Πληροφορική: Η ελληνική αγορά σε φάση ανασύνταξης το 2026

Η ελληνική πληροφορική εισέρχεται στο 2026 σε μια περίοδο μετάβασης, με την έντονη κινητικότητα των προηγούμενων ετών να δίνει τη θέση της σε ένα πιο απαιτητικό περιβάλλον, όπου οι εταιρείες του κλάδου καλούνται να διαχειριστούν ταυτόχρονα τη σταδιακή ολοκλήρωση μεγάλων έργων του Ταμείου Ανάκαμψης, τις πιέσεις στο επιχειρηματικό κλίμα και τη στροφή προς νέες πηγές ζήτησης.

Παρά τις προκλήσεις, οι προοπτικές του κλάδου παραμένουν θετικές. Οι πρόσφατες αναλύσεις της αγοράς δείχνουν ότι η πληροφορική εξακολουθεί να αποτελεί έναν από τους πιο δυναμικούς τομείς της ελληνικής οικονομίας, με ισχυρή παρουσία σε έργα ψηφιακού μετασχηματισμού, υποδομών, cloud υπηρεσιών και κυβερνοασφάλειας. Την ίδια στιγμή, η αγορά αρχίζει να προσαρμόζεται στη «μετά RRF» εποχή, αναζητώντας πιο σταθερά και επαναλαμβανόμενα έσοδα από τον ιδιωτικό τομέα και λιγότερο από τα μεγάλα δημόσια συμβόλαια.

Η εικόνα του 2026 επηρεάζεται καθοριστικά από τη συγκυρία. Από τη μία πλευρά, σημαντικό μέρος των έργων που προωθήθηκαν τα προηγούμενα χρόνια συνεχίζει να εκτελείται, διατηρώντας την αγορά ενεργή. Από την άλλη, οι εταιρείες του κλάδου γνωρίζουν ότι το μοντέλο ανάπτυξης που στηρίχθηκε σε δημόσιες επενδύσεις δεν μπορεί να είναι μόνιμο. Η ανάγκη για νέο επιχειρηματικό αφήγημα είναι πλέον εμφανής, με το ενδιαφέρον να μετατοπίζεται σε τομείς όπως η τεχνητή νοημοσύνη, οι λύσεις ανθεκτικότητας, η προστασία κρίσιμων υποδομών και οι υπηρεσίες συμμόρφωσης με τις ευρωπαϊκές κανονιστικές απαιτήσεις.

Σύμφωνα με πρόσφατη μελέτη της Deloitte για λογαριασμό του ΣΕΠΕ, η αξία της ψηφιακής τεχνολογίας στην Ελλάδα μπορεί να φτάσει τα 13,5 δισ. ευρώ έως το 2030, από 7,7 δισ. ευρώ το 2024, αντιστοιχώντας περίπου στο 6% του ΑΕΠ. Η ίδια μελέτη αποτυπώνει και τη δυνητική πολλαπλασιαστική επίδραση του κλάδου στην οικονομία, με τις έμμεσες και επαγόμενες επιδράσεις να υπολογίζονται σε 27,8 δισ. ευρώ. Τα στοιχεία αυτά δείχνουν ότι η αγορά πληροφορικής δεν αποτελεί απλώς έναν επιμέρους επιχειρηματικό κλάδο, αλλά βασικό μοχλό παραγωγικότητας και ανταγωνιστικότητας για το σύνολο της οικονομίας.

Το κρίσιμο ερώτημα, όμως, είναι πώς θα φτάσει η αγορά σε αυτούς τους στόχους. Οι αναλυτές επισημαίνουν ότι η ανάπτυξη δεν θα προκύψει αυτόματα, αλλά θα εξαρτηθεί από μια σειρά παραγόντων: την ταχύτητα υιοθέτησης ψηφιακών εργαλείων από τις επιχειρήσεις, την ικανότητα του δημόσιου τομέα να συνεχίσει να λειτουργεί ως καταλύτης, τη διαθεσιμότητα εξειδικευμένου ανθρώπινου δυναμικού και, κυρίως, την ενίσχυση των επενδύσεων σε τεχνολογίες με πραγματικό οικονομικό αντίκτυπο.

Στο μεταξύ, οι εταιρείες του κλάδου κινούνται ήδη σε ένα περιβάλλον αυξημένου ανταγωνισμού. Η αγορά εμφανίζει τάσεις συγκέντρωσης, με εξαγορές και συνεργασίες να κερδίζουν έδαφος, καθώς μεγαλύτεροι όμιλοι επιδιώκουν να ενισχύσουν το αποτύπωμά τους και μικρότεροι παίκτες αναζητούν στήριξη, κλίμακα και πρόσβαση σε νέα έργα. Η κινητικότητα αυτή δεν αφορά μόνο τα μεγάλα έργα του Δημοσίου, αλλά και την ανάπτυξη νέων υπηρεσιών προς επιχειρήσεις που επιδιώκουν να εκσυγχρονίσουν τις λειτουργίες τους.

Ιδιαίτερη σημασία έχει και η άνοδος της κυβερνοασφάλειας ως αυτόνομου πεδίου ανάπτυξης. Οι αυξημένες απαιτήσεις για προστασία δεδομένων, η εφαρμογή νέων ευρωπαϊκών πλαισίων, όπως το NIS2, το DORA και ο AI Act, καθώς και η ανάγκη θωράκισης των ψηφιακών συστημάτων, δημιουργούν νέα ζήτηση για συμβουλευτικές και τεχνολογικές υπηρεσίες. Για πολλές εταιρείες, η κυβερνοασφάλεια δεν αποτελεί πια συμπληρωματικό προϊόν, αλλά στρατηγική κατεύθυνση.

Την ίδια στιγμή, η τεχνητή νοημοσύνη αναδεικνύεται σε νέο σημείο αναφοράς για τον κλάδο. Η υιοθέτησή της στον ελληνικό ιδιωτικό τομέα παραμένει ακόμη σε σχετικά πρώιμο στάδιο, γεγονός που αφήνει σημαντικό περιθώριο ανάπτυξης τα επόμενα χρόνια. Από τα analytics και τον αυτοματισμό διαδικασιών έως την υποστήριξη πελατών και την παραγωγή περιεχομένου, οι εφαρμογές της AI μπορούν να δώσουν νέα ώθηση στην αγορά πληροφορικής, εφόσον συνοδευτούν από επενδύσεις σε δεξιότητες και υποδομές.

Το 2026, λοιπόν, δεν προμηνύεται ως έτος επιβράδυνσης, αλλά ως χρονιά ανασύνταξης. Η ελληνική αγορά πληροφορικής καλείται να περάσει από την περίοδο της ταχείας απορρόφησης δημόσιων πόρων σε ένα πιο ώριμο και ανταγωνιστικό μοντέλο ανάπτυξης, όπου η εξωστρέφεια, η καινοτομία και οι ιδιωτικές επενδύσεις θα καθορίσουν τη νέα ισορροπία. Αν οι εκτιμήσεις για το 2030 επιβεβαιωθούν, ο κλάδος μπορεί να εξελιχθεί σε έναν από τους πιο στρατηγικούς πυλώνες της ελληνικής οικονομίας.