Υπέρ της ενίσχυσης της θέσης των αγροτών της ΕΕ στην εφοδιαστική αλυσίδα τάσσεται η Επιτροπή Γεωργίας και Αγροτικής Ανάπτυξης, ζητώντας όμως διευκρινίσεις για τους προτεινόμενους κανόνες.
Οι τροποποιήσεις των κανόνων για την κοινή οργάνωση των αγορών αγροτικών προϊόντων στοχεύουν στην ενίσχυση της θέσης των αγροτών στην αλυσίδα εφοδιασμού τροφίμων και, ως εκ τούτου, στη σταθεροποίηση του εισοδήματός τους.
Η έκθεση επεκτείνει τον προτεινόμενο κατάλογο προτύπων βιωσιμότητας που πρέπει να εφαρμόζουν οι αγρότες
Σε έκθεση, η οποία θα κατατεθεί για ψηφοφορία στην ολομέλεια κατά την προσεχή σύνοδο του Κοινοβουλίου, και εγκρίθηκε με 33 ψήφους υπέρ, 10 κατά και 5 αποχές, τα μέλη της Επιτροπής Γεωργίας προτείνουν να δοθούν μια σειρά διευκρινίσεις.
Όροι επισήμανσης και εμπορίας
Τα μέλη της Επιτροπής Γεωργίας θέλουν να διευκρινίσουν πότε τα αγροτικά προϊόντα μπορούν να χαρακτηριστούν «δίκαια» ή «ισότιμα». Ως εκ τούτου, προσθέτουν τη συμβολή στην ανάπτυξη των αγροτικών κοινοτήτων ή την προώθηση της ανάπτυξης της αγροτικής οργάνωσης μεταξύ των κριτηρίων που πρέπει να χρησιμοποιούνται για την εν λόγω επισήμανση.
Ο όρος «βραχεία αλυσίδα εφοδιασμού», όπως αναφέρουν τα μέλη της Επιτροπής, θα πρέπει να χρησιμοποιείται στις ετικέτες ή στις διαφημίσεις μόνο για προϊόντα που παράγονται στην ΕΕ με περιορισμένο αριθμό μεσαζόντων μεταξύ ενός αγρότη και ενός καταναλωτή ή που διακινούνται σε μικρή απόσταση ή σε σύντομο χρονικό διάστημα.
Οργανώσεις παραγωγών
Προκειμένου να αποφευχθεί ο περιττός ανταγωνισμός μεταξύ των μοντέλων παραγωγής, η έκθεση αντιτίθεται στη δημιουργία οργανώσεων παραγωγών βιολογικών προϊόντων.
Τα μέλη υποστηρίζουν την υποχρέωση σύναψης γραπτών συμβάσεων για τις παραδόσεις αγροτικών προϊόντων. Ωστόσο, προτείνουν τα κράτη μέλη να μπορούν να αποφασίσουν να εξαιρέσουν συγκεκριμένους τομείς από την υποχρέωση, κατόπιν αιτήματος οργανισμού που εκπροσωπεί τον τομέα.
Παρέκκλιση από τους κανόνες ανταγωνισμού της ΕΕ
Η έκθεση επεκτείνει τον προτεινόμενο κατάλογο προτύπων βιωσιμότητας που πρέπει να εφαρμόζουν οι αγρότες προκειμένου να λάβουν παρέκκλιση από τους κανόνες ανταγωνισμού της ΕΕ για τις συμφωνίες, τις αποφάσεις και τις πρακτικές τους.
Τα μέλη προσθέτουν στον κατάλογο στόχους όπως επενδύσεις για τη χρήση υδάτινων πόρων, την προώθηση της τοπικής παραγωγής ή την εξασφάλιση σταθερού και δίκαιου εισοδήματος για τους αγρότες.
