές στα κοινωνικά δίκτυα. Και το περασμένο Σαββατοκύριακο, στην πρώτη δημόσια εμφάνισή του, ένα δάσος από μικρόφωνα και τηλεοπτικές κάμερες τον περιστοίχιζαν και τον ακολουθούσαν κατά την τετράωρη περιήγηση που έκανε στην εμπορική έκθεση Made in France.
Η υποψηφιότητα του δημοφιλούς υπερ-αθλητή έκανε «γκελ» στη γαλλική κοινή γνώμη, προκάλεσε όμως θόρυβο και στα εκλογικά επιτελεία και των άλλων υποψηφίων, των ανεξάρτητων αλλά κυρίως όσων υποστηρίζονται από ένα κομματικό μηχανισμό.
Σημειωτέον ότι οι υποψήφιοι για τη γαλλική προεδρία έχουν ήδη ξεπεράσει τους 30 και μάλλον θα προστεθούν κι άλλοι, αν αναλογιστεί κανεις ότι στις προεδρικές του 2022 οι υποψηφιότητες έφθαναν τις… 64 και στις προεδρικές του 2017 περιορίστηκαν στις 61. Άσχετα αν τελικά στην κάλπη του πρώτου γύρου το 2017 αναμετρήθηκαν 11 υποψήφιοι και το 2022 είχαν απομείνει 12.
«Φιλί του θανάτου»
«Τις επόμενες εβδομάδες θα ανακοινώσω την ομάδα μου», είπε ο ολυμπιονίκης. Και ο Εμανουέλ Μακρόν έσπευσε αμέσως να καλωσορίσει την υποψηφιότητα Ρινέρ. «Είμαι πολύ χαρούμενος! Ο Τεντί Ρινέρ μπορεί μόνο να ωφελήσει τη χώρα», δήλωσε ο απερχόμενος πρόεδρος ξεσηκώνοντας κύμα αντιδράσεων στα κοινωνικά δίκτυα.
Κάποιοι έσπευσαν να κολλήσουν στον υπερ-αθλητή υποψήφιο την ετικέτα του «ανθρώπου του προέδρου», θεωρώντας ότι η πρωτοβουλία να διεκδικήσει το ανώτατο αξίωμα της χώρας υπαγορεύθηκε και ενορχηστρώθηκε από το Μέγαρο των Ηλισίων.
Τα σχόλια επικεντρώθηκαν, μεταξύ άλλων, στο γεγονός ότι στην παρέα που συνόδευε τον Ρινέρ στην επίσκεψή του στην έκθεση Made in France ήταν και ο επιχειρηματίας Φιλίπ Βεράν, ο οποίος είχε υποστηρίξει αναφανδόν τον Μακρόν στην πρώτη του εκλογή, το 2017.
«Δεν είμαι μαριονέτα του Μακρόν! Δεν είμαι απεσταλμένος του προέδρου, αλλά ούτε και υποστηρικτής του», είπε ο παγκόσμιος πρωταθλητής, χαρακτηρίζοντας μάλιστα τα συγχαρητήρια του Μακρόν ως ένα «φιλί του θανάτου» που θέλησε να του δώσει ο πρόεδρος. Συνεργάτης του Μακρόν εξήγησε ότι ο πρόεδρος καλωσόρισε τον Ρινέρ στην πολιτική επειδή είναι «φρέσκο πρόσωπο που τολμά να παίρνει ρίσκα».
Φιλελεύθερη ατζέντα
Τι πρεσβεύει όμως πολιτικά ο δημοφιλής Ολυμπιονίκης;
Από την πρώτη στιγμή ανακοινώνοντας την υποψηφιότητά του ο Τεντί Ρινέρ διεμήνυσε ότι δεν είναι ούτε δεξιός ούτε αριστερός, «παρόλο που οι λίγες ιδέες που πρότεινε ως τώρα δίνουν την εντύπωση ότι κλίνει προς την Κεντροδεξιά», γράφει στη «Les Echos» η Ιζαμπέλ Φισέκ. «Δεν προέρχομαι από καμία πολιτική οικογένεια. Έρχομαι με τις ιδέες και τις φιλοδοξίες μου», τόνισε ο νέος υποψήφιος που δεν έχει αποκαλύψει ακόμα την πολιτική του πλατφόρμα, αλλά είπε ότι πρόκειται να προτείνει «600 μέτρα για την αναβίωση της Γαλλίας».
Θα πρόκειται μάλλον για μια φιλελεύθερη πολιτικά και οικονομικά ατζέντα, αν κρίνει κανείς από τα βιντεοσκοπημένα μηνύματά του στα οποία δηλώνει ότι στόχος του είναι να βελτιώσει «τη ζωή των Γάλλων που εργάζονται σκληρά, των Γάλλων που σέβονται τους κανόνες και έχουν βαρεθεί να πληρώνουν για τους άλλους, τη γραφειοκρατία, την κρατική εξουσία, των Γάλλων που έχουν βαρεθεί να σηκώνουν το βάρος του χρέους». Λιγότεροι φόροι δηλαδή, λιγότερο κράτος και περισσότερη «ελεύθερη οικονομία».
