Σε λιγότερο από ένα μήνα το επενδυτικό ενδιαφέρον για μπίζνες στην ενέργεια και συγκεκριμένα στην Ελλάδα πήρε φωτιά…
Περισσότερα από 23 δισεκατομμύρια ευρώ μεγάλα και διεθνή funds τα έριξαν στα πόδια… μεγάλων εγχώριων επιχειρηματικών ομίλων που δραστηριοποιούνται στην ενέργεια.
Τι συνέβη; Γιατί κολοσσιαία funds όπως BLACKROCK, CAPITAL, COVALIS, QIA, K GROUP και άλλα επενδυτικά κεφάλαια έσπευσαν να πάρουν θέσεις σε ελληνικές ενεργειακές εταιρείες;
Οι ΑΜΚ και το Ομόλογο που έφεραν 23 δισ. στην ενέργεια
Η αύξηση μετοχικού κεφαλαίου της ΔΕΗ έφερε 18 δισ. ευρώ όταν η ελληνική εισηγμένη ζητούσε 4,5 δισ. ευρώ. Η αύξηση μετοχικού κεφαλαίου του ΑΔΜΗΕ λέγεται ότι προσέλκυσε επενδυτικά κεφάλαια ύψους 3,5 δισ. ευρώ, όταν ο Διαχειριστής ζητούσε 530 εκατ. ευρώ. Για το ομόλογο της Motor Oil ύψους 400 εκατ. ευρώ οι προσφορές που δόθηκαν ήταν της τάξης του 1,5 δισ. ευρώ.
Κοντά σε ελληνικές εταιρείες όπως οι HELLENiQ ENERGY και Energean έσπευσαν να στηθούν οι αμερικανικές big oil Chevron και ExxonMobil προσδοκώντας στην ανακάλυψη κοιτασμάτων αερίου στο Ιόνιο Πέλαγος. Κινητικότητα μεγάλη καταγράφεται και στην AKTOR με τον Όμιλο σε λιγότερο από ένα χρόνο να εισέρχεται στο LNG και να κλείνει μεγάλες συμφωνίες για τη μεταφορά αερίου στην περιοχή της Βαλκανικής και της Ανατολικής Ευρώπης.
Το πόκερ στην ενέργεια
Πίσω από τα funds και τις ενεργειακές εταιρείες που σπεύδουν να πάρουν θέση είτε σε ελληνικές εισηγμένες στην ενέργεια είτε σε projects στην Ελλάδα, υπάρχει ένας κοινός παρανομαστής: Ο αμερικανικός παράγοντας. Η προέλευση των μεγάλων funds που μπήκαν στην ΑΜΚ της ΔΕΗ και του ΑΔΜΗΕ είναι αμερικανική. Όπως οι BLACKROCK, CAPITAL κ.α. Οι πολυεθνικές στο upstream, Chevron και ExxonMobil είναι επίσης αμερικανικές. Τα deals του Ομίλου AKTOR για τον Κάθετο Διάδρομο συνάπτονται με αμερικανικές εταιρείες, όπως η Venture Global.
Όλα δείχνουν ότι ο αμερικανικός παράγοντας στήνεται στην Ελλάδα όχι τόσο για τα κέρδη που μπορεί να προσφέρει η ενέργεια στη χώρα μας όσο για εκείνα στην περιοχή της Κεντρικής και Ανατολικής αλλά και της Νοτιοανατολικής Ευρώπης. Και φυσικά η γεωπολιτική επιρροή μέσα από την ενέργεια είναι η πλέον χρυσοφόρα υπεραξία.
Μόλις πριν από λίγες ημέρες η Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων της Γερουσίας των ΗΠΑ ενέκρινε το νομοσχέδιο που προώθησε ο Ντόναλντ Τραμπ«Eastern Mediterranean Gateway Act» με το οποίο ουσιαστικά θεσπίζονται ως στρατηγικοί εταίροι τέσσερις χώρες στο παιχνίδι που στήνεται στην Ανατολική Μεσόγειο. Περιοχή η οποία ουσιαστικά θα αποτελέσει τη νέα πηγή εφοδιασμού με ενέργεια της Ευρώπης αλλά και τον ενεργειακό κόμβο της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης μετά το τέλος των εισαγωγών ρωσικού φυσικού αερίου από το 2027. Ελλάδα, Κύπρος, Ισραήλ και Αίγυπτος αποτελούν τους συμμάχους των ΗΠΑ.
Ο ρόλος Παπασταύρου
Το δρόμο για την είσοδο των ΗΠΑ στην περιοχή άνοιξε με τον πλέον ξεκάθαρο τρόπο η ελληνική κυβέρνηση. Τον ρόλο για το χτίσιμο αυτής της εταιρικής σχέσης έπαιξε ο Σταύρος Παπασταύρου, υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας. Από το 2025 μέχρι και σήμερα ο υπουργός έχει ταξιδέψει ουκ ολίγες φορές στην Ουάσιγκτον και στην καρδιά των αμερικανικών Big Oil στο Χιούστον χτίζοντας συστηματικά μία ισχυρή διπλωματική σχέση με τους ανθρώπους του Προέδρου Τραμπ Νταγκ Μπέργκαμ και Κρις Ράιτ, ενώ και οι δύο υπουργοί έχουν ανταλλάξει τις επισκέψεις Παπασταύρου με την έλευση τους στην Αθήνα.