«Η Γαλλία που κερδίζει»
Ο Τεντί Ρινέρ αυτοσυστήθηκε ως ένα «παράδειγμα επιτυχίας μέσω της σκληρής δουλειάς». Υποσχέθηκε να εργαστεί «για τους νέους που θυσιάζονται επειδή δεν έχουν τις σωστές διασυνδέσεις».
Και «για όσους δεν έχουν το σωστό όνομα ή το σωστό χρώμα στο δέρμα τους».
Ο ίδιος εξάλλου είναι μαύρος, γεννημένος στη Γουαδελούπη το 1989. Παιδί εγκαταστάθηκε με τους γονείς του στο Παρίσι, όπου τέλειωσε το επαγγελματικό Λύκειο με ειδίκευση στην πληροφορική.
Σε ηλικία 22 ετών παρακολούθησε ειδικά προγράμματα για υψηλού επιπέδου αθλητές στην περίφημη Science Po.
«Μπροστά στο σκηνικό παρακμής της χώρας, μπροστά στους υποψηφίους που πολιτικά κινούνται μεταξύ του Ζαν-Λικ Μελανσόν και της Μαρίν Λεπέν και δυσκολεύονται να προσελκύσουν το ενδιαφέρον των Γάλλων, ο Τεντί Ρινέρ αντιπροσωπεύει το εντελώς αντίθετο: τη Γαλλία που κερδίζει.
Αλλά το δύσκολο είναι να μετατρέψει σε προθέσεις ψήφου τη δημοτικότητα που απολαμβάνει ως υπερ-αθλητής», δήλωσε στη «Le Figaro» ο επικοινωνιολόγος του Ifop, Φρεντερίκ Νταμπί.
Ο πολυνίκης γίγαντας των 2,04 εκατοστών και των 141 κιλών που ανατρέπει όποιον αντίπαλο βρίσκει μπροστά του, καλείται τώρα να ανατρέψει όχι μόνο πολιτικό κατεστημένο της πατρίδας του, αλλά και όσους εμφανίζονται ως αντισυστημικοί και προηγούνται στις δημοσκοπήσεις. Φιλόδοξος στόχος.
Από ποιους θα κλέψει ψήφους;
«Ουδείς συνυποψήφιος του Τεντί Ρινέρ τόλμησε να επικρίνει ανοιχτά έναν άνδρα ο οποίος, σύμφωνα με τις μετρήσεις της κοινής γνώμης, είναι εξαιρετικά δημοφιλής για το 70% και πλέον των Γάλλων», γράφει η ρεπόρτερ της «Les Echos».
Ευλόγως οι «επαγγελματίες» πολιτικοί που διεκδικούν τη γαλλική προεδρία ανησυχούν για τον αντίκτυπο που θα έχει η υποψηφιότητα Ρινέρ στο εκλογικό τους ακροατήριο.
Δημοσκόπηση της Elabe έδειξε ότι σχεδόν οι μισοί ψηφοφόροι εμφανίζονται να αμφιταλαντεύονται μεταξύ τουλάχιστον δύο υποψηφίων. Στην έρευνα αυτή που δημοσίευσε την περασμένη Κυριακή «La Tribune Dimanche», ο Τεντί Ρινέρ συγκέντρωσε το 4,5% των προθέσεων ψήφου. Διόλου άσχημο ποσοστό για μια ανεξάρτητη υποψηφιότητα που μόλις ανακοινώθηκε.
Από ποια δεξαμενή όμως αντλεί ψήφους ο Ρινέρ; Διότι το ερώτημα δεν είναι αν θα εκλεγεί πρόεδρος, αλλά από ποιούς θα κλέψει ψήφους.
Σύμφωνα με την Elabe, θα επωφεληθεί κυρίως από όσους απείχαν στις προηγούμενες εκλογές – το 8% εξ αυτών δηλώνει ότι θα τον ψήφιζε. Μεγάλη απήχηση (7%) έχει επίσης στους παλαιούς ψηφοφόρους του Μακρόν.
Είναι προφανές ότι ο πρωταθλητής, εφόσον παραμείνει μέχρι το τέλος στην προεδρική κούρσα, θα κόψει ψήφους από τους κεντρώους και δεξιούς υποψηφίους. Κυρίως από τους «μακρονικούς» Γκαμπριέλ Ατάλ και Εντουάρ Φιλίπ και επίσης από τον Ρεπουμπλικανό Μπρουνό Ρεταγιό.
Από τη δεξαμενή της Μαρίν Λεπέν και των άλλων ακροδεξιών δεν φαίνεται να ψαρεύει ο Τεντί Ρινέρ. Ούτε από τη δεξαμενή των Σοσιαλιστών – πολλώ δε μάλλον εκείνη της «ακραιφνούς» Αριστεράς του Ζαν-Λικ Μελανσόν. Βλάπτει λοιπόν τους μετριοπαθείς υποψηφίους και ευνοεί τους «ακραίους» η υποψηφιότητά του και ως εκ τούτου δεν δικαιολογείται ούτε το καλωσόρισμα Μακρόν ούτε η ρετσινιά ότι πρόκειται για «άνθρωπο του προέδρου».






