Το deal Ελλάδας – ΗΠΑ στην ενέργεια θεμελιώθηκε ουσιαστικά τον περασμένο Νοέμβριο στην Αθήνα στο πλαίσιο της P-TEC με τις επιχειρηματικές συμφωνίες για LNG και εισόδου των Chevron και ExxonMobil στο ελληνικό upstream.
Η αμερικανική στήριξη στις ΑΜΚ ΔΕΗ και ΑΔΜΗΕ και στον Όμιλο AKTOR
Κοινή συνισταμένη διεθνών και εγχώριων χρηματοοικονομικών οίκων στις πρόσφατες επιτυχημένες αυξήσεις μετοχικού κεφαλαίου των ΔΕΗ και ΑΔΜΗΕ είναι το επενδυτικό story που παρουσίασαν.
Ο μεγάλοι αμερικανκοί οίκοι στα roadshows των διοικήσεων ΔΕΗ και ΑΔΜΗΕ στην κυριολεξία πέρασαν από φύλλο και φτερό… τα επενδυτικά σχέδια των δύο ενεργειακών Ομίλων. Τόσο εκείνο της ΔΕΗ ύψους 24 δισ. ευρώ όσο και του ΑΔΜΗΕ που ανέρχεται στα 6 δισ. ευρώ με διασυνδέσεις και ενεργειακές υποδομές έως το 2030.
Η κατανομή του επενδυτικού πλάνου των 24 δισ. ευρώ της ΔΕΗ
Σε συνδυασμό και με το άνοιγμα του Ομίλου AKTOR στην περιοχή της Βαλκανικής, Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης, υπάρχει μεγάλο περιθώριο για ελληνικές μπίζνες αλλά και αμερικανικές οι οποίες βασίζονται στο LNG.
Οι επενδυτικές ευκαιρίες που εντοπίζονται στα στρατηγικά σχέδια των τριών ελληνικών επιχειρηματικές ομίλων είναι:
- Από το 2027 σταδιακά θα απαγορεύονται οι εισαγωγές ρωσικού φυσικού αερίου και άρα σύμφωνα με τις εκτιμήσεις θα απαιτηθούν για την περιοχή των Βαλκανίων και της Ανατολικής Ευρώπης ανάγκες περίπου 30 δισεκατομμυρίων κυβικών μέτρων. Ο Κάθετος Διάδρομος μεταφοράς φυσικού αερίου προβάλει ως εναλλακτική πηγή εφοδιασμού των χωρών της περιοχής.
- Η περιορισμένη προσφορά ενέργειας στην Ανατολική Ευρώπη από Βουλγαρία έως και Πολωνία, ενισχύοντας τις αποδόσεις των επενδύσεων.
- Ο παροπλισμός σημαντικού αριθμού θερμικών μονάδων ηλεκτροπαραγωγής συνολικής εγκατεστημένης ισχύος 69 GW μέχρι το 2035, ο οποίος δημιουργεί τεράστια ευκαιρία για ανάπτυξη εναλλακτικών μορφών παραγωγής σε μεγάλη κλίμακα
- Η έλλειψη διασυνδέσεων της περιοχής με την κεντρική Ευρώπη που θα συνεχίσει να διατηρεί τις τιμές χονδρικής υψηλότερα.
- Η Ουκρανία, που από χώρα εξαγωγής ενέργειας, έχει μετατραπεί σε χώρα εισαγωγής συμβάλλοντας επίσης στην αύξηση της ζήτησης σημαντικά.
- Η αύξηση της ζήτησης στην περιοχή, λόγω μεγαλύτερης ανάπτυξης του ΑΕΠ σε σχέση με τη Δυτική Ευρώπη, τις πολιτικές επαναπατρισμού δραστηριοτήτων (onshoring), τον αυξανόμενο εξηλεκτρισμό, τη δημιουργία νέων Data Centers, καθώς και των επενδύσεων που χρηματοδοτούνται από την ΕΕ.
Το αφήγημα αυτό αγόρασαν… τα ξένα funds και με το γεωπολιτικό χαλί… στρωμένο από την Ελλάδα και τις ΗΠΑ.
Η ενεργειακή ασφάλεια από την Motor Oil
Από την επενδυτική διάθεση των funds δεν έλειψε και η Motor Oil
Το διυλιστήριο της Κορίνθου στη φάση του πολέμου της Μέσης Ανατολής μπόρεσε με ταχύτητα και προσαρμοστικότητα να καλύψει τη ζήτηση σε πετρελαιοειδή σε μεγάλο μέρος της αγοράς της Ευρώπης.
Το κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ οδήγησε τη Motor Oil στη διακ0πή της προμήθειας αργού πετρελαίου από χώρες του Κόλπου. Το ιρακινό αργό και άλλα πετρέλαια της περιοχής αντικαταστάθηκαν άμεσα από άλλες πηγές όπως από τη Νορβηγία, τις ΗΠΑ κ.α.
Η έξοδος της Motor Oil με το ομόλογο της ύψους 400 εκατ. ευρώ είχε ως αποτέλεσμα να λάβει τεράστιες προσφορές ύψους 1,5 δισ. ευρώ με τη διεθνή επενδυτική κοινότητα ουσιαστικά να επιβραβεύει τη Motor Oil στη συμβολή της στην ενεργειακή ασφάλεια της περιοχής.
